Σε λίγες ημέρες οι παιδικές χαρούμενες φωνές θα κελαηδήσουν και πάλι στους αγαπημένους οικείους χώρους! Στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στο Κέντρο Ξένων Γλωσσών, στο βιβλιοπωλείο, στην αγαπημένη δραστηριότητα.
Θα ζωηρέψουν! Θα πιάσουν σφιχτά το χέρι της μαμάς, του μπαμπά, του παππού, της γιαγιάς!
‘’Πάμε, αγοράσουμε τσάντα, τετράδια, βιβλία Αγγλικών, Γαλλικών… μολύβια, στυλό, μπογιές, ξύστρες, γόμες… Πάμε… Ξεκινάμε!’’
Και στο σπίτι θα είναι λίγο ’’ανήσυχα’’. Θα έχουν περισσότερες απορίες, ερωτήματα. Η ανεμελιά του καλοκαιριού, θα μετατραπεί σε ’’υπευθυνότητα’’.

Τα μικρά μας τα παιδιά!
Με τα καθαρά ,αστραφτερά ματάκια τους, με την αθωότητα ζωγραφισμένη στα τρυφερά προσωπάκια τους!
Αγαπάμε  ό λ ο ι  μ α ς, τα μικρά αθώα παιδιά. Τα αγαπάμε αυθόρμητα, γιατί πραγματικά αξίζουν τη μεγάλη αγάπη μας. Αρκετές φορές ‘’κλέβουμε’’ και λίγη από την αθωότητα τους και την ειλικρίνεια τους.

Υπάρχει τίποτα πιο καθαρό, από τα μικρά μας τα παιδιά, που μέσα τους δεν έχει ξυπνήσει  ο εγωισμός, η αυταρέσκεια, η καινοδοξία, ο φθόνος, η αντιζηλία;
Υπάρχει κάτι στην καρδιά των μικρών μας παιδιών, που θα μπορούσε να μας δημιουργήσει  αποστροφή; Βεβαίως και  Ο Χ Ι!
Η καρδιά τους είναι πάντα καθαρή, σαν τη σταγόνα της βροχής, είναι γεμάτη αγάπη, πραγματική ακέραια αγάπη!  Η μικρή τους καρδιά αγαπάει  ό λ ο υ ς, τη μαμά, τον μπαμπά, τα άλλα παιδιά, τους δασκάλους τους.

Η δική τους αγάπη δεν ζηλοφθονεί, η δική τους αγάπη δεν καυχάται. Δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανώτερο από τους άλλους, είναι όλα τους ταπεινά. Δεν έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτόν τους, δεν υπερηφανεύονται. Τα μικρά μας τα παιδιά δεν κάνουν ασχήμιες, δεν δημιουργούν σκάνδαλα Η αγάπη τους είναι ήρεμη, ήσυχη, δεν ξέρουν τι θα πει ιδιοκτησία, όλα τα έχουν κοινά. Δίνουν στο συμμαθητή τους το μολύβι τους, αλλά και του ζητούν τη γόμα του. Όλα  τα νοιώθουν κοινά. Και αν ξεχάσουν και κάποιο τετράδιο στο σπίτι, γεμάτα απλότητα και φυσικότητα απευθύνονται στην δασκάλα τους: Κυρία, έχετε ένα τετράδιο να γράψω, γιατί ξέχασα το δικό μου ;

Ο νους και καρδιά τους είναι γεμάτα εμπιστοσύνη  σε όλους! Η πίστη τους δεν βασίζεται στη λογική. Χωρίς να κρίνουν και να συλλογίζονται, δέχονται αυτά που ακούνε από τους γονείς, από τους δασκάλους…
Η καθαρή τους καρδιά, ξέρει να ξεχωρίζει το ‘’καλό’’ από το ‘’κακό’’ και δέχεται μόνο το Κ α θ α ρ ό.

Τα μικρά μας τα παιδιά έχουν στοργή, τρυφερότητα, πραότητα, είναι τρισχαριτωμένα!
Είναι αγνά, είναι καλά, είναι αληθινά. Ρωτούν διαρκώς και για διάφορα θέματα. Λαχταράνε, ως μέγιστη ανάγκη τους, τον λόγο. Οφείλουμε να απαντάμε με λόγια απλά, με κατανόηση και ψυχραιμία. Αυτά τα λόγια που τους λέμε ,ακόμη και αν τη στιγμή εκείνη, τα παιδιά μας δεν τα καταλαβαίνουν πλήρως, ή δείχνουν να τα απορρίπτουν, θα τραβήξουν με τον καιρό το δρόμο τους μέσα στην ψυχή τους και συμβάλουν στη συγκρότηση και την ισορροπία τους.

Η ιδιότητα και των παιδιών και των γονιών δεν είναι διαπραγματεύσιμο προϊόν αμοιβαίας συμφωνίας, αλλά θεσμικό δεδομένο πάγιο και ανέκκλητο. Οι γονείς οφείλουμε να γνωρίζουμε αυτή την ιδιότητα, να την εσωτερικεύουμε, και να την μεταδίδουμε στα παιδιά μας, με τον ίδιο τρόπο που με την βοήθεια του Θεού, τους χαρίζουμε τη ζωή, που τα φροντίζουμε, που τα προστατεύουμε, που τα προφυλάσσουμε από κινδύνους, που ανοίγουμε τα χέρια μας και τα κλείνουμε στην αγκαλιά μας.

Σε λίγες μέρες τα μικρά μας θα φορέσουν στη πλατούλα τους τη σχολική τσάντα και θα ξεκινήσουν για το σχολείο.
Το γλυκό φιλάκι της μαμάς, ας τα κάνει να αισθανθούν την ομορφιά της σχολικής τους ζωής!
Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδιά μας με υγεία, με γαλήνη, με ηρεμία , με πρόοδο και προκοπή!

  Μαρία    Δημητρακοπούλου
 Δημοσιογράφος