Ο Άγιος Νεκτάριος
Το απόγευμα της 30ης Σεπτεμβρίου 1920, η μοναχή Ευφημία μετέφερε στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών ένα ρασοφορεμένο γεροντάκι που σφάδαζε από πόνους. Ο υπάλληλος του Νοσοκομείου ζήτησε από τη Μοναχή τα στοιχεία του αρρώστου, για να τα γράψει στο βιβλίο εισαγωγής.
"Καλόγηρος είναι;" ρωτά
"Όχι" του απαντά εκείνη. "Δεσπότης."
Ο υπάλληλος χαμογελά ειρωνικά.
"Αφήστε τα αστεία, γερόντισσα. Πες μου το όνομά του να συμπληρώσω το δελτίο του."
"Δεσπότης είναι, παιδί μου. Είναι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πενταπόλεως…"
"Πρώτη φορά βλέπω Δεσπότη χωρίς εγκόλπιο, χωρίς χρυσό Σταυρό και το σπουδαιότερο, χωρίς χρήματα!" μονολόγησε ο υπάλληλος.
"Μάλιστα, Δεσπότης" επανέλαβε η γερόντισσα, "Μητροπολίτης Πενταπόλεως. Η Μητρόπολη αυτή ανήκει στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Είναι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεκτάριος Κεφαλάς. Πριν από πολύ καιρό έφυγε από την Αίγυπτο και ήρθε εδώ και μάλιστα κοντά σας, γιατί διηύθυνε τη Ριζάρειο Σχολή. Εδώ, όμως, και αρκετά χρόνια μονάζει στο μικρό Μοναστήρι της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα, που το έκτισε ο ίδιος. Εκεί μας αρρώστησε βαριά και παρά τις αντιρρήσεις του, τον φέραμε εδώ."
Ο υπάλληλος του Νοσοκομείου κατάπληκτος έδωσε εντολή στους νοσοκόμους να τοποθετήσουν τον ασθενή σε έναν θάλαμο της τρίτης θέσης, όπου υπήρχαν μερικά κρεβάτια για τους απόρους.
Δύο μήνες παρέμεινε ο δεσπότης στο Νοσοκομείο, δεν πρόλαβε να κάνει εγχείριση.
Η Αθήνα συγκλονιζόταν από ιαχές και αλαλαγμούς. Οι εκκλησιαστικοί κύκλοι συζητούσαν, σχολίαζαν, όταν ο χλωμός ασκητικός εκείνος γέροντας, ο καλόγερος της Αίγινας, έβλεπε ξαφνικά καταμπροστά του ανοιγμένους τους ουρανούς, και τους αγγέλους κατά χιλιάδες να τον υποδέχονται.
Στάθηκε λίγο προτού ξεψυχήσει και αφουγκράστηκε. Από ψηλά κάποια γνώριμη φωνή, κάποια ολόγλυκια φωνή, σε ξένη χώρα τον καλούσε.
"Είσελθε τέκνον, είσελθε εις την χαρά του Κυρίου σου. Σε αναμένει ο της δικαιοσύνης στέφανος."
"Εις εμέ, εις εμέ το λέγεις Κύριε;" πρόλαβαν να ψιθυρίσουν για στερνή φορά τα χείλη του.
Και ανοίγοντας το στόμα να πάρει ανασεμιά, είδε πως μεταφέρεται. Παρέδωσε την άγια του υπομονετική ψυχή στον αγαπημένο του Αφέντη. Στον Αφέντη των ουρανίων, των επιγείων και καταχθονίων.
Η γερόντισσα Ευφημία αναστατώθηκε.
"Σεβασμιώτατε, Σεβασμιώτατε" ανάκραξε με λυγμούς.
Ήρθε μία σαβανώτρα από το προσωπικό του Νοσοκομείου να βοηθήσει τη γερόντισσα. Το νεκρό σώμα μοσχομύριζε… Θεέ και Κύριε! Κάτι πήγε να πει η γερόντισσα, δεν το μπόρεσε. Για μια στιγμή έβγαλαν τη μάλλινη φανέλα και την πέταξαν πρόχειρα στο διπλανό κρεβάτι. Κι ώσπου να προχωρήσουν να τελειώσουν με τα σάβανα, ο διπλανός άρρωστος, ο άνθρωπος που έπασχε από παράλυση των κάτω άκρων, κινήθηκε, ξεπετάχθηκε όρθιος, αμφιταλαντεύθηκε, στάθηκε στα πόδια του κι έκανε το Σταυρό του.
" Σηκώθηκα, περπατάω!" ανάκραξε δυνατά. "Θεέ μου, έγινα καλά! Τι έχει αυτή η φανέλα;"
Το νεκρό σώμα μοσχομύριζε… Η γερόντισσα πήρε τη φανέλα, την έβαλε ένα κουβάρι στο ράσο της. Τα χέρια της έτρεμαν.
Σήμερα, το δωμάτιο 2 του 2ου ορόφου του Αρεταίειου Νοσοκομείου, όπου νοσηλεύτηκε και κοιμήθηκε ο Άγιος Νεκτάριος, διατηρείται όπως ήταν και τότε. Από το προσωπικό του Νοσοκομείου έχει αναρτηθεί φωτογραφία του Αγίου πάνω από το κρεβάτι του, ενώ καντηλάκι καίει συνεχώς στο πλάι.
Από το πρώτο εκείνο σημάδι της φανέλας με τον παράλυτο στο Αρεταίειο, ο Θεός παραχώρησε στον λαό μια αδιάκοπη θαυματουργική παρουσία του διαλεκτού Του κληρικού, του πάλαι ποτέ Πενταπόλεως. Παραχώρησε έναν ευλογημένο και καλόβολο νεοφανή μεσίτη, έναν συμπαραστάτη παρηγορητή, έναν θεραπευτή στις ανίατες αρρώστιες.
Πολλοί από τους Ορθόδοξους Έλληνες που θανατοκρύωναν και πονούσαν με φρικτούς πόνους κι έπασχαν απελπισμένοι από ανίατες αρρώστιες, όπου κι αν βρίσκονταν, σε οποιαδήποτε ακροτοπιά της γης, σε ώρες εσχάτης απελπισίας, έβλεπαν ολοζώντανο έναν γέροντα καλόγερο, με σκούφο να τους χαμογελά απαλά, να τους παρηγορεί και να τους βεβαιώνει ότι θα γίνονταν πάλι καλά, ότι ο Θεός δεν θα τους εγκατέλειπε, παρά να έχουν πίστη και υπομονή.
"Ποιος είσαι του λόγου σου, Παππούλη;" αναρωτούσαν μέσα σε έκσταση.
"Είμαι ο πρώην Πενταπόλεως, ο Νεκτάριος της Αιγίνης." αποκρινόταν και χανόταν.
Μαρία Δημητρακοπούλου
δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ι. Μητροπόλεως Ηλείας
