γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
"Τας Μυστικάς του Πνεύματος σάλπιγγας, τους Θεοφόρους Πατέρας ανευφημήσωμεν" Οι Άγιοι Πατέρες της Πρώτης εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου την οποία συγκάλεσε ο Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος το 325 μ.Χ. με την ενότητά τους, διέσωσαν την Αλήθεια της Χριστιανικής μας Πίστεως, στον Ένα και Μονογενή, Υιό και Λόγο του Θεού, τον Θεό και Άνθρωπο Ιησού Χριστό. Κι από τότε μέχρι και σήμερα, η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία πορεύεται Συνοδικά, διασώζει την Αλήθεια της Πίστεως και κρατάει την ενότητα των πιστών. Αυτό είναι το μεγάλο μας όπλο. Όποιος το διακυβεύει, αναλαμβάνει μεγάλη ευθύνη.
Η ενότητα είναι στην Πίστη μας, η Πεμπτουσία είναι η Εκκλησία μας! Η Εκκλησία παραμένει ακλόνητη έτσι ανά τους αιώνες ως πνευματικό σώμα με κεφαλή τον Χριστό και μετά τους πιστούς ενωμένους αρμονικά και αδιάσπαστα μεταξύ τους. Έτσι από τους κόλπους της αναδεικνύει Αγίους και Πατέρες, Οσίους και Μάρτυρες και πύλαι Άδου «ου κατισχύνουσιν αυτούς». Να μην ξεχνάμε ούτε στιγμή, πως η σωτηρία μας είναι ταυτισμένη με την αλήθεια και η αλήθεια, η οποία σώζει, βρίσκεται μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας και πουθενά. Δε βρίσκεται στις αιρέσεις, στις πλάνες και τις κακοδοξίες. Δεν υπάρχουν πολλές Εκκλησίες, παρά μονάχα μία, η ορθοδοξία μας, η οποία ταυτίζεται απόλυτα και αποκλειστικά με την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, την οποία ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως. Η σωτηρία μας συντελείται, με τη χάρη του Θεού και τη δική μας θέληση και προσπάθεια, μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία και πουθενά αλλού. Στην αίρεση δεν υπάρχει σωτηρία, καθότι ο άγιος Κυπριανός, ένας από τους κορυφαίους πατέρες και διδασκάλους της αρχαίας Εκκλησίας αποφάνθηκε πως «εκτός της Εκκλησίας δεν υπάρχει σωτηρία».
Αγαπητοί μας είναι μεγάλη ευλογία στην ζωή μας να γνωρίζουμε και να βιώνουμε τη διδασκαλία των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Είναι μεγάλη επίσης ευλογία να κρατηθούμε κοντά στην αληθινή και ανόθευτη πίστη των Πατέρων μας. Είναι ο μόνος ασφαλής δρόμος, έτσι ώστε να μην μπερδευόμαστε αλλά και να μην μπερδεύουμε άλλους. Να γνωρίζουμε επίσης αλλά και να πράττουμε, γιατί θεολόγοι πολλοί αλλά θεοδρόμοι ολίγοι... Ζούμε δυστυχώς σε μια εποχή που διάφορες πλάνες, αιρέσεις και διδασκαλίες μακριά από το πνεύμα των Αγίων Πατέρων, έχουν κατακλύσει την Ορθόδοξη Πατρίδα μας σε σημείο πολλοί να εγκαταλείπουν την ορθή πίστη και να τρέχουν προς τις διάφορες αιρετικές ομάδες πιστεύοντας ότι εκεί θα βρουν την αλήθεια, το φως, την πραγματική χαρά...
Η Σημερινή Κυριακή έβδομη από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στους Αγίους και Θεοφόρους 318 Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία όπως είναι γνωστό συγκλήθηκε στη Νίκαια της Βηθυνίας το 325 μ.Χ. και ασχολήθηκε με τα εξής θέματα: 1) Για να αντιμετωπίσει και να καταδικάσει μια από τις πλέον δαιμονικές, βλάσφημες και εκθεμελιωτικές αιρέσεις στην ιστορία της Εκκλησίας μας, εκείνη του Αρείου ο οποίος δεν πίστευε στην θεότητα του Χριστού και συνεπώς τον Αρειανισμό. 2) Διατύπωσε τα πρώτα 7 άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως και 3) Καθορίστηκε ο τρόπος υπολογισμού της εορτής του Πάσχα. Πρόεδρος της Συνόδου ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος. Μερικά ονόματα των συμμετεχόντων Αγίων Πατέρων: Άγιος Αλέξανδρος, Μέγας Αθανάσιος, Άγιος Ευστάθιος, Άγιος Παφνούτιος, Άγιος Νικόλαος και ο προστάτης της Ενορίας μας Άγιος Σπυρίδων!.
