Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον, και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις, ο Υιός του Θεού, Υιός της Παρθένου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν. Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σού.
Η Παρθένος Μαρία βρίσκεται στο σπίτι της. Η παράδοση Την θέλει να προσεύχεται. Και ενώ η θύρα είναι κλεισμένη και η Μαρία είναι σκυμμένη, ακούει μια παράδοξη φωνή, η οποία Της απευθύνει τον πρωτόγνωρο και πανηγυρικό χαιρετισμό:
‘’Χαίρε, Κεχαριτωμένη, Ο Κύριος μετά σού [Λουκ.α’28]
Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ απευθύνει τον χαιρετισμό αυτό προς την Κόρη της Ναζαρέτ!
Την χαρακτηρίζει και Την προσφωνεί ‘’Κ ε χ α ρ ι τ ω μ έ ν η ‘’!
Με τον χαιρετισμό ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, υπηρετούσε συγχρόνως και το Μέγα Μυστήριο της Σάρκωσης του Λόγου του Θεού. Αυτός εξάλλου, ήταν και ο σκοπός της Θείας Αποστολής. Να αναγγείλει την κοσμοσωτήρια απόφαση του Τριαδικού Θεού, ότι η Παρθένος Μαρία ήταν η διαλεγμένη από τον Θεό να γεννήσει κατά τρόπο μοναδικό και μυστηριώδη, ’’εκ Πνεύματος Αγίου’’, Υιόν, ο Οποίος θα είναι τέλειος ά ν θ ρ ω π ο ς, αλλά και τέλειος Θ ε ό ς. Υιός του ανθρώπου και Υιός του Θεού, ο Αληθινός Θ ε ά ν θ ρ ω π ο ς!
Γι’ αυτό και μόνη Α υ τ ή είναι η Κ ε χ α ρ ι τ ω μ έ ν η , η Ε υ λ ο γ η μ έ ν η ε ν γ υ ν α ι ξ ί, η Μοναδική Μητέρα, και μόνος ευλογημένος ο καρπός της δικής Της κοιλίας!
Από την στιγμή που ακούστηκε ο Αρχαγγελικός χαιρετισμός άρχισε η αποκάλυψη του ‘’Μυστηρίου του αποκεκρυμένου από των αιώνων και των γενεών’’.[Κολ.α’,26 και β’,2]
Διότι πράγματι το σχέδιο της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο ήταν συγχρόνως ‘’κεκρυμμένον εν τω Θεώ από των αιώνων’’.
Η Άμωμος, η καθαρή, η αγνή Παρθένος στο άκουσμα των λόγων του Αρχαγγέλου εμφανίζεται ταραγμένη ’’Η δε ιδούσα διεταράχθη επί τω λόγω αυτού και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος’’.[Λουκ.α’,29].
Υποστέλλεται ο Γαβριήλ μπροστά στο μεγαλείο της Κεχαριτωμένης.
‘’Μη φοβού Μαριάμ, εύρες γάρ χάριν παρά τω Θεώ’’.
‘’Ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. Ούτος έσται μέγας και υιός υψίστου κληθήσεται, και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος.’’
‘’Πώς θα γίνει αυτό, αφού δεν έχω σχέση με άνδρα;’’
‘’Πώς έσται τούτο; φησίν, επεί άνδρα ου γινώσκω; Εγώ μεν του Θεού προς υποδοχήν έτοιμος και ικανώς έχω παρασκευής. ει δε και η φύσις ακολουθήσει, διδάσκει αν’’.
‘’Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοί’’.
Κρίσιμη η στιγμή της αναμενόμενης απάντησης!
Ο Αρχάγγελος περιμένει την απάντηση της Παρθένου και μαζί του περιμένει όλη η Δημιουργία! Ορατή και αόρατη!
Δέσποινα οι άνθρωποι κρατάμε την ανάσα μας και περιμένουμε τη θεία απάντηση σου!
Δέσποινα μας, το λόγο Σου περιμένει ο φτωχός Αδάμ, με τους δυστυχισμένους απογόνους του, που εκδιώχθησαν από τον Παράδεισο, τον λόγο σου περιμένει ο Αβραάμ και ο Δαβίδ και οι άλλοι Πατέρες, το λόγο σου περιμένουμε όλοι, για να μας φέρεις το έλεος και τη σωτηρία. Δώσε Παρθένε την απάντηση Σου. Και η απάντηση Σου να είναι η λέξη που περιμένει η γη, ο Άδης, οι Ουρανοί. Ο Βασιλιάς των όλων και Κύριος τόσο αγάπησε το ψυχικό Σου κάλλος, τόσο επιθυμεί την απάντηση Σου ,να δώσεις την συγκατάθεση Σου στο σχέδιο της σωτηρίας του κόσμου. Άνοιξε Κεχαριτωμένη Κόρη την καρδιά Σου και πίστεψε. Άνοιξε τα χείλη Σου και πες το Ν α ι! Άνοιξε τους κόλπους Σου και δέξε τον Δημιουργό Σου!
Και η απάντηση!!! Μ ε γ α λ ε ι ώ δ η ς !!!
‘’Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου!’’
Ως δούλη είμαι όλη έτοιμη να δεχτώ το δεσποτικό νεύμα. Είμαι πρόθυμη να παραδοθώ χωρίς αντίσταση στα χέρια του κεραμέως, όπως ο πηλός. Ας κάνει ο Κύριος εξουσιαστικά σε Μένα ότι θέλει. Σύμφωνα με το θέλημα Του ας θαυματουργήσει την παράδοξη γέννηση, που είναι ο καρπός της πολλής Του φιλανθρωπίας.
Και το θαύμα των θαυμάτων είναι γ ε γ ο ν ό ς! Με την ολόψυχη υποταγή της Παρθένου στο θείο θέλημα ,το Άγιο Πνεύμα Την επισκίασε! Ήταν η φωνή Της, ’’φωνή δυνάμεως’’. Και πλάθεται κατ’ αυτόν τον τρόπο με λόγο μητρικό ο του Πατρός Λόγος. Και κτίζεται με την φωνή του κτίσματος ο Δημιουργός. Με τη φωνή της Παρθένου το ‘’αληθινό φώς’’ ανέτειλε και ενώθηκε με την ανθρώπινη σάρκα και κυοφορήθηκε Αυτός, ο Οποίος’’ φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμο’’.
‘’Ω φωνής Ιεράς! Ω μέγα δυνάμεων ρημάτων!
Ω μακαρίας γλώσσης, πάσαν αθρόον ανακαλουμένης την οικουμένην!
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ.Σ.Ι. Μητροπόλεως Ηλείας
