20 Αυγούστου - Προφήτης Σαμουήλ, Άγιοι Ηλιόδωρος και Δοσάς, Άγιος Θεοχάρης ο Νεαπολίτης, από τη Μικρά Ασία, Άγιος Οσγουΐνος, Άγιοι Ρηγίνος και Ορέστης «οι εν Κύπρω», Άγιοι Τριανταεπτά Μάρτυρες που μαρτύρησαν στη Βιζύη της Θράκης, Άγιοι Σέβηρος και Μέμνων ο Κεντυρίων, Άγιος Λούκιος ο βουλευτής, Αγία Φωτεινή «έξω της θύρας των Βλαχερνών», Άγιος Ιερόθεος Α' Επίσκοπος Ουγγαρίας και Άγιος Στέφανος Α' Βασιλεύς Ουγγαρίας
Προφήτης Σαμουήλ
Μύσας τελευτῇ καὶ Σαμουὴλ ὁ βλέπων,
Τὸ ζῶν ἀεὶ φῶς καὶ τελευτήσας βλέπει.
Βῆ δ' ὁρόων μέλλοντα Σαμουὴλ εἰκάδι ἔνθεν.
Ο Προφήτης Σαμουήλ γεννήθηκε στην Αρμαθαίμ Σιφά στο όρος Εφραίμ, από τη φυλή του Λευΐ. Ήταν γιος του Ελκανά και της Άννας, η οποία ήταν στείρα και δια της προσευχής ο Θεός της χάρισε παιδί, τον Σαμουήλ, που τον αφιέρωσε στο Θεό για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της.
Ο Σαμουήλ όταν μεγάλωσε, υπηρέτησε τον Κύριο και έγινε μέγας προφήτης και κριτής του λαού δικαιότατος. Αυτός έχρισε βασιλείς, το Σαούλ και το Δαυίδ, προφήτευσε 40 χρόνια και πέθανε σε βαθιά γεράματα.
Ας αναφέρουμε, όμως, μερικούς οικοδομητικούς λόγους του, που ξεφώνησε στο λαό του Ισραήλ, αλλά ισχύουν και για τους λαούς κάθε εποχής. Λέει λοιπόν: «ἐὰν φοβηθῆτε τὸν Κύριον καὶ δουλεύσητε αὐτῷ καὶ ἀκούσητε τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ μὴ ἐρίσητε τῷ στόματι Κυρίου καὶ ἦτε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύων ἐφ᾿ ὑμῶν ὀπίσω Κυρίου πορευόμενοι· ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἐρίσητε τῷ στόματι Κυρίου, καὶ ἔσται χεὶρ Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν βασιλέα ὑμῶν» (Α' Βασιλειών, ιβ΄ 14-15). Δηλαδή, αν φοβάστε και υπολογίζετε τον Κύριο, και Τον λατρεύετε και υπακούετε στα προστάγματα Του, και δεν αντιδράσετε προς αυτά που σας παραγγέλλει ο Κύριος, και ακολουθείτε σταθερά και σεις και ο κυβερνήτης που σας κυβερνά το δρόμο που σας υποδεικνύει ο Κύριος, σας λέγω όλα θα πηγαίνουν καλά. Θα έχετε την ευλογία του Κυρίου. Αν όμως δεν υπακούσετε στα προστάγματα του Κυρίου, τότε θα πέσει επάνω σε σας και στον κυβερνήτη σας, βαρύ το χέρι του Κυρίου και θα τιμωρηθείτε.
Να σημειώσουμε επίσης, ότι ο Προφήτης Σαμουήλ συνέγραψε τα Α' και Β' Bασιλειών (στην εβραϊκή βίβλο τα δύο αυτά βιβλία είναι ενωμένα και φέρουν το όνομα του). Το δε κέρας του Σαμουήλ το οποίο είχε το λάδι με το οποίο χρίστηκε βασιλέας ο Δαβίδ βρισκόταν στην Kωνσταντινούπολη, στην Mονή την καλουμένη Mυριοκέρατον. Τέλος, να αναφέρουμε ότι ο Σαμουήλ ίδρυσε το μυστηριακό τάγμα των Εσσαίων.
Άγιοι Ηλιόδωρος και Δοσάς
Hλιόδωρος και Δοσάς, οι γεννάδαι,
Ήθλησαν άμφω ανδρικώς Xριστού χάριν.
