Οι Έλληνες δεν πρέπει να φοβόμαστε τίποτα και κανέναν.
Η μακραίωνη ιστορία μας έχει αποδείξει ότι το θάρρος, η υπερηφάνεια, η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη είναι οι αρετές που μας χαρακτηρίζουν.
Δεν λυγίζουμε στο φόβο και στις απειλές.
Δεν φοβόμαστε.
Δεν χρειαζόμαστε τις παραινέσεις υπέρ του ναι των φαντασμάτων του παρελθόντος. Αυτοί οι περιπλανώμενοι άεργοι μας οδήγησαν εδώ. Αυτοί κυβέρνησαν 40 και πλέον χρόνια. Αυτοί διαχειρίστηκαν την τύχη των Ελλήνων και μας έφεραν στο σημείο αυτό. Το θράσος τους περισσεύει.
Φοβούνται μήπως και χάσουν τα κεκτημένα τους; Τη βόλεψή τους; Τον πλούτο τους; Τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό; Φοβούνται να αντικρύσουν έναν λαό που θα μπορεί να διατρανώσει τη φωνή του απέναντι στους υποτιθέμενους ισχυρούς;

Φοβούνται να δουν τους Έλληνες και πάλι χαμογελαστούς με αξιοπρέπεια και έξω από τη φτώχεια που αυτοί δημιούργησαν; Ανησυχούν που οι λαοί της Ευρώπης ξεσηκώνονται και στηρίζουν τους ταλαιπωρημένους Έλληνες;
Αυτοί ας ανησυχούν και ας φοβούνται όσο θέλουν. Εμείς δεν φοβόμαστε.
Τους παρακολουθούμε όλους αυτούς τους υποκριτές που κυβέρνησαν τόσα χρόνια με μια πλαστή μάσκα ανησυχίας και στεναχώριας να νοιάζονται τώρα για τις συντάξεις, για τους αγρότες, για τους μικρομεσαίους, για τη νεολαία, για τα νιάτα που έφυγαν στην ξενιτειά αναζητώντας δουλειά, για τους άνεργους, για τους ασφαλισμένους, για τους ανασφάλιστους, για τους άστεγους, για τους πεινασμένους.
Για τους συνανθρώπους μας που δεν άντεξαν και αυτοκτόνησαν με τη θηλιά που τους πέρασαν αυτοί, ούτε μία κουβέντα;
Τους παρακολουθούμε να θλίβονται επειδή έκλεισαν οι Τράπεζες...
Όταν έκλειναν χιλιάδες σπίτια από την ανέχεια, την εξαθλίωση, την απώλεια αγαπημένων ανθρώπων λόγω της δυσβάσταχτης κρίσης δεν έβλεπαν, δεν άκουγαν, δεν μάθαιναν; Τους παρακολουθούμε να "συμπονούν" τους συνταξιούχους, στα ΑΤΜ και να "αγανακτούν" για την ταλαιπωρία τους.
Όταν συνωστίζονταν πεινασμένοι άνθρωποι στις ουρές για ένα πιάτο φαγητό που προσέφερε η Εκκλησία (και μπράβο στην Εκκλησία που κράτησε τον κόσμο όρθιο) δεν συγκινούνταν; Δεν συμπονούσαν αυτούς τους ανθρώπους;

Θράσος, θράσος...
Αναλγησία, αναλγησία...
Υποκρισία, υποκρισία...
Τους καταλάβαμε. Τους ζήσαμε στο πετσί μας τόσα χρόνια και έχουμε υποστεί τις τραγικές συνέπειες της εξουσίας τους.
Δεν φοβόμαστε.
ΟΧΙ ψηφίζουμε.
ΟΧΙ λέμε στη λαίλαπα που κατέκαψε τη χώρα μας.
ΟΧΙ συνενοχή στα μνημόνια.
ΟΧΙ στο αβέβαιο μέλλον των παιδιών μας.
ΟΧΙ στην υποταγή.
Το ΟΧΙ δεν σημαίνει πως θα φύγουμε από την Ευρώπη. Η Ευρώπη δεν είναι ιδιοκτησία κάποιων εκλεκτών. Η Ευρώπη είναι: οι λαοί.
Την Κυριακή κάνουμε το αποφασιστικό βήμα και με αυτοπεποίθηση και ψηλά το κεφάλι ψηφίζουμε ΟΧΙ.

Μαρία Δημητρακοπούλου
δημοσιογράφος