γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
«Αδελφέ, δεν χρειάζεται ντροπή τώρα. Εδώ είσαι μπροστά στον Χριστόν. Εγώ δεν είμαι δικαστής να σέ δικάσω ούτε και θα σε βάλω να μου κάνεις αναπαράσταση των πράξεών σου. Δεν μου χρειάζεται. Εμένα θα τ’ ακούσει το αυτί μου και μέσα απ' αυτό θα σα ακούσει Εκείνος! Καλό είναι να ντραπείς μόνον εμένα και όχι τις γενεές των γενεών όλων των ανθρώπων κατά την Ημέρα της Κρίσεως. Προς τι λοιπόν η ντροπή;».
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί, η Εξομολόγηση είναι το πλυντήριο της ψυχής! Καθαρίζουμε την ψυχή μας ώστε να γίνει φως και να μπορεί μέσω της Θείας Κοινωνίας να ενωθεί με το Φως που είναι ο Χριστός! Η εξομολόγηση δεν είναι εφεύρεση των παπάδων. Είναι Μυστήριο που μας παρέδωσε ο Χριστός. Η Εξομολόγηση γίνεται στον Ιερέα χωρίς ντροπή και χωρίς να κρύβουμε. Όπως πάμε στον γιατρό και δεν κρύβουμε να του πούμε την αλήθεια για να κάνει σωστή διάγνωση και να μας δώσει την σωστή φαρμακευτική αγωγή που θα μας βοηθήσει, το ίδιο κάνουμε και στην εξομολόγηση, ώστε ο Πνευματικός να μπορέσει να βοηθήσει την ψυχή μας. Όσοι ακόμα δεν έχετε εξομολογηθεί και τώρα μάλιστα εν όψει του Αγίου Πάσχα, να βρείτε έναν καλό πνευματικό που θα σας βοηθά στη ζωή σας και στην πορεία προς τον Χριστό. Η ψυχή σας θα νιώσει τόσο ανάλαφρη και θα φύγει μεγάλο βάρος και άγχος από μέσα σας. Τέλος όποιος έχει εξομολόγο δεν χρειάζεται ψυχολόγο!
1) ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΑΞΙΖΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕ ΜΟΥ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ; (π. Σάββας Αγιορείτης).
Πόσο δύσκολο είναι να πας πέντε λεπτά να Εξομολογηθείς; Για πέντε λεπτά να χάσεις μια αιωνιότητα αξίζει; Γιατί μετά θάνατον δεν μπορείς να μετανοήσεις. Λένε οι Πατέρες: «Έν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια». Ό,τι κάνουμε θα το κάνουμε εδώ. Σε πέντε λεπτά που κρατάει μία εξομολόγηση κερδίζουμε μία αιωνιότητα. Είναι πολύ σπουδαίο πράγμα αυτό και πρέπει να ευχαριστούμε τον Θεό που μας δίνει την δυνατότητα να ξαναβρεθούμε στον Παράδεισο, να ζήσουμε την ζωή του Αδάμ και όχι μόνο.
2) ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ... ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ!
(Αγιορείτικες Κουβέντες).
Γέροντα πόσο δύσκολο είναι να πάει κάποιος στον Παράδεισο;
Καθόλου! Το πιο εύκολο πράγμα είναι. Αντιθέτως, το να πας στην Κόλαση θέλει πολύ έξοδα και προσπάθεια. Πρέπει να αφιερώσεις κόπους, ξενύχτια, ταλαιπωρίες, λεφτά για αμαρτίες, να ξαγρυπνάς σε ασωτείες και από πάνω να υποφέρεις μία ζωή από απελπισία, φόβο, ενοχές και άγχος, πού θα σε γεμίζει ή αμαρτία. Ενώ για να πας στον Παράδεισο απλώς μία εξομολόγηση να κάνεις, ένα «ήμαρτον», να πεις κάτω από το πετραχήλι, του Ιερέως, βγάζεις αμέσως και δωρεάν εισιτήριο πρώτη θέση για την Ουράνια βασιλεία! Δεν βλέπεις και τον ληστή επί του Σταυρού; Ένα «Μνήσθητι μου», είπε και έγινε ό πρώτος οικιστής του Παραδείσου!
3) ΟΤΑΝ ΛΕΡΩΝΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ; ΤΗΝ ΣΒΗΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΣΒΗΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ!
Η ανάπαυση και η γαλήνη στον άνθρωπο δεν έρχεται μόνο με την προσευχή, τη νηστεία, τις καλές πράξεις, και τον Εκκλησιασμό. Αν μαζί με όλα αυτά δεν υπάρχει η Εξομολόγηση να καθαρίσει την ψυχή και την καρδιά, τότε ο άνθρωπος ζει πνιγμένος από αγριότητα, οργή, θυμό, γκρίνια κ.λ.π. Ζει σαν το χωράφι που το ποτίζεις, του ρίχνεις λίπασμα, φάρμακα και μαζί με τον καλό σπόρο, υπάρχουν οι αγριάδες, τα αγκάθια, τα παράσιτα, οι πέτρες τα οποία δεν αφήνουν ήσυχο και ήρεμο τον καλό σπόρο. Διότι το χωράφι δεν καθαρίστηκε. Είναι επίσης σαν τα φρούτα ή τα λαχανικά που τρώει ο άνθρωπος χωρίς να τα πλένει, τρώγοντας τα διάφορα μικρόβια που έχουν επάνω. Αν δεν υπάρχει η εξομολόγηση να τα καθαρίσει όλα αυτά και ο άνθρωπος να ζει ήρεμος και αναπαυμένος, τότε ο άνθρωπος παραμένει "καλός άνθρωπος" μόνο στην "αναπαυμένη" συνείδησή του. Όχι όμως καλός Χριστιανός. Όταν μαγειρεύεις ένα φαγητό με τα καλύτερα και τα πιο αγνά υλικά, αλλά τα χέρια σου είναι μέσα στις λάσπες, τότε το φαγητό θα βγει προβληματικό.
Πολλές φορές στη ζωή μας λερώνουμε τα χέρια μας με λάσπες, όμως κάθε φορά τα πλένουμε για να φάμε. Τα ρούχα μας τα βρωμίζουμε πολλές φορές, όμως τα πλένουμε ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με την εξομολόγηση που ξεπλένει ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά την ψυχή μας. Όταν λερώνουμε τα ρούχα μας, αμέσως τα πλένουμε. Όταν λερώνουμε το αυτοκίνητο μας, αμέσως το πλένουμε. Όταν λερώνουμε το σώμα μας, αμέσως το πλένουμε. Όταν λερώνουμε το σπίτι μας, αμέσως το καθαρίζουμε.
Όταν βγαίνουν άγρια χορτάρια στον κήπο μας, αμέσως τα καθαρίζουμε. Όταν "λερώνεται" η προσωπικότητα μας, αμέσως προσπαθούμε να την καθαρίσουμε. Όλα αυτά τα κάνουμε για να δείχνουμε καθαροί προς τους άλλους. Όταν όμως λερώνεται η ψυχή μας, τι κάνουμε;;;; Ή καθαριότητα της ψυχής είναι αυτό που μας δίνει κύρος και αξία ως άνθρωποι. Όλα τα υπόλοιπα είναι μια προσωρινή καθαριότητα χωρίς καμία αξία!
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΩΜΑΤΟΣ Κ' ΨΥΧΗΣ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΣΧΑ!