Οι Άγιοι Ηλιόδωρος και Δοσάς (ή Δοσαί ή Σοδάς) έζησαν επί βασιλείας Σαβωρίου, που ήταν βασιλιάς των Περσών. Αυτός λοιπόν, με τα στρατεύματα του, κατέλαβε μια πόλη των Ρωμαίων και άρχισε να γκρεμίζει τους ναούς των χριστιανών και να καίει τις άγιες εικόνες. Τότε ο Ηλιόδωρος, που τότε ήταν 95 χρονών, μαζί με τον Δοσά, παρουσιάστηκαν στον ασεβή βασιλιά και του έκαναν δριμύτατες παρατηρήσεις, ομολογώντας συγχρόνως τον Χριστό Θεό αληθινό. Τότε ο Σαβώρ τους βασάνισε σκληρά και ανελέητα. Αφού έκοψε τις μύτες τους, τελικά τους θανάτωσε καίγοντας τα κεφάλια τους.
Άγιος Θεοχάρης ο Νεαπολίτης, από τη Μικρά Ασία
Το έτος 1740 μ.Χ., επί Σουλτάνου Αχμέτ και Ιμπραήμ Πασά γενικού διοικητή της Μικράς Ασίας, εκδόθηκε διάταγμα συγκέντρωσης των αγοριών των χριστιανών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μέσα σ' αυτά βρέθηκε και ο ορφανός Θεοχάρης. Κάποια μέρα όμως, ο δικαστής της Νεάπολης (Νέβσεχηρ) Καππαδοκίας, είδε τον Θεοχάρη μέσα στο στρατόπεδο, του άρεσε και τον πήρε στο σπίτι του να περιποιείται τα ζώα του.
Η ευσέβεια και η ομορφιά του Θεοχάρη, έκαναν τον δικαστή να του προτείνει να γίνει γαμπρός του, αφού όμως γίνει πρώτα μωαμεθανός. Ο Θεοχάρης με θάρρος απάντησε. «Αφέντη μου, εγώ γεννήθηκα χριστιανός, και δεν μπορώ να αρνηθώ την πίστη του Σωτήρα μου και των πατέρων μου». Ο Οθωμανός δικαστής, θεώρησε την απάντηση προσβλητική και τον απείλησε με βασανιστήρια. Τότε ο Θεοχάρης έτρεξε στον Ναό του Αγίου Γεωργίου και μετάλαβε των αχράντων Μυστηρίων. Όταν του έκανε και πάλι πρόταση γάμου με την κόρη του ο δικαστής, ο Θεοχάρης σταθερά αρνήθηκε. Τότε μετά από σκληρά βασανιστήρια, τον οδήγησαν έξω από την πόλη της Νεάπολης, οπού τον λιθοβόλησαν και κατόπιν τον απαγχόνισαν, μεσημέρι στις 20 Αυγούστου 1740 μ.Χ.
Το 1923 μ.Χ. τα λείψανα του Αγίου Θεοχάρη ήλθαν στην Θεσσαλονίκη και τοποθετήθηκαν στον Ναό της Αγίας Αικατερίνης, όπου και σήμερα βρίσκονται.
Άγιος Οσγουΐνος
Ο Άγιος Οσγουΐνος (Oswin) ήταν βασιλιάς της περιοχής Deira στην βόρεια Αγγλία και μαρτύρησε στο Gilling του Yorkshire της Αγγλίας, στις 20 Αυγούστου, 651 μ.Χ.
Το 633 μ.Χ., όταν ο πατέρας του Αγίου Οσγουΐνου, βασιλιάς Osric, σκοτώθηκε από τον ειδωλολάτρη Ουαλό βασιλιά Cadwallon, κατέφυγε στο Wessex και εκεί βαφτίστηκε και εκπαιδεύτηκε από τον Άγιο Αϊδανό (βλέπε 31 Αυγούστου). Ο Άγιος Βεδέας (βλέπε 27 Μαΐου) μας πληροφορεί ότι ο Άγιος Οσγουΐνος ήταν όμορφος στην εμφάνιση, ευχάριστος στην ομιλία, με ευγενικούς τρόπους και γενναιόδωρος και σύντομα κέρδισε την αγάπη του κόσμου.
Ο Άγιος Οσγουΐνος βασίλεψε με επιτυχία για περίπου εννέα χρόνια μέχρι που ο βασιλιάς Oswy του κήρυξε τον πόλεμο. Ο Άγιος Οσγουΐνος αντί να προκαλέσει μια αιματηρή μάχη αμφιβόλου κατάληξης, αφού ο στρατός του ήταν πολύ μικρότερος, αποφάσισε να διαφύγει και κρύφτηκε στην οικία του καλύτερου του φίλου, κόμη Hunwald στο Gilling. Ο κόμης Hunwald όμως τον πρόδωσε και έτσι ο Άγιος Οσγουΐνος δολοφονήθηκε.
