Ποιος σκέφτεται
τις αιτίες που έχουν οδηγήσει
την πραγματικότητα
σε καθολικά
παρακρουστικές συνθήκες;
Ποιος ακούει
τους κεραυνούς
της μεγάλης καταιγίδας
των καιρών, που μαστιγώνουν
ακατάπαυστα την κοινωνία;
Ποιος ακούει
τη φωνή της λογικής
και της ηθικής, που
ασφυκτιούν κάτω
από τις σιδερένιες μπότες
της ηγεμονίας των παραλογισμών
και των ανηθικοτήτων;
Ποιος ακούει
τους σπαραγμούς της ισότητας,
που γίνεται άφωνο θύμα
των σφαγέων του δικαιώματος όλων
να ζήσουν με αξιοπρέπεια
στους κόλπους μιας ευημερούσας
κοινότητας δικαίου;
Ποιος ακούει
τους θρήνους της δικαιοσύνης,
που χάνεται μέσα στην οχλοβοή
του γενικού πολέμου
των ιδιοτελειών και στα
στριγκλίσματα της πολύτροπης
και εντεινόμενης βίας;
Ποιος ακούει
τον ορυμαγδό των θριαμβικών ιαχών
του βάρβαρου, που τίθεται
ως ο αποδεκτός
κοινωνικός ιδεότυπος
και παράδειγμα προς μίμηση,
μεταβιβαζόμενο και στα παιδιά;
Ποιος ακούει
την εκκωφαντική πτώση
του πολίτη μεταλλαγμένου
σε απόλιδα, αδιάφορο και
σιωπηλό διαβάτη
σε δρόμους και πλατείες
χαμένων οραμάτων;
Ποιος αναζητά
τις ειλικρινείς, έντιμες
αλληλέγγυες, ειρηνικές,
μορφές και σχέσεις
της συνύπαρξής του με τους συνανθρώπους του;
Ο καθένας, αν θέλει, μπορεί να δώσει την απάντηση.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΟΑΣ.
