γράφει ο π. Νικόλαος Κατσηδήμας
1) Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΦΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ!
Ας φροντίσωμε πρώτα να θεραπευθεί η ψυχή μας και τίποτε να μην μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού μας! Ο Χριστός δεν θα αφήσει την Εκκλησία Του, αλλά κι εμείς ό,τι μπορούμε να κάνουμε και μακάριοι όσοι θα μείνουν μέχρι θανάτου πιστοί, στην ορθόδοξη Πίστη και ομολογία". (Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος (+1980).
2) ΤΟ ΚΕΡΙ! ΤΟ ΦΥΤΙΛΙ! ΚΑΙ Η ΦΛΟΓΑ! ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ...
Τό κερί εἶναι ἡ πίστη μας, τό φυτίλι ἡ ἐλπίδα μας, καί ἡ φλόγα ἡ ἀγάπη πού ἑνώνει τήν πίστη.Στον άγιο Σεραφείμ άρεσε να παρομοιάζει την ανθρώπινη ζωή με ένα κερί. Ένα πλήθος από κεριά έκαιγαν μέσα στο κελί του μπροστά στις εικόνες.Όσο περισσότεροι έρχονταν- και οι επισκέπτες όλο και αυξάνονταν χρόνο με τον χρόνο-τόσο περισσότερα κεριά του έφερναν. Η ζωή μας έλεγε ο Στάρετς, μπορεί να συγκριθεί με μια λαμπάδα καμωμένη από κερί με φιτίλι, που καίει με μια φλόγα που εμείς ανάψαμε. Το κερί είναι η πίστη μας, το φιτίλι η ελπίδα μας, και η φλόγα η αγάπη που ενώνει την πίστη μαζί με την αγάπη, όπως το κερί και το φιτίλι καίνε μαζί με αποτέλεσμα τη φωτιά.
Ένα κερί κακής ποιότητας βγάζει όταν το ανάβεις και όταν το σβήνεις μια άσχημη μυρωδιά. Όμοια είναι και η ζωή ενός αμαρτωλού. Κοιτώντας ένα κερί κυρίως μέσα στην εκκλησία σκεπτόμαστε πάντα την αρχή, το ξετύλιγμα της ζωής μας και το τέλος της: όπως λειώνει ένα αναμμένο μπροστά στο πρόσωπο του Θεού, έτσι και κάθε στιγμή, λιγοστεύει η ζωή μας πλησιάζοντας προς το τέρμα της. Αυτή η σκέψη θα μας βοηθήσει να μη διασπώμεθα στην εκκλησία, να προσευχόμαστε με περισσότερη θέρμη και να κάνουμε το παν για να μοιάσει η ζωή μας με μια λαμπάδα από αγνό κερί, που καίγεται και σβήνει χωρίς άσχημη μυρωδιά. (Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ).
3) ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΜΑΣ...
Το «ήμαρτον» του Ασώτου. Αυτό κάνει ο ουράνιος Πατέρας, όταν ο άνθρωπος ο αμαρτωλός επιστρέψει κοντά Του. Τον καθαρίζει, τον πλένει, του δίνει την πρώτη στολή του βαπτίσματος, του δίνει την υιοθεσία και τον αξιώνει της Βασιλείας Του. Όλα δωρεάν. Όταν επέστρεψε ο άσωτος, δεν του ζήτησε λογαριασμό ούτε τον επέπληξε ούτε του ζήτησε ευθύνες. Αρκεί που επέστρεψε· αυτό Του έφθανε του Πατέρα. Έτσι και εδώ κάθε αμαρτωλός που θα επιστρέψει, κανένας λόγος από τον Ουράνιο Πατέρα. Μόνο να ειπεί ήμαρτον, να αφήσει τα αμαρτήματά του με ταπείνωση, να καταλάβει τα λάθη του και από κει και πέρα τα πάντα είναι λυμένα. Και όμως ο αμαρτωλός άνθρωπος δεν το κάνει αυτό. Δεν επιστρέφει, δεν ταπεινώνεται. Κρατά τον εγωϊσμό του. Τι σπουδαίο είναι να φθάσει μέχρι το εξομολογητήριο! Δύο βήματα είναι. Από κει και πέρα όλα τελειώνουν... Ο Θεός απλώνει την αγκαλιά της συγγνώμης και τον παίρνει μέσα. (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης).
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΪΟ (Ποιηθείσα υπό του Μητροπολίτου Εδέσσης ΙΩΗΛ).
Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ο αρχίατρος των ψυχών και των σωμάτων, ο δι᾽ ημάς ενανθρωπήσας, ίνα ιάσης το μέγα τραύμα τον άνθρωπον, ο μη καταφρονήσας τους ανιάτως νοσήσαντας δέκα λεπρούς, αλλά τη σωστική χάριτί σου καθαρίσας αυτούς, ο διελθών ως Θεάνθρωπος τας ημέρας της επί γης παρουσίας σου ευεργετών και ιώμενος πάντας τους αρρωστούντας και κακώς έχοντας, ο ευεργετήσας και αποκαταστήσας υγιαίνοντας, παραλυτικούς, τυφλούς, βαρέως ημαρτηκότας, δαιμονιώντας και εμπαθείς κατ᾽ άμφω, ήγουν εν τη σαρκί και τω νοί, πρόσδεξαι ευμενώς την δέησιν ημών και φυγάδευσον τη δυνάμει σου, τον φονευτήν ιόν τον σχήμα κορώνας φέροντα, και προκαλούντα φοβίας η και θάνατον εις ασθενείς και αναξιοπαθούντας.
Και ει μεν διά τας πολλάς αμαρτίας ημών, επέτρεψας τον πειρασμόν τούτον, ικετεύομέν σοι ως ελεήμον, ίνα άρης αυτόν αφ’ ημών και από πάσης της οικουμένης. Ει δε διά δοκιμασίαν της πίστεως ωκονόμησας, την επικράτησιν αυτού, παύσον τον τάραχον των ασθενών από της επιδημίας αυτού. Ει δε υπό της κακουργίας του αντικειμένου η και αμελείας των επιπολαίων ανθρώπων ούτος διεδόθη, θραύσον την ισχύν αυτού ως Θεός παντοδύναμος. Φύλαξον την νεότητα, και περιφρούρησον τους ασθενήσαντας, και τους εν γήρατι όντας εκ του επαράτου ιού θεράπευσον, και πάντας απάλλαξον εκ της συνοχής της καρδίας, και αντί ταύτης δώρησαι ημίν, υγιείαν άνεσιν και πλατισμόν, πρεσβείαις της Κυρίας Θεοτόκου και πάντων σου των αγίων. Αμήν!
ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΔΙΟΤΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΝΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΣΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΜΑΣ ΑΡΚΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ!
