γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
Η Ευλόγηση Φανουρόπιτων το Σάββατο 26 Αυγούστου, παραμονή της Εορτής του Νεοφανούς Αγίου Φανουρίου του Θαυματουργου προς της Ιερής Εικόνας του θα γίνει κατά τις ώρες 10:00 π.μ. έως 12:00 μ.μ και το απόγευμα 5:00 έως 6:00 μ.μ
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΒΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΥΠΟΛΑΤΡΕΣ...
Η ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΣΩΖΕΙ... Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΜΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ ΣΩΖΕΙ ΚΑΙ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!
Αγαπητοί μας Χριστιανοί, είναι γεγονός ότι κάποιοι Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας απολαμβάνουν ιδιαίτερης τιμής από τους πιστούς. Θεωρούνται δημοφιλείς, διότι τους αισθάνεται ο λαός κοντά του και αρωγούς στα προβλήματά του. Ένας από τους πλέον δημοφιλείς αγίους είναι και ο άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς και Θαυματουργός. Έτσι λοιπόν με μεγάλη προθυμία και πάλι βλέπουμε κυρίως το διήμερο 26 και 27 Αυγούστου να προσκομίζουν στους Ιερούς Ναούς μας οι Χριστιανοί μας Φανουρόπιτες προς τιμήν του μεγαλομάρτυρος Αγίου Φανουρίου του νεοφανούς και θαυματουργού.
Όμως "τιμή μάρτυρος σημαίνει μίμησης μάρτυρος“ και πρέπει να παραδειγματιστούμε από την υπομονή, την πίστη, το μαρτύριο αλλά και την μαρτυρία που έδωσαν οι Άγιοι όπως ο εορταζόμενος άγιος Φανούριος για την δόξα του Σωτήρος Χριστού και όχι μόνον να κάνουμε Φανουρόπιτες της τελευταίας στιγμής και μάλιστα εθιμοτυπικά... ερχόμενοι βιαστικά-βιαστικά να τις διαβάσει ο Ιερέας και μετά να φύγουμε από τον Ιερό Ναό χωρίς δυστυχώς να παρακολουθήσουμε τον τελούμενο εν συνεχεία Μέγα Εσπερινό Εσπερινό ή την Θεία Λειτουργία. Είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη με όσα συμβαίνουν γύρω μας τον τελευταίο καιρό με τις τόσες δοκιμασίες στη ζωή μας να είμαστε πλέον βιωματικοί Χριστιανοί και όχι τυπολάτρες... Πρέπει να φροντίζουμε πέρα από τις υλικές κυρίως τις πνευματικές μας ανάγκες, χωρίς να χάνουμε την πίστη μας στον Θεό οποίος δεν εγκαταλείπει τον άνθρωπο αφού έγινε ο ίδιος άνθρωπος για την βοήθειά μας και την σωτηρία μας. Διαπιστώνεται όμως για μία ακόμη φορά μεγάλη απροθυμία δυστυχώς για Εκκλησιασμό αυτό το διήμερο, καθώς επίσης ραθυμία-ραστώνη για πνευματικό αγώνα κατά των παθών και αδιαφορία για την μεταμόρφωση της ψυχής μας.
Οι Εκκλησίες είναι τα πνευματικά πανδοχεία, είναι οι σταθμοί ανεφοδιασμού που ξεκουράζουν τον διαβάτη αυτού του κόσμου, δίνουν δύναμη και κουράγιο στον άνθρωπο να συνεχίσει τον δρόμο του. Καθήμενος ο άνθρωπος σ’ ένα Ιερό Ναό αναπνέει πνευματικό οξυγόνο και παίρνει δύναμη για τη ζωή. Η παρασκευή μία Φανουρόπιτας είναι εύκολη υπόθεση και στοιχίζει σχεδόν τίποτε. Ενώ πολλές φορές δείχνει μάλιστα και μια ρηχή Θρησκευτικότητα της τελευταίας στιγμής, άντε να φέρουμε την Φανουρόπιτα στην Εκκλησία γρήγορα-γρήγορα να την διαβάσει ο Ιερέας, να σπρώξουμε και μερικούς για να φύγουμε πρώτοι, καθώς επίσης να μην καθίσουμε όπως προαναφέρθηκε στον τελούμενο Εσπερινό της εορτής, αλλά ούτε βέβαια και στην Θεία Λειτουργία. Το ποιο ουσιαστικό που είναι η συμμετοχή μας στην Θεία Λατρεία όμως είναι δύσκολο και στοιχίζει πολύ… Έχει μεγάλο κόστος και το απορρίπτουμε γιατί είναι άσκηση για απάρνηση του θελήματός μας.
