† Ὁ Ἐπίσκoπoς Ὠλένης Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία , ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες , τιμᾶ καί ἑορτάζει τήν μνήμη τῆς Μεγαλομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ Εὐφημίας, πού ἔζησε καί μαρτύρησε ἐπί τοῦ Αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ, πού βασίλεψε ἀπό τό 284 μέχρι 305 μ.Χ.
Ἡ Ἁγία Εύφημία καταγόταν ἀπό τήν Χαλκηδόνα. Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Φιλόφρων. Ἦταν πολύ πλούσιος και κατεῖχε τό ἀξίωμα τοῦ Συγκλητικοῦ. Ἡ μητέρα της, ἡ Θεοδοσιανή, ἦταν γυναῖκα μέ χριστιανική πίστη.
Στά μέρη πού ζοῦσε ἡ Ἁγία Εὐφημία, Ἡγεμόνας ἦταν ὁ Πρῖσκος, ὁ ὁποῖος μέ κήρυκες κάλεσε ὅλους τούς κατοίκους νά πάνε στή γιορτή τοῦ Ἄρεως καί νά τιμήσουν μέ ἐκδηλώσεις τόν θεόν τους.
Ἡ Εὐφημία ἦταν ἀρχηγός σέ μία ὁμάδα καί συντροφιά Χριστια-νῶν, ἡ ὁποία δέν ὑπήκουσε στή ἐντολή τοῦ Ἡγεμόνος καί συλλαμ- βάνεται μαζί μέ ἄλλους Χριστιανούς.
Ὁ Ἡγεμόνας τούς ὁμίλησε πρῶτα μέ ὑποκριτική πραότητα, οἱ χριστιανοί ὅμως ἔμειναν σταθεροί καί ὁμολόγησαν τήν πίστη τους. Τότε ὁ Ἡγεμόνας ἔδωσε διαταγή νά τούς βασανίσουν σκληρά ἐπί εἴκοσι μέρες. Τήν εἰκοστή ἡμέρα οἱ μάρτυρες ἔλαμπαν, ἔλαμπε καί ἡ Ἁγία Εὐφημία.
Ὁ Ἡγεμόνας βλέποντας τήν σταθερότητά τους δίνει ἐντολή νά τούς δείρουν. Ὁ ξυλοδαρμός ἦταν τόσος πολύς καί βάναυσος, ὥστε οἱ ὑπηρέτες ἀπό τόν πολύ κόπο ἔπεσαν ἐξαντλημένοι στή γῆ. Ὁ Θεός ὅμως ἐδόξασε τούς δούλους του, τούς δυνάμωνε καί ἔλαμπαν τά πρόσωπά τους ἀπό χαρά.
Ὁ Ἡγεμόνας βλέποντας τήν Ἁγία νά ἐπιμένει στήν πίστη της, δια-τάσσει νά τήν βάλουν στόν τροχό. Συντρίβοντας ἔτσι ὅλα τά κόκκα-λα τῆς Ἁγίας καί ἐξαρθρώνοντας τίς ἀρθρώσεις της.Τό σῶμα της κατακόπτεται καί τό αἷμα της τρέχει ποτάμι. Οἱ πόνοι εἶναι φοβεροί. Ὁ νοῦς της ὅμως καί ὅλη ἡ ὕπαρξή της ἦτο προσηλωμένη στό Χριστό.
— Χριστέ μου, ἔλεγε, ἡ πηγή τῆς ζωῆς, πού σώζεις ὅσους ἐλπίζουν σέ Σένα, βοήθησε καί μένα τώρα. Ἄς τό μάθουν ὅλοι, ὅτι Συ εἶσαι Θεός μόνος καί ὅτι δέν θά πλησιάσει κανένα κακό, οὔτε μάστιγα στό σκήνωμα ἐκείνων, πού προστρέχουν σέ Σένα.
