Οι καμπάνες σε λίγες ώρες θα ηχήσουν γλυκόλαλα. Είναι οι καμπάνες των Χριστουγέννων.
Το ελπιδοφόρο μήνυμά τους, σαν αχτίδα φωτός, θα διαπεράσει την ομίχλη του ανταριασμένου κόσμου μας, φθάνοντας μέχρι τις ανήσυχες και πληγωμένες ψυχές μας.
Μέσα από το υπερούσιο σκηνικό της Θείας Γέννησης του Θεανθρώπου θα προβληθεί με τη διακριτική, σιωπηλή και απλοϊκή Του Μεγαλοσύνη "Το παιδίον Ιησούς".
Αυτό το "παιδίον" θα συγκεντρώσει την αμάραντη ελπίδα και την αδαπάνητη προοπτική ζωής του κόσμου.
Θα πρέπει, όμως, ταυτόχρονα να επικεντρώσει το ενδιαφέρον όλων μας, ΑΝ θέλουμε να υπάρξει το αληθινό "αύριο" στον τρικυμισμένο κόσμο μας. Γιατί, στα χέρια του "παιδίου" της Βηθλεέμ ακουμπά, από τότε, από εκείνη τη νύχτα, η ΖΩΗ και η ΕΛΠΙΔΑ της ανθρωπότητας.
Η Σάρκωση του Θεανθρώπου αποτελεί τη "γενέθλια γη" της εν-Χρίστωσης του ανθρώπου.
Το υπερφυές και υπερθαύμαστο μυστήριο της Σάρκωσης του Ασάρκου. Η παρουσία του Άχρονου μέσα στον χρόνο. Ο ερχομός του Ανιστόριτου μέσα στην ιστορία.
Εκείνη η Φάτνη έγινε ισχυρός ανασασμός αλήθειας και ελπίδας.
Το "παιδίον Ιησούς" ανασταίνει τις τραυματισμένες ελπίδες. Ηρεμεί τις ταλαιπωρημένες καρδιές. Ενισχύει με πνευματική δύναμη τις ψυχές. Ανθίζει το λυτρωτικό χαμόγελο της αγάπης. Δείχνει τον όμορφο κα αληθινό δρόμο "προς τα άνω, προς τον Θεόν". Μεταφέρει το μέγιστο μήνυμα της ειρήνης.
Δι ημάς εγεννήθη παιδίον νέον, ο προ αιώνος Θεός. Το παιδί ως Θεός, ο Θεός, ως παιδί.
Έκδηλη η συγκίνηση, όταν οι άνθρωποι παρατηρούν αυτό το μοναδικό, το ασύγκριτο θέαμα: Η Αγία Μητέρα Θεοτόκος κρατά στην αγκαλιά της το "παιδί" και γύρω της οι Μάγοι από Ανατολών, οι ποιμένες δροσεροί από τη νυχτερινή τους ξαγρύπνια, κοντά στα πρόβατά τους, στους αγρούς, τα ζώα που με το χνώτο τους ζεσταίνουν τον Θεό, ο ανοιχτός ουρανός, οι Άγγελοι, ψάλλοντες" Δόξα εν υψίστοις Θεώ , και επί γης ειρήνη…", ο Αστέρας που λάμπει και οδηγεί… Και μας οδηγεί στην ταπεινή Φάτνη της Βηθλεέμ, εκεί που είναι το καταφύγιο όλων μας. Σ' εκείνη τη Φάτνη, και αναζητούμε από το Θείο Βρέφος να μας ελευθερώσει από τα βάσανα της ζωής, από τις στεναχώριες, τις θλίψεις, τον πόνο, τη δυστυχία, την αβεβαιότητα, τη μοναξιά, τα αδιέξοδα.
Αποκαλυπτικό το Μυστήριο των Χριστουγέννων. Μυστήριο που έρχεται από το κέντρο του Ουρανού, διαπερνά την ομίχλη και την ταραχή μας και αγγίζει τις ψυχές μας.
Χριστούγεννα!
Η Σάρκωση της Αγάπης. Μεγάλης Αγάπης, που πρέπει να τη νιώσουμε σήμερα, αλλά να τη νιώθουμε και διαρκώς. Αγάπη για τον πλησίον, τον συνάνθρωπο, τον αδελφό.
Το σπίτι και το τραπέζι μας το στολίσαμε με πολλά αγαθά.
Το σπίτι και το τραπέζι του αδελφού, που φέτος δεν έχει, δεν μπορεί, δεν δύναται, ποιος θα το στολίσει;
Τις Άγιες Μέρες των Χριστουγέννων δεν πρέπει να εξαντλήσουμε ΟΛΗ μας την αγάπη, ΟΛΗ μας τη στοργή, ΟΛΗ μας την καλοσύνη, ΟΛΗ μας τη συμπαράσταση στους συνανθρώπους που παλιότερα είχαν, η ανεργία, όμως, τους στέρησε τα πάντα, για να νιώσουμε μαζί τους τη ΧΑΡΑ και την ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ;
Η χαρά δεν ανήκει μόνο σε μας. Είναι μυστήριο μέγα, που μας αποκαλύπτεται με τη Γέννηση του Χριστού.
Είναι χαρά ικανή να μας κάνει να δούμε, να αναγνωρίσουμε, να αγαπήσουμε τον Θεό στο πρόσωπο του αδελφού μας.
Αφού οι Ισχυροί, οι Δυνατοί δεν μπορούν να αφουγκραστούν το μεγαλειώδες μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού και δεν μπορούν να κυβερνήσουν τους λαούς με αγάπη και ειρήνη και αδιαφορούν σ'αυτό το εκπληκτικό "πέρασμα" της αγάπης του Ζωοδότου, ας ζήσουμε εμείς μεταξύ μας με ειρήνη, με αλήθεια, με χαρά.
Ας πετάξουμε τις δυστυχίες και τα βασανιστικά προβλήματα που με τόση ένταση μας έχουν διαλύσει και ας δεχθούμε μέσα στον ιερό χώρο της καρδιάς μας τη Σάρκωση του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.
Χριστός γεννάται, δοξάσατε.
Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε.
Χριστός επί γης, υψώθητε.
Καλά Χριστούγεννα
Μαρία Δημητρακοπούλου
δημοσιογράφος
