Στην Ανδραβίδα, την άλλοτε πρωτεύουσα της εύρωστης Σταυροφορικής Ηγεμονίας του Φράγκικου Πριγκιπάτου της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1205 μ.Χ., με το ένδοξο μεσαιωνικό παρελθόν και τα ερείπια του Γοτθικού Ναού της Αγίας Σοφίας, κτίσμα που ιδρύθηκε το πρώτο μισό του 13ου αιώνα, από το μοναχικό τάγμα των Δομινικανών, εορτάστηκε πανευλαβώς και με κάθε επισημότητα η ιερή και σεβάσμια μνήμη της Αγίας Σοφίας και των τριών μαρτύρων θυγατέρων αυτής, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης, οι οποίες συγκαταλέγονται μεταξύ των αρχαιότερων μαρτύρων της Ορθοδόξου Xριστιανικής Πίστεώς μας, αφού προσέφεραν την ζωή τους, ως «λογική λατρεία» στον Ιησού Χριστό, κατά τα χρόνια που Αυτοκράτορας στην Ρώμη ήταν ο Αδριανός (117-138) μ.Χ.
Οι Λατρευτικές εκδηλώσεις τελέσθηκαν ως είθισται εις τον περικαλλή Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων ενδόξων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Την παραμονή της εορτής κατά τον Μέγα Αναστάσιμο Αρχιερατικό Πανηγυρικό




















































