Δεν θα μείνω στη μεγάλη γιορτή της Palso Ηλείας. Δεν θα μείνω στις στιγμές απόλυτης ευτυχίας, στους ευφημισμούς χαράς και περηφάνιας, στα σφυρίγματα συμπαράστασης από τους συμμαθητές, στα ειλικρινή και θερμά χειροκροτήματα αναγνώρισης και επιβράβευσης σε όλα τα παιδιά.
Θα μείνω σε κάτι βλέμματα που έγιναν τεράστιες αγκαλιές και "σκέπασαν" προστατευτικά του μικρούς μαχητές. Θα μείνω και θα υποκλιθώ στους μεγάλους και αφανείς ήρωες που δίνουν καθημερινά το "είναι" τους για να είναι τα παιδιά τους γερά και ευτυχισμένα.
Θα μείνω και θα υποκλιθώ σε ιστορίες και θυσίες καλά κρυμμένες από τα μάτια των παιδιών τους. Σε δόντια και γροθιές που σφίγγουν γερά για να συνεχίσουν τον αγώνα. Για να μην λείψει τίποτα από το τραπέζι και από το σπίτι.
Θα μείνω και θα υποκλιθώ σε βλέμματα που χτες πλημμύρισαν όχι από δάκρυα πόνου αλλά από δάκρυα περηφάνιας.
Θα σηκωθώ και θα χειροκροτήσω τους ΓΟΝΕΙΣ που χάρις σε αυτούς γεμίζουν οι τάξεις μας και οι καρδιές μας γέλιο και επιτυχία.
Θα σταθώ όρθια και θα χειροκροτήσω τους ΓΟΝΕΙΣ που μόνο αυτοί γνωρίζουν πως μεγαλώνει ένα παιδί. Το παιδί τους.
Σας ευχαριστούμε, ΓΟΝΕΙΣ!
Δήμητρα Παν. Δημητρακοπούλου
Ιδιοκτήτρια ΚΞΓ
Καθηγήτρια Αγγλικών