Εορτάζουν σήμερα λοιπόν οι 318 Άγιοι Πατέρες που κατάφεραν να μείνουν ακλόνητοι θεματοφύλακες στην ορθή πίστη τους. Συνεορτάζουν επίσης σήμερα η Ορθοδοξία και το Ορθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα. Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία μας τιμά τους Αγίους Πατέρες, διότι οι αγιασμένες αυτές προσωπικότητες, αποτελούν μαζί με τους Αποστόλους, τα θεμέλιά της! Ανάμεσα σε αυτούς που προσήλθαν στην Νίκαια της Βιθυνίας βρισκόταν κι ένας απλοϊκός ολιγογράμματος Άγιος Επίσκοπος από την μεγαλόνησο της Κύπρου από ένα ταπεινό χωριουδάκι την Τρεμετουσιά, όπου με την συνοδεία του διακόνου του Αγίου Τριφυλλίου ταξίδεψαν μερόνυχτα ολόκληρα για να φτάσουν στην Νίκαια και μάλιστα οπαδοί του Αρείου με πνεύμα ακάθαρτο προσπάθησαν να τους ανακόψουν τον δρόμο διότι αυτός ο έκπτωτος άγγελος που έφτασε να βασιλεύει στα τάρταρα του Άδη τους είχε πληροφορήσει σχετικά με τον Άγιο Σπυρίδωνα και τον φοβόταν. Οπαδοί του Αρείου εναντίον οπαδών Εκείνου... κι ενώ μίλησαν σχεδόν όλοι οι Πατέρες που συμμετείχαν στην σύνοδο ζητά τον λόγο ο ταπεινός και απλοϊκός βοσκός ζώων αλλά και ποιμένας ανθρώπων Σπυρίδων ο Επίσκοπος της Τρεμετουσιάς και σηκώθηκε από την θέση του. Ήταν ακριβώς λίγο μετά που ο Έλληνας σοφός Ευλόγιος είχε προβάλει πολλά επιχειρήματα και με τόση μαεστρία που είχε νομισθεί ότι το δίκαιο βρισκόταν με το μέρος τους. Νεκρική σιγή είχε απλωθεί για λίγο στη Σύνοδο. Οι οπαδοί του Αρείου έτοιμοι να πανηγυρίσουν για την νίκη τους, αλλά δεν είχε μιλήσει ακόμη ο Θεός μέσω του ταπεινού Σπυρίδωνος!
Ο Άγιος μας ζητά τον λόγο και ο Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος αμέσως του τον δίνει. Σηκώνεται και πλησιάζει στο κέντρο της αίθουσας ενώ οι οπαδοί του Αρείου χαμογελούσαν ειρωνικά για να τον χλευάσουν, μα και οι άλλοι Άγιοι Πατέρες στεναχωρήθηκαν γι' αυτό αλλά και προσπάθησαν να κάνουν τον Άγιο να μην ανέβει διότι ολιγογράμματος που ήταν ο ταπεινός Σπυρίδων δεν θα τα "έβγαζε πέρα" με τόσους σοφούς-άσοφους και μάλιστα τον τράβηξαν διακριτικά από το φθαρμένο ρασάκι του. Μάταια όμως ο Άγιος είχε πληροφορία από τον Θεόν! Οι οπαδοί του Αρείου με δυσκολία συγκρατούν την περιφρόνηση τους και οι Πατέρες με αισθήματα σεβασμού μα και απορίας κοιτούν τον σεβάσμιο γέροντα της Τρεμετουσιάς.