Ὁ Θεός ἀπάντησε στήν προσευχή της, διότι ἀμέσως ἦλθε μία ἀόρατος δύναμις ἐξ Οὐρανοῦ τήν ἔλυσε ἀπό τόν τροχό, ἀλλά καί τό σῶμα της γιάτρεψε τελείως, ὥστε δέν φαινόταν τό παραμικρό σημάδι ἀπό τίς πληγές της. Οἱ δήμιοι ὕστερα ἀπό αὐτό φοβήθηκαν, τά ἔχασαν καί σταμάτησαν τό θλιβερό ἔργο τους.
Ὁ Τύραννος τυφλωμένος ἀπό τόν ἐγωϊσμό του,ὄχι μόνο δεν πίστεψε στήν θεϊκή δύναμη, ἀλλά διέταξε νά ρίξουν τήν Ἁγία μέσα στήν φωτιά. Ἀλλά τότε οἱ δήμιοι Σωσθένης και Βίκτωρ ῆλθαν στόν Τύραννον καί τοῦ εἶπαν ὅτι ἀδυνατοῦν νά ἐκτελέσουν τήν ἐντολή του, διότι βλέπουν δίπλα στό σῶμα τῆς παρθένου κάτι φοβερούς ἄνδρες νά στέκονται, πού μᾶς φοβερίζουν καί εἶναι ἕτοιμοι νά σκορ-πίζουν τήν φωτιά κατ’ ἐπάνω μας, για νά τήν προφυλάξουν καί νά τήν προστατέψουν. Μέ αὐτά, πού βλέπουμε, πιστεύουμε καί ἐμεῖς, ὅτι ὁ Θεός τῆς Εὐφημίας, ὁ Χριστός, εἶναι Θεός ἀληθινός.
Ὁ Ἡγεμόνας προβαίνει εἰς τήν φυλάκιση τῶν Σωσθένους καί Βί-κτωρος , οἱ ὁποῖοι τήν ἑπομένη μέρα μαρτυροῦν γιά τήν πίστη τους στόν Χριστό, καί διέταξε δύο κακοπροαίρετους νά ρίξουν τήν Ἁγία μέσα στήν φλεγόμενη κάμινο καί τήν ἔριξαν Ἡ φλόγα ὅμως φούντωσε, ξεχύθηκε γύρω ἀπό τήν κάμινο μέ ὁρμή καί κατέκαψε τούς Δήμιους, ἐνῶ ἡ Ἁγία βγῆκε ἀπό τήν κάμινο τελείως ἀβλαβής.
Τέλος ὁ Ἡγεμόνας τυφλωμένος ἀπο τό πάθος του ὁδηγεῖ τήν Ἁγία μέσα στό στάδιο γιά νά ἀγωνισθεί μέ τά θηρία. Αὐτά ὅμως ἀντί νά τήν κατασπαράξουν τήν πλησίασαν καί φιλοῦσαν τά πόδια της μέ πολλή εὐλάβεια. Μία ὅμως ἄρκτος δάγκωσε ἕνα μέρος ἀπό τό σῶμα τῆς Ἁγίας. Αὐτό ὅμως ἔγινε ἀφορμή νά ὑπάγει ἡ Μάρτυς Εὐφημία πρός τόν ποθούμενο Νυμφίο της Χριστό.
Ὁ Θεός ἐδόξασε τήν ἔξοδό της ἐκ τοῦ κόσμου τούτου,πού πραγμα-τοποιήθηκε τήν 16ην Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 303 μ.Χ., διότι ἀκούστηκε φωνή ἀπό τόν Οὐρανό πού ἔλεγε: «ἄνελθε πρός τόν στεφανοδότην ἡ τόν καλόν ἀγῶνα ἀγωνισαμένη καί τόν δρόμον ἤδη τελέσασα, διά νά λάβης τούς μισθούς καί τάς ἀμοιβάς τῶν κόπων σου...».
Ἔτσι δοξάζονται οἱ πιστοί, πού ἐφαρμόζουν τίς ἐντοιλές τοῦ Θεοῦ, νεκρώνουν τόν ἑαυτόν τους καί γίνονται κατοικητήριον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μέ ἀποτέλεσμα νά καταστοῦν μέτοχοι τῆς Ἐπουρανίου Βασιλείας Του. ΑΜΗΝ.
