Ο Επίσκοπος Ωλένης
Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017
Σήμερα Κυριακή η αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου αναγνώ-στες, εορτάζει την μνήμην του Οσίου Πατρός ημών Νίκωνος του «Μετενοείτε», ο οποίος πήρε αυτήν την ονομασία ένεκα του Ιεραπο-στολικού του έργου, που καλούσε τον κόσμον σε μετάνοια και επιστροφή στον Αληθινόν Θεόν. Ο Άγιος γεννήθηκε στην περιοχή της Τραπεζούντας του Πόντου μεταξύ των ετών 925-930 μ.χ. από πιστούς και εναρέτους γονείς, που του έδωσαν χριστιανική ανατρο-φη και τον ανέθρεψαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου».
Ο Άγιος, αν και ζούσε μέσα σε ένα περιβάλλον πλούσιο και αρχοντικό, δεν θαμπώθηκε από τον πλούτον και τα αξιώματα, αλ-λα αγάπησε βαθιά τον Θεόν και το μόνον που επιθυμούσε ήταν να αφιερώσει σ'Εκείνον την ζωή του, να ζει ενωμένος με τον Χριστόν, να μελετά τον λόγον Του και να επικοινωνεί μαζί Του με την προσευχή και τα Ιερά Μυστήρια.
Μετά από θερμή και ειλικρινή προσευχή παίρνει την
μεγάλη απόφαση, φεύγει από το σπίτι του και πηγαίνει στην Ιερά Μονή Χρυσής Πέτρας του Πόντου, όπου ζει εκεί ως μοναχός και με την άσκηση και την προσευχή φτάνει σε ύψη αρετής. Ήταν υπόδειγμα υπακοής και θυσιαστικής διακονίας. Παρά την εξαντλητική του εργασία, νήστευε αυστηρά, ενώ δεν παρέλειπε την προσευχή του. Προσευχόταν με τόση κατάνυξη, ώστε τα μάτια του πλημμύριζαν από δάκρυα και κατέβρεχαν τη γη. Έκλαιγε με μεγάλη ένταση, ώστε μία φορά ο Γέροντάς του του είπε: «Παιδί μου γιατί κλαις τόσο πολύ στην προσευχή σου; Κάνεις τόσο αγώνα. Μη χάνεις την ελπίδα σου».
Και ο άγιος Νίκων του απαντά: «Γέροντα δεν κλαίω μόνο για τις δικές μου αμαρτίες. Κλαίω για την σωτηρία όλου του κόσμου. Πονώ και υποφέρω, καθώς βλέπω ότι πολλοί άνθρωποι δεν φροντίζουν καθόλου την ψυχή τους και δεν μετανοούν».
Αυτός ο πόθος του Οσίου Νίκωνος για την σωτηρία των ψυχών άναψε στην ψυχή του τον ζήλον για την Ιεραποστολή. Με την ευχή του Γέροντός του ξεκινά το Ιεραποστολικό του έργο σε εποχή δύσκολη. Σε εποχή κατά την οποίαν οι ομοεθνείς του δέχονταν σοβαρές επιδράσεις και προσβολές από αλλοθρήσκους. Ο φλογερός Ιεροκήρυκας με το κήρυγμά του τους στήριζε στην πίστη και στην ελπίδα στον Θεόν. Περιόδευσε πολλές περιοχές της Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Κρήτης και κατέληξε στην Σπάρτη, όπου έγινε η δεύτερή του πατρίδα.
Καλούσε τον κόσμον , όπως ο Πρόδρομος και Βαπτιστής Ιωάννης και ο Χριστός, σε μετάνοια και επιστροφή στον Αληθινόν Θεόν. Τους υπενθύμιζε ότι αρχή της σωτηρίας είναι η μετάνοια, δηλαδή η απομάκρυνσι του ανθρώπου από την αμαρτία, που οδηγεί τον άνθρωπον στην καλή πρόθεση και αγαθή προαίρεση.
Μετάνοια, λένε οι Πατέρες, σημαίνει αλλαγή του νου,όχι απλώς λύπη για το παρελθόν, αλλά μία θεμελιώδης μεταμόρφωση της όρασής μας, ένας νέος τρόπος ζωής σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Μετάνοια είναι μία κατανόηση και όχι μία συναισθηματική κρίση η ένας παροξυσμός τύψεων και αυτοοικτιρμού.Είναι μεταστροφή, επανατοποθέτηση του κέντρου της ζωής μας στην Αγία Τριάδα.
Μετάνοια σημαίνει ανανέωση του βαπτίσματος, συμφωνία με τον Θεόν για νέα ζωή και οριστική αποχή από την αμαρτία. Μετάνοια σημαίνει βαθιά συντριβή και ταπείνωση, μόνιμη απομάκρυνση από κάθε αμαρτία. Μετάνοια σημαίνει διαρκής αυτοκατάκριση, αδιαφορία για τα πάντα και ενδιαφέρον μόνον για την σωτηρία της ψυχής μας . Μετάνοια σημαίνει κάθαρση της σκοτισμένης συνείδησης και θεληματική υπομονή όλων των θλίψεων του κόσμου τούτου. Μετάνοια σημαίνει κάψιμο των αμαρτιών με την φωτιά της αδιαλείπτου δακρύρροης προσευχής.
Αυτό έκανε στην ζωή του ο Άγιος Νίκων ο Μετανοείτε και οι Άγιοι της πίστεώς μας και κέρδισαν την αιωνιότητα. Ας εμπνευσθούμε και εμείς από το όσιο παράδειγμά του∙ ας φλογισθή η καρδιά μας από τον ίδιον πόθον, το ίδιο φρόνημα, την ίδια ευχή και αυτό ας είναι η προσευχή και το όραμά μας, ώστε να πετύχουμε και εμείς την σωτηρία μας. ΑΜΗΝ.
