18 Ιανουαρίου - Άγιοι Αθανάσιος ο Μέγας και Κύριλλος Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αγία Θεοδούλη και οι πιστεύσαντες δι' αυτής Ευάγριος, Μακάριος, Ελλάδιος ο Κομενταρήσιος και Βοηθός, Αγία Ξένη, Όσιος Μαρκιανός, Όσιος Εφραίμιος, Όσιος Σιλβανός ο εν Παλαιστίνη ασκήσας, Όσιος Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος ο "Παπουλάκος", Άγιος Ιωακείμ εκ Βουλγαρίας, Άγιος Μάξιμος Επίσκοπος Ουγγροβλαχίας, Όσιος Αθανάσιος ο διά Χριστόν Σαλός και Όσιος Αθανάσιος εκ Ρωσίας
Άγιοι Αθανάσιος ο Μέγας και Κύριλλος Πατριάρχες Αλεξανδρείας
Eις τον Aθανάσιον.
Ἀθανάσιον καὶ θανόντα ζῆν λέγω.
Οἱ γὰρ δίκαιοι ζῶσι καὶ τεθνηκότες.
Εις την φυγήν Κυρίλλου.
Φυγῆς Κυρίλλου σήμερον μνήμην ἄγει,
Ἀλλ' οὐ τελευτῆς τῆς ἀειμνήστου κτίσις.
Τάρχυσαν ὀγδοάτῃ δεκάτῃ νέκυν Ἀθανασίου.
Βιογραφία
Ο Μέγας Αθανάσιος γεννήθηκε το 295 μ.Χ. από φτωχούς αλλά ενάρετους γονείς, γεγονός που του στέρησε τη δυνατότητα για ανώτερες σπουδές. Όμως ο πανάγαθος Θεός τον προίκισε με πλούσια πνευματικά προσόντα. Λαμβάνει τη στοιχειώδη εκπαίδευση και στη συνέχεια μελετά μόνος του για να φθάσει σε υψηλότατα επίπεδα γνώσης και σοφίας.
Από πολύ νέος έδειξε την κλίση του προς την Εκκλησία. 25 ετών χειροτονείται διάκονος από τον πατριάρχη Αλεξανδρείας Αλέξανδρο, τον οποίο ακολουθεί στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ., στη Νίκαια της Βιθυνίας. Αναδεικνύεται πρωτεργάτης στην καταδίκη της αιρετικής διδασκαλίας του Αρείου.
Το 328 μ.Χ. και σε ηλικία 33 ετών εκλέγεται πανηγυρικά πατριάρχης Αλεξανδρείας. Από τη θέση αυτή αντιμετωπίζει ένα φοβερό πόλεμο εκ μέρους των αιρετικών οπαδών του Αρείου. Όμως ο άγιος, χάρη στην μεγάλη πνευματικότητά του και τη ζέουσα πίστη στο Θεό, κατορθώνει να βγει νικητής απ’ όλες αυτές τις δοκιμασίες ακόμη και από τις πέντε εξορίες που του επιβλήθηκαν, καθώς ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Β΄ ήταν οπαδός του Αρειανισμού. Εκοιμήθη εν ειρήνη το 373 μ.Χ.
Ο Άγιος Κύριλλος έζησε επί βασιλείας Θεοδοσίου του Μικρού και γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 370 μ.Χ. από εύπορους γονείς της ελληνικής κοινωνίας της πόλεως. Ανεψιός του αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Θεοφίλου ο Κύριλλος, έλαβε μεγάλη θεολογική μόρφωση, ώστε έγινε κατόπιν διάδοχος του θείου του, στον αρχιεπισκοπικό θρόνο Αλεξανδρείας.
Όταν έγινε η Γ' Οικουμενική Σύνοδος το 431 μ.Χ. στην Έφεσο, ο Κύριλλος υπήρξε πρόεδρος αυτής και συνετέλεσε να γκρεμιστούν οι κακοδοξίες του δυσεβούς Νεστορίου, για το πρόσωπο της υπεραγιάς Δεσποίνης ημών Θεοτόκου.
Με πολλά πνευματικά κατορθώματα στο ενεργητικό του, ο Κύριλλος παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο την 27η Ιουνίου του 444 μ.Χ., αφού πατριάρχευσε για 32 περίπου χρόνια. Δικαίως ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης τον προσονόμασε «σφραγίδα των Πατέρων».
Η Εκκλησία θέλησε να αδελφώσει την μνήμη των δύο Μεγάλων Πατέρων αυτής και Αρχιεπισκόπων Αλεξανδρείας, του Μεγάλου Αθανασίου, πρωταγωνιστή κατά του Αρειανισμού, και του Αγίου Κυρίλλου, πρωταγωνιστή κατά του Νεστοριανισμού και όρισε το συνεορτασμό τους στις 18 Ιανουαρίου.
Η Σύναξη των Αγίων Αθανασίου και Κυρίλλου ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησία.
