Ο Άγιος Παΐσιος, καθώς προσευχόταν, λάμβανε πληροφορίες για τις προσευχές άλλων ανθρώπων που την ίδια στιγμή ζητούσαν και αυτοί βοήθεια από τον Θεό. Πολλές φορές δια της προσευχής, μετέβαινε κοντά σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη, ασθενείς, ταξιδιώτες, απελπισμένους, ανθρώπους σε κίνδυνο.
Αυτό συνέβη και με ένα νέο παλληκάρι, από την Αθήνα. Το παλληκάρι αυτό ήταν απελπισμένο παρά πολύ από τη ζωή του. Είχε επισκεφθεί τον Άγιο Παΐσιο, στην Παναγούδα, το 1982. Ιωάννης ήταν το όνομα του. Ο Άγιος είχε προσπαθήσει να τον βοηθήσει, όμως το παιδί δεν μπορούσε να συνέλθει. Μια νύχτα πήρε τη μηχανή του και έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα για να δώσει τέλος στη ζωή του. Όμως, λίγο πριν φθάσει στο χείλος ενός γκρεμού, η μηχανή σταμάτησε ,σαν να την κράτησε με δύναμη ένα χέρι. Ξαφνιασμένο το παλληκάρι είδε μπροστά του τον Άγιο Παΐσιο να του λέει:" Γιάννη, σ τ ά σ ο υ !Τι πας να κάνεις;'' Συγκλονίστηκε από αυτό που έγινε και παραιτήθηκε από τον κακό σκοπό του.
Πήγε πάλι στο Άγιο Όρος, για να ευχαριστήσει τον Άγιο και διηγήθηκε αυτό που του συνέβη στους Γέροντες. Ένας μοναχός ρώτησε τον Άγιο, πως έγινε αυτό! Ό Άγιος στην αρχή δεν μιλούσε, και στην επιμονή του μοναχού απάντησε: ''Κοίταξε, εγώ δεν ήξερα ότι κινδύνευε ο Γιάννης! Πολλές φορές όμως, όταν προσεύχομαι, λέω: Θεέ μου, εσύ ξέρεις τις ανάγκες κάθε ανθρώπου. Φρόντισε τον καθένα σαν καλός Πατέρας. Και εκείνη την ώρα μεταφέρομαι σε τόπους που δεν γνωρίζω, σε νοσοκομεία, σε οικογένειες που έχουν ανάγκη, σε ανθρώπους που είναι έτοιμοι να κάνουν κακό στον εαυτόν τους. Τους βλέπω μπροστά μου ή αισθάνομαι ότι είμαι εκεί παρών Έτσι βρέθηκα κοντά σ' αυτό το παλληκαράκι τον Γιάννη ,που πήγαινε να καταστραφεί! Είναι και μία πείρα ,είναι και λίγη Χάρη. Ο Θεός έδωσε το μυαλό, για να καταλαβαίνει κανείς. Δίνει και τον Θείο Φωτισμό για τα σοβαρά!
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ. Σ. Ι. Μητροπόλεως Ηλείας.