Ο Άγιος Οσγουΐνος κηδεύτηκε στο Tynemouth όπου λατρευόταν σαν μάρτυρας.
Ο βασιλιάς Oswy, όταν συνειδητοποίησε το έγκλημα του, για να εξιλεωθεί έκτισε ένα μοναστήρι στο Gilling, αλλά τα λείψανα του Αγίου Οσγουΐνου παρέμειναν στο Tynemouth. Όταν άρχισαν οι βαρβαρικές επιδρομές των Viking, ο τάφος του Αγίου Oswin ξεχάστηκε έως ότου βρέθηκε ξανά το 1065 μ.Χ.
Άγιοι Ρηγίνος και Ορέστης «οι εν Κύπρω»
Οι Άγιοι Ρηγίνος και Ορέστης είναι άγνωστοι στους Συναξαριστές. Η μνήμη τους γινόταν στην Κύπρο, οπού υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο από τους ειδωλολάτρες.
Κατάγονταν από τη Χαλκηδόνα (μάλλον Καρχηδόνα), όπου συνελήφθησαν από τον ηγεμόνα και διότι ήταν χριστιανοί φυλακίστηκαν. Όταν ελευθερώθηκαν κατέφυγαν στην Κύπρο, όπου, κοντά στη Λεμεσό, μαρτύρησαν για τη χριστιανική τους πίστη.
Τις πληροφορίες αυτές τις έχουμε από την Ακολουθία τους, που εκδόθηκε στη Λεμεσό το 1902 μ.Χ. (βλ. και Delehaye, Les Saints de Chypre, σελ. 271).
Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο φυλλάδιο του Πρεσβύτερου Χαράλαμπου Νεοφύτου (Λεμεσός 1995).
Άγιοι Τριανταεπτά Μάρτυρες που μαρτύρησαν στη Βιζύη της Θράκης
Τρεῖς ἐνδέουσι πρὸς τὸ τοὺς κεκαυμένους.
Χάριν Τριὰς σοῦ, τετράκις τελεῖν δέκα.
Απ' αυτούς τους Αγίους, άλλοι μεν ήταν από το Βυζάντιο, άλλοι δε από την Φιλιππούπολη.
Συνελήφθησαν στη Βιζύη της Θράκης από τον έπαρχο Απελλιανό, και επειδή ομολόγησαν με θάρρος την αληθινή πίστη τους στον Χριστό, στην αρχή τους έκοψαν τα πόδια και τα χέρια και έπειτα τους έκαψαν ζωντανούς μέσα σε αναμμένο καμίνι.
Ο δε Παρισινός Κώδικας 1587, αναφέρει και κατάλογο ονομάτων τους ως εξής: Σευήρος, Ωρίωνας, Αντιλίνος, Μολίας, Ευδαίμονας, Σιλουανός, Σαβίνος, Ευστάθιος, Στράτωνας και Βόσβας από το Βυζάντιο, από δε τη Φιλιππούπολη Τιμόθεος, Παλμάτος, Μεστός, Νίκωνας, Δίφιλος, Δομετιανός, Μάξιμος, Νεόφυτος, Βίκτωρας, Ρίνος, Σατορνίνος, Επαφρόδιτος, Κερκάς, Γάιος, Ζωτικός, Κρονίονας, Ανθάνας, Εύρος, Ζωΐλος, Τύραννος, Αγαθός, Πανσθένης, Αχιλλέας, Πανθήριος, Χρύσανθος, Αθηνόδωρος, Παντολέοντας, Θεοσεβής, Γενέθλιος και Μέμνονας.
Στο δε Πατμιακό Κώδικα 266, αναφέρονται την 24η Αυγούστου και στο σύνολο τους 33 και με κάποιες διαφορές στα ονόματα τους, σε σχέση με τον Παρισινό Κώδικα. «ὴ αὕτη ἥμερα ἄθλησις τῶν ἁγίων μαρτύρων Σεβήρου καὶ Μέμνονος τῶν ἐν Θρᾴκῃ μαρτυρησάντων, ὧν τὰ ὀνόματα εἰσὶ ταῦτα: Ρίων, Ἀνειτυλλιανός, Σαβίνος, Εὐστάθιος, Στρατῖων, Βόσβας, οὗτοι εἴσι Βυζάντιοι. Τιμόθεος δὲ καὶ Παλμάτιος, Μεστός, Νικῶν, Δίφιλος, Δομέτιος, Μάξιμος, Νεόφυτος, Βίκτωρ, Βίνος, Σατορνίνος, Ἐπαφροδίτης, Κέρκος, Γάιος, Ζωίλος, Τύραννος, Ἀγαθός, Παρθένος, Ἀχιλλεύς, Πανθήριος, Χρύσανθος, Ἀθηνόδωρος, Παντολέων, Θεόσεβρος, Γενέθλιος, Ὧρος, οὗτοι Θράκες ὑπῆρχον ἐπὶ Διοκλητιανοὺ καὶ Μαξιμιανοὺ τῶν βασιλέων».
