Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ
Γράφει ο Ηλίας Δημητρόπουλος, Σμήναρχος ε.α.
2019. Χρόνος αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων, αρχής γενομένης την Κυριακή 26η Μαΐου όπου έχουμε ταυτόχρονα Ευρωεκλογές και σε ξεχωριστή κάλπη τον Α’ γύρο των Αυτοδιοικητικών εκλογών για την ανάδειξη Περιφερειαρχών, Δημάρχων και Προέδρων Κοινοτήτων. Ακολουθούν οι επαναληπτικές εκλογές, την επόμενη Κυριακή, για τις περιπτώσεις Περιφερειαρχών και Δημάρχων που δεν εκλέχτηκαν στον Α΄ γύρο και μέχρι τον Οκτώβριο έρχονται οι κρίσιμες βουλευτικές εκλογές.
Μετά οκτώ ολόκληρα χρόνια πολύπλευρης κρίσης, γεννάται το ερώτημα; Αφού πιάσουμε πάτο σαν χώρα, συνειδητοποιήσαμε άραγε, πολιτικό σύστημα, κόμματα και λαός την ανάγκη να εξασφαλίσουμε τις συνθήκες για μια ευνομούμενη σύγχρονη Ευρωπαϊκή χώρα ;
Δυστυχώς οι πρώτες ενδείξεις δεν φαίνονται ιδιαίτερα αισιόδοξες.
Ο φθοροποιός λαϊκισμός είναι στις δόξες του.
Κάθε επίτευγμα αξιολογείται (προπαγανδίζεται) καθαρά από την υλιστική πλευρά, αποστειρωμένο από κάθε ηθική διάσταση. Εγκλωβισμός του κόσμου σε «στρούγκες» σε λέξεις και σχήματα παρωχημένα, κενά περιεχομένου.
Πολωτικοί και καταγγελτικοί λόγοι για φανατισμό των κομματικών στρατών.
Παιδεία έρμαιο των κομματικών ιδεοληψιών, χωρίς κανέναν σεβασμό γι’ αυτούς που έχυσαν το αίμα τους για να ζούμε εμείς ελεύθεροι.
Αδιόρθωτοι στην έλλειψη ρεαλισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα; Η λεγόμενη έκθεση Γιαννίτση όταν από το 2001 διεκτραγωδούσε ότι το ασφαλιστικό σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο και θα είναι ένας από το κύριους μοχλούς της κατάρρευσης, τον αποδοκιμάζουμε ότι τάχα ανήκει στην ελίτ του Κολωνακίου και τα λέει αυτά !
Είναι αλήθεια και συγχρόνως παρήγορο ότι μια μερίδα ελλήνων με επαρκή μόρφωση προσπαθεί να κάνει την υπέρβαση, απαλλαγμένη από στείρο κομματισμό και ξεπερνώντας σε μεγάλο βαθμό τις κούφιες πλέον έννοιες οριοθετημένων τεχνηέντως παρατάξεων, δεδομένου ότι στο παγκόσμιο σύστημα έχει επικρατήσει, ως το μη χείρον βέλτιστο, το κοινωνικό καθεστώς της αστικής δημοκρατίας και της ελεύθερης οικονομίας, ως εκ τούτου αυτή η αχαρτογράφητη μάζα αντιπροσωπεύει πραγματικές αναγεννητικές δυνάμεις, για τις οποίες ακόμα οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για να πάρει μορφή πολιτικού κινήματος.
Συμπέρασμα οι εκλογές δημιουργούν προσδοκίες. Οι προσδοκίες για να μετατραπούν σε αγαθά πρέπει όλοι μας να διδαχθούμε από τα λάθη μας, να απαλλαγούμε από τις νοσηρές νοοτροπίες, να γίνουμε πραγματικοί πολίτες σε μια ευνομούμενη και δίκαιη πατρίδα.
Και μια ο λόγος για δίκαιη πατρίδα, για την οποία οι πάντες κόπτονται, ας καταθέσουμε μια χαρακτηριστική περίπτωση που νομίζουμε ότι αντικατοπτρίζει απόλυτα την ορθή έννοια του όρου, δηλαδή, «πλήρης εφαρμογή του αρχικού νόμου Πεπονή (ΑΣΕΠ) και όχι κουτσούρεμά του, κατά περίπτωση με το ποιο κόμμα είναι στην εξουσία».
Επί τέλους κανένας έλληνας ξεχωριστά, και κανένα παιδί ατομικά δεν αποδέχεται το γεγονός ότι η Ελλάδα, ο φωτοδότης των λαών, η χώρα που διέδωσε τον Χριστιανισμό, να βρίσκεται ουραγός δακτυλοδεικτούμενη.
Είναι καιρός για μια πανεθνική αναγέννηση –χωρίς εθνικιστικές κορώνες, αλλά η όποια Κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές να πορευτεί με σοβαρότητα, υπεύθυνα, ηθικά και με συναίσθηση το τι αντιπροσωπεύει ο όρος Έλληνας και Ελλάδα.
Ίδωμεν.
