*του Φώτη Αλεξόπουλου
Η συζήτηση για την επανίδρυση πανεπιστημιακών τμημάτων στον Πύργο αναζωπυρώνεται κατά διαστήματα, ιδίως όταν πλησιάζουν εκλογές ή όταν η πόλη αναζητά διέξοδο από τη στασιμότητα.
Όμως, όποιος επιθυμεί να δει πραγματικά ανώτατη εκπαίδευση στον Πύργο, οφείλει πρώτα να γνωρίζει τις διαδικασίες και έπειτα να διατυπώσει ρεαλιστικές προτάσεις.
Η ίδρυση ή επανίδρυση πανεπιστημιακών τμημάτων δεν είναι θέμα απλής πολιτικής απόφασης ή τοπικής πίεσης. Προβλέπεται από τον Νόμο 4957/2022, που περιγράφει ρητά τα απαραίτητα βήματα:
Υποβολή φακέλου από το ενδιαφερόμενο Πανεπιστήμιο.
Έγκριση από τη Σύγκλητο του Ιδρύματος.
Αξιολόγηση από την ΕΘΑΑΕ (Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης).
Τελική έγκριση από την Πολιτεία μέσω Προεδρικού Διατάγματος.
Αυτό σημαίνει πως χωρίς τεκμηριωμένη πρόταση, πλήρες ακαδημαϊκό και κτιριακό πλάνο, αξιολόγηση βιωσιμότητας και έγκριση της ΕΘΑΑΕ, δεν υπάρχει ίδρυση. Τελεία και παύλα.
Τι συμβαίνει με τη ΣΕΤΤΗΛ; Ένα παλιό στρατόπεδο δεν αρκεί
Πολύς λόγος γίνεται για τη φιλοξενία πανεπιστημιακών δομών στις εγκαταστάσεις της πρώην ΣΕΤΤΗΛ. Όμως, ας σταθούμε στα δεδομένα:
Τα κτίρια είναι άνω των 55 ετών και χρονολογούνται από εποχές με εντελώς διαφορετικές προδιαγραφές.
Οι χώροι αυτοί δεν πληρούν τις αυστηρές απαιτήσεις που ισχύουν για εκπαιδευτική χρήση: στατική επάρκεια, φωτισμός, εργονομία, πυρασφάλεια, ενεργειακή απόδοση κ.ά.
Συνεπώς, ακόμα κι αν δοθούν στον Δήμο Πύργου, θα απαιτηθεί είτε ριζική ανακαίνιση είτε – πιο πιθανό – κατασκευή νέων κτιρίων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε χρόνο, μελέτες και δημόσια δαπάνη.
Η κρίσιμη ερώτηση είναι: Στον φάκελο που (υποτίθεται ότι) θα κατατεθεί, ποια πρόταση στέγασης θα κατατεθεί; Έχει εκπονηθεί μελέτη; Υπάρχει τεχνική τεκμηρίωση και χρηματοδοτικό πλάνο; Ή θα υποβληθεί μια ασαφής ιδέα χωρίς καμία σοβαρή βάση;
Η Δημοτική Αρχή οφείλει απαντήσεις
Η ευθύνη για την προώθηση και ωρίμανση μιας τέτοιας πρωτοβουλίας ανήκει πρώτα και κύρια στη Δημοτική Αρχή Πύργου, σε συνεργασία με την Περιφέρεια και το Πανεπιστήμιο Πατρών.
Αν λοιπόν πραγματικά επιδιώκεται η επιστροφή πανεπιστημιακής ζωής στην πόλη, πρέπει να παρουσιαστούν συγκεκριμένες απαντήσεις:
Υπάρχει πλήρης και τεκμηριωμένος φάκελος;
Έχει γίνει αίτημα παραχώρησης της ΣΕΤΤΗΛ από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας;
Υπάρχει πρόβλεψη για φύλαξη και αξιοποίηση των εγκαταστάσεων;
Υπάρχει ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα και κοστολόγηση;
Διαφορετικά, η συζήτηση εξαντλείται σε επικοινωνιακή ρητορική χωρίς προοπτική.
Το στρατόπεδο να αποδοθεί στην κοινωνία – αλλά με σχέδιο
Ανεξάρτητα από την έκβαση της πανεπιστημιακής διεκδίκησης, το στρατόπεδο της ΣΕΤΤΗΛ πρέπει να αποδοθεί στην τοπική κοινωνία. Όμως όχι με όρους εγκατάλειψης και αυταπάτης.
Απαιτείται:
Άμεση πρόβλεψη κονδυλίου για φύλαξη, ασφάλεια και συντήρηση.
Εκπόνηση μελέτης αξιοποίησης: για πανεπιστημιακή χρήση, πολιτισμό, έρευνα ή διοίκηση.
Δέσμευση ότι δεν θα γίνει ακόμη ένα “κουφάρι”, όπως τόσα άλλα στην Ηλεία.
Η τοπική κοινωνία δεν αντέχει άλλα κτίρια-φαντάσματα.
Συμπέρασμα: Χρειαζόμαστε σχέδιο, όχι ευχολόγια.
Η επανίδρυση πανεπιστημιακών τμημάτων στον Πύργο δεν μπορεί να γίνει με γενικόλογες δηλώσεις ή ρομαντικές αναμνήσεις του παρελθόντος. Απαιτεί επιστημονική τεκμηρίωση, τεχνική ωριμότητα, πολιτική δέσμευση και κοινωνική συναίνεση.
Αν αυτά υπάρχουν, ας τα δούμε. Αν όχι, ας μη σπαταλούμε άλλο πολύτιμο χρόνο, ελπίζοντας σε κάτι που δεν έχει καμία βάση. Το μέλλον της πόλης αξίζει κάτι περισσότερο από άλλη μία «πανεπιστημιακή αυταπάτη».
*Ο Φώτης Αλεξόπουλος είναι Οικονομολόγος και Πρ. Αν. Βουλευτής στον Νομό Ηλείας , εκπρόσωπος του ΙΝΚΑ Νομού Ηλείας .
