Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τους νεκρούς εργάτες του Σικάγο της 1ης Μάη του 1886, τους καπνεργάτες του Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη, τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής του Μάη του '44, τους αλύγιστους της ταξικής πάλης που στάθηκαν όρθιοι μπροστά στις διώξεις, τα βασανιστήρια, τις φυλακές και τις εξορίες, που έδωσαν τη ζωή τους για τα δικαιώματα της τάξης τους, την απελευθέρωση από τη μισθωτή σκλαβιά, την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.
Πριν από 130 χρόνια, το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα αναπτυσσόταν κυριολεκτικά με το αίμα της εργατικής τάξης, που δούλευε από ήλιο σε ήλιο με ψίχουλα για μεροκάματο, χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η εργατική τάξη ύψωσε το ανάστημά της και επέβαλε με τους ηρωικούς αγώνες της το 8ωρο, ως αφετηρία για μια σειρά από κατακτήσεις τον 20ό αιώνα. Σήμερα 130 χρόνια μετά, το ίδιο αυτό σύστημα είναι το ίδιο βάρβαρο και αποδεικνύεται από τις ίδιες τις εξελίξεις ότι δεν μπορεί ούτε να διορθωθεί ούτε να γίνει πιο ανθρώπινο
Η 1η Μάη για όλη την εργατική τάξη είναι ημέρα έμπνευσης και διεθνιστικής αλληλεγγύης για την ενίσχυση της ταξικής πάλης, που είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας.
Με αγώνες και θυσίες ανοίγουμε, βαδίζουμε στο δρόμο της ρήξης και της ανατροπής,













