Ο Μέγας Σπυρίδων διακόπτοντας την σιωπή στρέφεται προς τον φιλόσοφο και με φωνή σταθερή αρχίζει να του λέγει: "Άκουε, σοφέ. Ένας είναι ο Θεός. Αυτός με τον Λόγο Του και το Πνεύμα Του δημιούργησε όλο τον κόσμο. Και αυτά που βλέπουμε, μα κι εκείνα που δεν βλέπουμε. Αυτός έπλασε και το θαυμαστό κι υπέροχο δημιούργημα, τον άνθρωπο. Αυτός ο Λόγος του Θεού είναι Υιός του Θεού αληθής και ομοούσιος με τον Πατέρα. Για την ιδική μας σωτηρία, πιστεύουμε ότι ο Υιός του Θεού έγινε και άνθρωπος και γεννήθηκε από μία κόρη, την Παρθένο Μαρία. Μεγάλωσε σαν άνθρωπος εκεί στη Ναζαρέτ, δίδαξε επί τρία χρόνια κι ύστερα σταυρώθηκε και τάφηκε σαν άνθρωπος. Έπειτα αναστήθηκε σαν Θεός μετά τρεις μέρες και συν ανέστησε κι εμάς και μας χαρίζει άφθαρτη και αιώνια ζωή. Ο Λόγος του Θεού, αφού παρέμεινε στη γη μετά την Ανάσταση Του επί σαράντα ημέρες, αναλήφθηκε ύστερα στον Ουρανό από όπου κι έστειλε στη γη μετά δέκα μέρες το Πανάγιο Πνεύμα το οποίο από τότε παραμένει στην Εκκλησία. Ο Λόγος του Θεού πιστεύουμε ακόμη, πώς θα ξανάρθει κάποια μέρα για να κρίνει τον κόσμο όλο. Ημείς δε, θα αναστηθούμε και θα παρουσιαστούμε μπροστά Του, για να απολογηθούμε σ' Αυτόν για όλα τα έργα, τα λόγια και τα ενθυμήματα μας. Ο Λόγος του Θεού, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, Σύνθρονος, Ομότιμος και Ομόδοξος. Ένας είναι ο Θεός. Τρία Πρόσωπα όμως, τρεις Υποστάσεις, Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Τα Τρία αυτά Πρόσωπα, ο ένας Θεός, η μία Ουσία είναι για τον νου του ανθρώπου κάτι το δυσνόητο. Όπως είναι αδύνατο να βάλει κανείς όλο το νερό της θάλασσας σ' ένα ποτήρι, έτσι είναι αδύνατο και το μικρό μυαλό του ανθρώπου να χωρέσει και να κατανοήσει το άπειρο της Θεότητος.
Κι βάζοντας το αριστερό χέρι στην τσέπη του κι έβγαλε ένα κεραμίδι το οποίο το είχε ζητήσει αποβραδίς να του το βρει ο διάκονος του Άγιος Τριφύλλιος εκείνη την νύχτα που αγρύπνησε προσευχόμενος και δείχνοντας το, έκαμε με το δεξί του αγιασμένο χέρι αυτό που λίγους αιώνες μετά το απέκοψαν οι Λατίνοι των σταυροφοριών από το σεβάσμιο κ άφθαρτο σκήνωμα του για να το κάνουν δώρο στον Πάπα, έκαμε το σημείο του σταυρού κι είπε: «Εις το όνομα του Πατρός». Κι έσφιξε το κεραμίδι. Οι Άγιοι Πατέρες που παρακολουθούν την σκηνή, συγκλονίζονται κυριολεκτικά. Γιατί με τις λέξεις του Αγίου η φωτιά με την οποία ψήθηκε το κεραμίδι ανέβηκε πάνω. «Και του Υιού». Τότε το νερό με το οποίο ζυμώθηκε το ξερό κεραμίδι, έτρεξε κάτω. «Και του Αγίου Πνεύματος». Το χώμα έμεινε στο χέρι του. Όπως το κεραμίδι αποτελεί ένα πράγμα μιας ουσίας και μιας φύσεως, αλλά είναι τρισύνθετο, φωτιά, νερό, χώμα, έτσι κι ο Άγιος Θεός. Το κεραμίδι μπορεί να φαίνεται ένα αλλά έχει τρία υλικά. Εμείς το βλέπουμε ως ένα πράγμα αλλά δεν είναι. Ο Θεός είναι ένας κατά την ουσία και τη φύση. Αλλά κατά τα πρόσωπα ή τις υποστάσεις είναι Τριαδικός: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα" Οι λόγοι αυτοί καθώς επίσης και το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος κατέπληξαν τους παρευρισκόμενους. Η αίθουσα αντήχησε από τις δοξολογίες προς τον Θεό και τις επευφημίες των Πατέρων. Μα και ο Θεός είχε το σχέδιο Του. Να φανερώσει τον πλημμυρισμένο από Θεία Χάρι ταπεινό Άγιο Σπυρίδωνα, μπροστά στους Θεοφόρους Πατέρες και να τον ανυψώσει ως άξιο τέκνο του.
Ας μιμηθούμε και εμείς αγαπητοί μας Χριστιανοί και φίλοι της ενορίας μας τον ταπεινό βοσκό της Τρεμετουσιάς τον Άγιο Σπυρίδωνα, ο οποίος έγινε μετά από αυτό το θαυμάσιο και εξαίσιο γεγονός έγινε πλέον το Καύχημα της Ορθοδοξίας, ενώ δεν είχε ούτε πτυχία θεολογικά, ούτε μόρφωση ούτε, ούτε, ούτε. Είχε όμως Χριστό! Η χάρις του Αγίου Σπυρίδωνος είθε να αγιάζει και να φωτίζει όλους μας. ΑΜΗΝ!
