Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος, ο βασιλεύς του Ισραήλ.
Είναι η στερνή φορά που ο Μεγάλος Οδοιπόρος ανεβαίνει με τους ολίγους μαθητές Του τον ανηφορικό δρόμο της Ιερουσαλήμ.
Δεξιά και αριστερά, οι μυρτιές και οι δάφνες σκύβουν ευλαβικά στο διάβα Του. Και εκεί ακριβώς στην υποβλητική σιγή, ο Θείος Ραβί αρχίζει το κύκνειο άσμα Του: "Ιδού, αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα…". Είναι το προανάκρουσμα του Θείου ορατορίου που θα ακολουθήσει…
-Τίποτε το βασιλικό δεν είχε η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.
Διέσχιζε την πόλη "πραΰς" μόνος απέριττος, καθήμενος επί πώλου όνου.
- Κανένα βασιλικό μεγαλείο και καμία δόξα δεν τον συνοδεύει.
- Παρά ταύτα, όμως, ο λαός Τον υποδέχεται και Τον επευφημεί ως βασιλέα.
Γιατί, ο Κύριός μας και Θεός μας είναι ο Μόνος Βασιλέας.
Οι Μάγοι Του πρόσφεραν το χρυσό, που δηλώνει τη βασιλική Του ιδιότητα.
Ο Χριστός δεν είχε σε ανάκτορο γεννηθεί ούτε καν σε κοινή στέγη. Ένα ξένο σπήλαιο στάθηκε ο γενέθλιος τόπος και μια φάτνη αλόγων η βρεφοδόχος Του.
Και, όμως, μεταξύ της σμύρνας και του λιβανιού, λαμπυρίζει ο χρυσός. Διακήρυξη πως ήταν ο Βασιλιάς ο τεχθείς.
Τον Χριστό, Βασιλιά Τον διακήρυξαν τα πλήθη, μετά το θαύμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων, παρόλο που μπροστά τους είχαν τον "υιόν του τέκτονος".
Και ακόμη, όταν στάθηκε υπόδικος στο πραιτόριο, στερημένος από κάθε δύναμη, γυμνός από κάθε αίγλη, προδομένος από τον ένα μαθητή Του και εγκαταλειμμένος από τους άλλους, ο Ηγεμόνας Τον ρωτά: " Ουκούν, βασιλεύς ει συ;". Και η απάντηση από τα πανάγια χείλη έρχεται ρητά και κατηγορηματικά : " Συ είπας". - Ναι, είμαι Βασιλεύς.
Και κάτω από αυτή τη διακήρυξη, έγειρε το Τίμιο Κεφάλι Του πάνω στο Σταυρό. Ο πάπυρος που τεντώθηκε πάνω από την Αγία Κεφαλή Του, που αντί για στέμμα έφερε ένα αγκάθινο στεφάνι, διαβεβαίωνε πως ήταν Βασιλεύς: " Ιησούς Ναζωραίος, Βασιλεύς των Ιουδαίων".
- Και πράγματι, υπήρξε Βασιλεύς. Βασιλεύς που έσυρε πίσω Του στρατιές από καθαγιασμένες ψυχές, για να τις οδηγήσει στη Δόξα του Ουρανού. Βασιλεύς που δεν γνώρισε άλλο θρόνο, παρά τις καρδιές των ανθρώπων. Ο Μόνος Βασιλεύς, που μπαίνει σήμερα στα Ιεροσόλυμα, καθήμενος, όχι σε άτι πολεμικό και στολισμένο, αλλά πάνω στην τρυφερή ράχη ενός ταπεινού πώλου.
Ας Τον ακολουθήσουμε κι εμείς με τους κλώνους βαΐων στα χέρια και ας αναφωνήσουμε "Ωσαννά".
Μαρία Δημητρακοπούλου
δημοσιογράφος