Θα ρωτήσει όμως κανείς: Πάτερ μου είναι κακό η προσφορά της Φανουρόπιτας; Όχι βέβαια, αν γίνεται με το σωστό πνεύμα και σύμφωνα με το Ορθόδοξο Χριστιανικό φρόνημα. Και για να γίνω συγκεκριμένος είναι κακό να ζητάμε από τον άγιο να μας φανερώσει κάτι στη ζωή μας; Να μας βρει μια καλή δουλειά; Να μας φέρει μια καλή επιτυχία; Να μας φανερώσει τον σύντροφο της ζωής μας; Να μας δίνει προκοπή; Να μας δίνει καλή υγεία; να μας βρει αυτό το αντικείμενο που χάσαμε; κ.λ.π. Όχι, αν το θέλει βέβαια και ο Θεός και όχι μόνο εμείς. Αν το εγκρίνει και ο Θεός. Αν είναι σύμφωνο με το πνεύμα του Θεού!
Τίποτε δεν είναι κακό από όλα αυτά, αν έτσι είναι και το σχέδιο του Θεού. Καλό είναι η παντρειά, καλό η υγεία, καλό η δουλειά, η επιτυχία, το κάθε καλό που επιθυμεί ο άνθρωπος στη ζωή του. Και όταν η Φανουρόπιτα, η αρτοκλασία, το πρόσφορο, το ύψωμα, το λαδάκι, η λαμπάδα μας, προσφέρονται με πίστη και διάθεση αποδοχής του θελήματος του Θεού και όχι με εμμονή στο δικό μας θέλημα, μπορούν να κάνουν ακόμα στη ζωή μας ακόμη και θαύματα! Αλλά δεν παύουν όλα αυτά να είναι τα δικά μας θελήματα... Και δεν παύουν να είναι το λιγότερο που πρέπει να ζητάμε. Και ποιο είναι το σπουδαιότερο Πάτερ μου; Να ζητάμε από τον Άγιο να μας φανερώνει, πάνω απ’ όλα, τον δρόμο προς τη Βασιλεία του Θεού. Να μας φωτίζει να βλέπουμε ποιο είναι το συγκεκριμένο θέλημα του Θεού για εμάς. Γιατί πολλές φορές αυτό που θέλει ο Θεός για μας είναι πολύ δύσκολο και όχι όπως θα μας άρεσε. Κι εμείς, κολλημένοι σ’ αυτό που θέλουμε εμείς, δεν είναι εύκολο να το αποδεχτούμε, δεν έχουμε διάθεση δυστυχώς να το ακολουθήσουμε...
Ας προσφέρουμε λοιπόν στον Άγιο Φανούριο και φέτος τιις Φανουρόπιτες με αυτόν τον σκοπό: Να μας φανερώνει ποιος είναι ο δρόμος του θελήματος του Θεού για μας και να μας φωτίζει και να μας ενισχύει να τον αποδεχόμαστε όσο δύσκολος κι αν είναι, όσο διαφορετικός ή και αντίθετος προς το δικό μας θέλημα κι αν φαίνεται. Είναι ο δρόμος που οδηγεί στην ταπείνωση, την εκκοπή του δικού μας θελήματος, που σημαίνει απάρνηση του εγωκεντρισμού μας της μόνης δηλαδή αιτίας που μας χωρίζει από τον Θεό και τους συνανθρώπους μας, αφού δεν μας αφήνει περιθώρια για πραγματική σχέση αγάπης μαζί τους, οδηγώντας μας έτσι σιγά-σιγά σε όλο και μεγαλύτερη απομόνωση, στη φριχτή μοναξιά που ισοδυναμεί με την κόλαση. Ο Άγιος Φανούριος λοιπόν να μας φανερώνει το τι θέλει ο Θεός για τον καθένα μας και όχι τι θέλουμε εμείς... και όπως ο Άγιος Φανούριος αντιμετώπισε με σθένος και καρτερία το μαρτύριο, έτσι και εμείς να αντιμετωπίζουμε με σθένος και καρτερία τα προβλήματα και τις δυσκολίες της ζωής. Αμήν!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ!
