Η ορτανσία, ίσως, είναι το μοναδικό λουλούδι της φύσης που μπορεί να φορέσει διαφορετικά "φουστανάκια" σε κάθε ανθοφορία. Το χρώμα που θα μας αποκαλύψει κάθε χρονιά εξαρτάται από το ph του εδάφους. Το φυσικό της είναι συνήθως ροζ ή λευκό, αλλά με τη δική μας ή ακόμα και τη φυσική παρέμβαση, μπορεί να δούμε λουλουδάκια μπλέ, λιλά, μοβ, κόκκινα, κίτρινα ή και δίχρωμα.
Η ορτανσία είναι φυλλοβόλος φυτό

και ανάλογα με την ποικιλία, μπορεί να είναι από μικρός θάμνος μέχρι και αναρριχόμενη.
Παρόλο που μας έρχεται από την ανατολική Ασία, στην Ελλάδα είναι από τα πιο αγαπημένα φυτά και μας ανταποδίδει την αγάπη με το να ανθοφορεί πολύ μεγάλη περίοδο.
Η ορτανσία ευδοκιμεί σε γόνιμα και υγρά εδάφη. Προτιμά τις σκιερές ή ημισκιερές θέσεις αφού δεν αντέχει το άμεσο ηλιακό φως και τις καυτές ακτίνες του ήλιου. Επίσης είναι ευαίσθητη στους ισχυρούς ανέμους.
Την ποτίζουμε συχνά και λίγο, προσέχοντας να μη λιμνάσει το νερό στη ρίζα της. Το καλοκαίρι που διψάει περισσότερο, καλό είναι να την ποτίζουμε καθημερινά. Το χειμώνα, επειδή χάνει όλα της τα φύλλα, ένα μυστικό για να διατηρήσουμε το φυτό είναι να το κρατήσουμε σε μέρος μακριά από βροχή.

Ένα άλλο μυστικό για να κρατήσουμε το φυτό μας γερό είναι να κλαδεύουμε αρκετά τα γερασμένα κλαδιά, δηλαδή αυτά που ανθοφόρησαν πολύ την προηγούμενη περίοδο. Το κλάδεμα γίνεται νωρίς την άνοιξη, όταν έχει περάσει το πολύ κρύο. Αν δούμε ότι οι ρίζες του έχουν βγει στην επιφάνεια, ειδικά της ορτανσίας που έχουμε σε γλάστρα, είναι ώρα να τη μεταφυτεύσουμε σε μεγαλύτερο δοχείο.
Τόσο εύκολός είναι και ο πολλαπλασιασμός της ορτανσίας. Επειδή πολύ σπάνια θα παρατηρήσουμε σποράκια στο φυτό, μπορούμε απλά να το διαιρέσουμε. Δηλαδή, κατά τη μεταφύτευση, πολύ προσεχτικά, χωρίζουμε την ορτανσία, βλαστούς και ρίζες, σε μικρά μπουκέτα και τα φυτεύαμε σε διαφορετικές γλάστρες. Φυσικά ο πολλαπλασιασμός γίνεται και με τον "παραδοσιακό" τρόπο του έλληνα κηπουρού. Κόβουμε βλασταράκια από την κορυφή και τα φυτεύουμε το φθινόπωρο σε δικά τους δοχεία.
Όποιο τρόπο και να επιλέξουμε, κατά τη μεταφύτευση, μπορούμε να παρέμβουμε για το χρώμα που θέλουμε να πετύχουμε. Τα μπλε λουλούδια απαιτούν όξινο έδαφος. Αυτό το πετυχαίνουμε με διάλυμα θειικού αργίλου κατά την περίοδο της βλάστησης και όχι της ανθοφορίας. Για δοσολογία και συμβουλές καλό είναι να ρωτήσουμε τον γεωπόνο μας. Τα ροζ λουλουδάκια θέλουν αλκαλικό έδαφος, τα κόκκινα ουδέτερο, αλλά και πάλι οι συμβουλές του γεωπόνου μας είναι σωτήριες για τη χρήση ασβεστίου και των σωστών λιπασμάτων.
Τέλος, ο εχθρός της ορτανσίας είναι οι μύκητες. Για να αποφύγουμε μια τέτοια προσβολή, δεν βρέχουμε τα φύλλα της.