Να σημειώσουμε τέλος, ότι ο Άγιος Κύριλλος, εορτάζεται και στις 9 Ιουνίου
Αγία Θεοδούλη και οι πιστεύσαντες δι' αυτής Ευάγριος, Μακάριος, Ελλάδιος ο Κομενταρήσιος και Βοηθός
Εις την Θεοδούλην
Σύνδουλον ουκ έφριττε πυρ Θεοδούλη,
Θεώ τιθείσα δουλικώς τας ελπίδας.
Εις τον Ελλάδιον και Βοηθόν
Θείον Βοηθόν συν Κομενταρησίω,
Δόξης κατηξίωσε Χριστού, το ξίφος.
Εις τον Ευάγριον και Μακάριον
Βληθέντες εις πυρ οσφράδια Κυρίω,
Ώφθητε Μακάριε Ευάγριέ τε.
Τὴν θεοδούλην ἐκ ξίφους τεθνηκέναι,
Δοῦλοι Θεῶν κρίνουσι τῶν ψευδωνύμων.
Η Αγία Θεοδούλη έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και ήταν από τη Διοκαισάρεια της Κιλικίας. Στη βία του έπαρχου Πελάγιου ν' αρνηθεί τον Χριστό αντέτασσε, ότι είναι και θα μείνει χριστιανή. Ο Πελάγιος τότε την υπέβαλε σε μαρτύρια, από τα όποια όμως, η γυναικεία φύση της, στάθηκε ανώτερη με τη δύναμη της θείας χάρης. Και τέτοια υπήρξε η εντύπωση της σεμνότατης και ηρωϊκής διαγωγής της, ώστε και οι άνθρωποι του έπαρχου, που ήταν πριν μεταξύ των βασανιστών της, του δήλωσαν ότι παραδέχονται σα Θεό τους τον Ιησού Χριστό. Την έριξε λοιπόν, μαζί με τον Εύάγριο και τον Μακάριο στό καμίνι. Δύο άλλοι, ο Ελλάδιος και ο Βοηθός, αποκεφαλίστηκαν. Και έτσι ο περίλαμπρος ουρανός των μαρτύρων του Χριστού, στολίστηκε και με τους νέους αυτούς εξαίσιους αστέρες.
Αγία Ξένη
Ὁ Χριστὸς ἦλθεν πῦρ βαλεῖν εἰς τὴν γῆν πάλαι,
Ξένη τρέφουσα καρτερεῖ τὸ πῦρ ξένως.
Η Αγία Ξένη μαρτύρησε διά πυρός. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας.
Όσιος Μαρκιανός
Ο Όσιος Μαρκιανός γεννήθηκε και ανατράφηκε στην πόλη Κύρρο. Περιφρόνησε τα εγκόσμια και αναχώρησε για την έρημο, όπου κλείστηκε μέσα σε ένα πολύ στενό κελί με αυστηρή νηστεία και προσευχή.
Η οσιακή πολιτεία του τον έκανε να αποκτήσει την φήμη του Αγίου. Πλήθος πιστών κατέφευγε στην πνευματική του προστασία και ζητούσε ειρήνη και ανάπαυση. Τον βίο του συνέγραψε ο Θεοδώρητος Κύρου στο έργο του «Φιλόθεος Ιστορία».
Ο Όσιος Μαρκιανός κοιμήθηκε με ειρήνη.
Όσιος Εφραίμιος
Ο Όσιος Εφραίμιος αναφέρεται στον Σιναϊτικό Κώδικα 150. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου.
Όσιος Σιλβανός ο εν Παλαιστίνη ασκήσας
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου.
Όσιος Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος ο "Παπουλάκος"
Ο Όσιος Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε το 1770 στο χωριό Άρμπουνας της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και αρχικά εργαζόταν ως κρεοπώλης. Όταν πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο, αρχικά μόνασε στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, ενώ αργότερα ασκήτεψε σε καλύβι κοντά στο χωριό του.
Έμεινε στην απομόνωση για περίπου 20 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έμαθε γραφή και ανάγνωση. Σε ηλικία 80 ετών πήρε την απόφαση να κηρύξει.
Η φήμη του διαδόθηκε γρήγορα, αφού είχε τον δικό του μοναδικό τρόπο να συνεπαίρνει το κοινό. Κυρίως κήρυττε εναντίον της μοιχείας και της κλοπής και υπέρ της προσευχής.
Μέσα από τα κηρύγματά του καυτηρίαζε την πολιτική της Βαυαρικής διακυβέρνησης στη χώρα και τη συγκατάβαση σε αυτήν της Συνόδου της Εκκλησίας. Παραπέμφθηκε ενώπιον του Επισκόπου Καλαβρύτων, ο οποίος τον επέπληξε και του ζήτησε να περιορίσει τα κηρύγματά του.
