…Επάρας ο Ιησούς τους οφθαλμούς αυτού εις τον ουρανόν, είπε: Πάτερ, ελήλυθεν η ώρα δόξασον σου τον Υιόν ,ίνα και ο Υιός σου δοξάση σε, καθώς έδωκας αυτώ εξουσίαν πάσης σαρκός, ίνα πάν ό δέδωκας αυτώ δώση αυτοίς ζωήν αιώνιον. Αύτη δε έστιν η αιώνιος ζωή ίνα γινώσκωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και όν απέστειλας Ιησούν Χριστόν…
Νυν έγνωκαν ότι πάντα όσα δέδωκας μοι, παρα σου έστιν, ότι τα ρήματα ά δέδωκας μοι δέδωκα αυτοίς ,και αυτοί έλαβον και έγνωσαν αληθώς ότι παρά σου εξήλθον, και επίστευσαν ότι συ με απέστειλας… Νυν δε προς σε έρχομαι, και ταύτα λαλώ εν τω κόσμω, ίνα έχωσι την χαράν την εμήν πεπληρωμένη εν αυτοίς.
Η Κυριακή μετά την Ανάληψη του Χριστού είναι αφιερωμένη στη Μνήμη των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Α Οικουμενικής Συνόδου, στην οποία παρέστησαν και έδωσαν την μαρτυρία τους υπέρ της πίστεως ο Μέγας Αθανάσιος και ο Άγιος Σπυρίδων ο θαυματουργός. Η Σύνοδος εν Αγίω Πνεύματι, εξέφρασε την παραδοθείσα πίστη της Εκκλησίας και διατύπωσε τη δογματική διδασκαλία αυτής, περί του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Υιού και Λόγου του Θεού, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Τονίζουν οι Άγιοι Πατέρες, αν ο Χριστός είναι κτίσμα, δηλαδή άνθρωπος, τότε πως μπορεί να σ ώ σ ε ι τον άνθρωπο;
Ο Μέγας Βασίλειος γράφει: ’’Η του Χριστού προσηγορία του παντός έστιν ομολογία. Δηλοί γαρ τον τε χρίσαντα Θεόν και τον χρισθέντα Υιόν και το χρίσμα, το Πνεύμα’’. Ο Σαρκωμένος λόγος του Θεού, ο ιστορικός Θεάνθρωπος Ιησούς, είναι ακριβώς η ουσία της Αποκαλύψεως του Θεού, η ουσία της π ί σ τ ε ω ς! Ο Χριστός στην Ορθόδοξη Πίστη μας και στο βίωμα της Εκκλησίας μας, είναι αχώριστος από την Εκκλησία, που είναι το Σώμα Του, και η Εκκλησία είναι αχώριστη από τον Χριστό, που είναι η Κεφαλή και η απαρχή της ,η ζωή και το ήθος της.
Οι Άγιοι Πατέρες μας δίνουν το μήνυμα μιας νέας προσπάθειας για εσωτερική και εξωτερική ελευθερία, για την βίωση της ταυτότητας μας. Εκείνοι γνωρίζουν ότι ο μέγιστος εχθρός ενός λαού ,είναι η απώλεια της αυτοσυνειδησίας του, η φθορά της πολιτισμικής του ιδιοπροσωπίας και η αλλοίωση του ήθους του.
…’’Τα ρήματα ά δέδωκας μοι δέδωκα αυτοίς και αυτοί έλαβον…’’
Το Ευαγγελικό ανάγνωσμα αποτελεί ένα τμήμα της Αρχιερατικής Προσευχής του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού. Ο Χριστός ανέπεμπε προς τον Θεό Πατέρα Του λίγο πριν το από το Πάθος Του, προσευχή, για τον εαυτόν Του, τους Μαθητές Του και όλους όσοι έμελλε να πιστεύσουν σ’ Αυτόν. Δύο είναι τα πιο βασικά αιτήματα της προσευχής αυτής. Το πρώτο, η αρραγής ενότητα των Μαθητών Του και όλων εκείνων που μελλοντικά θα πίστευαν στο Όνομα Του. Η ενότητα αυτή θα απεδείκνυε τη δύναμη του Χριστού και τη Θεϊκή προέλευση της αποστολής Του. Το δεύτερο ,η ανάγκη να διαφυλαχθεί καθαρή η πίστη ,ο ζωντανός λόγος του Θεού, αφού δι’ αυτού μόνο εξασφαλίζεται η δυνατότητα σωτηρίας όλων μας!
΄΄Τα ρήματα ά δέδωκας μοι…’’ Δηλαδή, τα λόγια, τις διδαχές που μου έδωσες, τα έδωσα σ’αυτούς, και αυτοί τα δέχτηκαν και αναγνώρισαν πως προέρχομαι πραγματικά από Εσένα, και πίστευσαν ότι Εσύ με έστειλες στον κόσμο.
Τα ρήματα αυτά του Θεού Πατέρα συνιστούν το Ευαγγέλιο Ιησού Χριστού. Ο ίδιος ο Χριστός παραγγέλλει και ζητά: ’’Πορευθέντες εις τον κόσμο άπαντα κηρύξατε το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει’’.
Ως Ορθόδοξοι χριστιανοί και Έλληνες, έχουμε προνόμιο ζηλευτό. Είμαστε μέλη της εκκλησίας που διαφύλαξε ανόθευτο το Ευαγγέλιο του Χριστού και ανήκουμε στο έθνος που είχε την ύψιστη τιμή να γραφεί το Ευαγγέλιο στην Ελληνική γλώσσα. Ολόκληρη η Καινή Διαθήκη στη γλώσσα τη δική μας, την Ελληνική!
Μακάρι να έχουμε την πίστη και τη δύναμη να τηρούμε τις ζωηφόρες εντολές του!
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας.