Άγιοι Σέβηρος και Μέμνων ο Κεντυρίων
Eις τον Σεβήρον.
Ξίφει παθῶν Σεβῆρος εὗρεν ἀξίως,
Ἐπαθλα λαμπρὰ τοῦ διὰ ξίφους πάθους.
Eις τον Mέμνωνα.
Ἐχει τὸ πῦρ σε πρὸς βραχὺν Μέμνον χρόνον,
Μένει δὲ σε στέφανος ἐς ἀεὶ μένων.
Ο Άγιος Σεβήρος ήταν από την Σίδη της Παμφυλίας, γιος του Θρακιώτη Πετρωνίου και της Μυγδονίας. Αυτός λοιπόν, όταν ήλθε στη Φιλιππούπολη και είδε τους Τριανταεπτά Αγίους Μάρτυρες (βλέπε 20 Αυγούστου) να αγωνίζονται γενναία για τον Χριστό, με θάρρος ομολόγησε και αυτός τον ένα και αληθινό Θεό. Αμέσως τότε ξέσχισαν τις σάρκες του με σιδερένια πυρακτωμένα νύχια, κατόπιν τον πριόνισαν, έπειτα του φόρεσαν σιδερένια πυρακτωμένη ζώνη και στο τέλος τον αποκεφάλισαν.
Παρόμοια βασανιστήρια υπέστη και ο Μέμνων, που και αυτός με τόλμη ομολόγησε τον Χριστό. Τελικά αυτόν, τον έκαψαν ζωντανό μέσα σε αναμμένο καμίνι.
Άγιος Λούκιος ο βουλευτής
Βουλὰς ὅλας παρῆλθες τὰς Ἀχιτόφελ,
Βουλῇ μιᾷ Λούκιος ἀθλήσας ξίφει.
Ο Άγιος Λούκιος ο βουλευτής φόρεσε το στεφάνι του μαρτυρίου στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (299 μ.Χ.). Καταγόταν από την Κυρήνη της Λιβύης, και ήταν ένας από τους βουλευτές της. Αν και ειδωλολάτρης, ακολουθούσε το νόμο της συνείδησης και διακρινόταν για την επιεική και φιλάνθρωπη συμπεριφορά του.
Όταν λοιπόν ο επίσκοπος Κυρήνης Ιερομάρτυρας Θεόδωρος (βλέπε 4 Ιουλίου) φανέρωσε στο μαρτύριο του τους θαυμάσιους θησαυρούς της χριστιανικώτατης ψυχής του, ο Λούκιος ελκύστηκε και δέχτηκε το άγιο βάπτισμα. Αφού άναψε μέσα του η χριστιανική φλόγα, μπόρεσε να φέρει στην αλήθεια του Ευαγγελίου και τον έπαρχο Διγνιανό. Και οι δύο κατόπιν πήγαν στην Κύπρο, όπου εργάστηκαν για τη διάδοση της πίστης.
Αλλά και εκεί ο διωγμός κατά των χριστιανών ήταν στο αποκορύφωμα του. Εκεί λοιπόν και ο Λούκιος, αφού συνελήφθη, πήρε το μαρτυρικό στεφάνι με αποκεφαλισμό.
Αγία Φωτεινή «έξω της θύρας των Βλαχερνών»
Ήδη βλέπεις φως άδυτον του Kυρίου,
Θανούσα Mάρτυς αγάπης αυτού χάριν.
Ίσως να πρόκειται περί εγκαινίων ναού της Αγίας Φωτεινής στην τοποθεσία αυτή. Δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες.
Άγιος Ιερόθεος Α' Επίσκοπος Ουγγαρίας
Ο Άγιος Ιερόθεος υπήρξε ο πρώτος Ορθόδοξος επίσκοπος της Ουγγαρίας ο οποίος στάλθηκε από την Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 11ου μ.Χ. αιώνα.
Η διακήρυξης της αγιότητάς του έγινε το καλοκαίρι του 2000 μ.Χ. από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Άγιος Στέφανος Α' Βασιλεύς Ουγγαρίας
Ο Άγιος Στέφανος έζησε στις αρχές του 11ου μ.Χ. αιώνα και είναι ο ιδρυτής του κράτους της Ουγγαρίας.
Η διακήρυξη της αγιότητάς του έγινε το καλοκαίρι του 2000 μ.Χ. από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
saint.gr