Έξι μήνες αργότερα ο «Παπουλάκος» ξεκίνησε περιοδεία στη νότια Πελοπόννησο, συγκεντρώνοντας χιλιάδες κόσμο στο πέρασμά του. Ύστερα από πιέσεις, ο Βασιλιάς Όθων υπέγραψε διάταγμα για τον περιορισμό του «Παπουλάκου» σε μοναστήρι. Ο «Παπουλάκος» κατέφυγε στη Μάνη για να σωθεί.
Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν να στείλει άμεσα τον Στρατηγό Γενναίο Κολοκοτρώνη με επιτελείο αξιωματικών για να οργανώσει τη σύλληψή του.
Ο στρατός έφτασε τη νύχτα, αλλά το πρωί βρέθηκε περικυκλωμένος από 2.000 Μανιάτες. Ακολούθησε εξέγερση των Μανιατών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ο στρατός έδινε μάχη σώμα με σώμα με τους υποστηρικτές του «Παπουλάκου».
Τελικά στις 21 Ιουνίου 1852 συνελήφθη από τον στρατό, ύστερα από προδοσία, και μεταφέρθηκε στις φυλακές του Ρίου, όπου έμεινε δύο χρόνια στην απομόνωση.
Επρόκειτο να δικαστεί από το κακουργιοδικείο Αθηνών ως στασιαστής, αλλά τα γεγονότα του Κριμαϊκού πολέμου υποχρέωσαν τον Όθωνα να του δώσει αμνηστία.
Το 1854 εξορίστηκε στη Μονή Παναχράντου της Άνδρου, όπου κατά τη διάρκεια της παραμονής του, δεχόταν πλήθος επισκεπτών.
Ο «Παπουλάκος» Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος εκοιμήθη εν Κυρίω στις 18 Ιανουαρίου 1861, σε ηλικία 91 ετών και ετάφη στην Ιερά Μονή Παναχράντου Άνδρου.
Άγιος Ιωακείμ εκ Βουλγαρίας
Ο Άγιος Ιωακείμ καταγόταν από τη Βουλγαρία και έζησε τον 13ο αιώνα μ.Χ. Διδάχθηκε το μοναχικό βίο του Αγίου Όρους και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τυρνόβου. Όταν ο αυτοκράτορας της Νίκαιας, Ιωάννης Δούκας Βατάτζης (1222 - 1254 μ.Χ.), τον οποίο η Εκκλησία τιμά ως Άγιο (4 Νοεμβρίου), συμμάχησε με τον ηγεμόνα των Βουλγάρων Ιωάννη Ασσάν τον Β’ (1218 - 1241 μ.Χ.) και τέλεσε τον γάμο του υιού αυτού Θεοδώρου μετά της θυγατέρας του Ασσάν Ελένης στη Λάμψακο της Μικράς Ασίας, τότε ο Αρχιεπίσκοπος Τυρνόβου αναγορεύθηκε Πατριάρχης με βασιλικό και συνοδικό θέσπισμα.
Ο Άγιος Ιωακείμ κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1248 μ.Χ.
Άγιος Μάξιμος Επίσκοπος Ουγγροβλαχίας
Ο Άγιος Μάξιμος γεννήθηκε στην Σερβία και ήταν υιός του ηγεμόνα των Σέρβων Αγίου Στεφάνου Βράνκοβιτς του Τυφλού (τιμάται 10 Δεκεμβρίου) και της Αγίας Αγγελίνας (τιμάται 30 Ιουλίου). Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Ο νεαρός πρίγκιπας εγκατέλειψε την κοσμική δόξα και έγινε μοναχός στη Μονή Μανάσσια της κεντρικής Σερβίας. Λόγω των επιδρομών των Τούρκων, κατέφυγε στη Ρουμανία, όπου και χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ουγγροβλαχίας. Όταν έφθασε σε βαθύ γήρας αποσύρθηκε στη Μονή Κρούσεντολ της Σερβίας και κοιμήθηκε, μετά από πολυχρόνια ασθένεια, το έτος 1546 μ.Χ.
Όσιος Αθανάσιος ο διά Χριστόν Σαλός
Ο Όσιος Αθανάσιος του Ναβολόσκυϊ καταγόταν από την περιοχή Καργκοπόλ της Ρωσίας και έζησε μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα μ.Χ. στην πόλη Βάγκα. Ήταν διά Χριστόν Σαλός και βίωνε την Ευαγγελική ζωή με την απόρριψη των ανθρώπινων πραγμάτων που στους άλλους φαίνονται ως καλά επιτεύγματα.
Όσιος Αθανάσιος εκ Ρωσίας
Ο Όσιος Αθανάσιος του Σγιαντέμσκϊυ έζησε τον 16ο αιώνα μ.Χ. Ξεκίνησε τον ασκητικό βίο από τη μονή του Βάλαμο της Φιλανδίας και κατέληξε στη Μονή Σγιαντέμσκϊυ της περιοχής Βολογκντά της Ρωσίας, όπου διήλθε θεοφιλώς το υπόλοιπο της μοναχικής του πολιτείας. Ο Όσιος Αθανάσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το 1550 μ.Χ.
saint.gr/omfea.gr
