Τα Εισόδια της Θεοτόκου
Η εορτή των Ε ι σ ο δ ί ων ,της εισόδου δηλαδή της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Ναό των Ιεροσολύμων, στερείται βιβλικής μαρτυρίας, στηρίζεται ,όμως, στην Ιερή Παράδοση της Αγίας Εκκλησίας μας.
Οι γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, οι Θεοπάτορες, Ιωακείμ και Άννα, επειδή ήταν άτεκνοι, είχαν υποσχεθεί στο Θεό προσευχόμενοι διαρκώς ότι αν αξιώνονταν χάρις στην ευσπλαχνία Του να αποκτήσουν παιδί, θα αφιέρωναν το παιδί τους στο Ναό Του!
Και εγέννησε παραδόξως η ‘’γραία και στείρα’’ Άννα την Μαρία, την καταλλαγή Θεού και ανθρώπων! Όταν η Μαρία έγινε τριών ετών, οι Άγιοι Γονείς Της εκπληρώνοντας την υπόσχεση τους προς τον Θεό, την πρόσφεραν στο Ναό, παραδίδοντας Την στους Ιερείς και μάλιστα στον Αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος Την εισήγαγε κατά μ ο ν α δ ι κ η ε ξ α ί ρ ε σ η, στα Άγια των Αγίων. Τα Άγια των Αγίων ήταν το ε σ ώ τ α τ ο εκείνο μέρος του Ναού, στο οποίο εισερχόταν μόνον ο Αρχιερέας μία φορά του χρόνου, την ημέρα του Εξιλασμού. Ο Αρχιερέας ‘’άπαξ του ενιαυτού’’ μπορούσε να εισέλθει και μάλιστα κατόπιν καθαρμών και θυσιών, η δε Παρθένος χρησιμοποιεί τα Άγια των Αγίων ως κατοικία Της και τρώγει και κοιμάται και περνά την Αγία ζωή Της εκεί. Συμμετέχει η Παναγία στα ανθρώπινα, αλλά κατά έναν ανώτερο τρόπο από τους άλλους ανθρώπους.
Η παράδοση αναφέρει ότι από την παιδική Της ηλικία η Μαρία είχε δείξει θαυμαστό ζήλο για όλα όσα είχαν σχέση με την Θεία Λατρεία.
Ο Ιερός Δαμασκηνός ζωντανεύει με το εμπνευσμένο κείμενό του την Αγία Βιοτή της Παναγίας στο Ναό.
‘’Ζούσες ζωή ανώτερη από την φύση. Όχι ζωή δική Σου, διότι Εσύ δεν γεννήθηκες για Σένα… για τον Θεό ζούσες, γι’Αυτόν ήλθες στη ζωή… Μάτια για πάντα στον Κύριο δοσμένα βλέπουν το αιώνιο και απλησίαστο φώς… Ρίνες γοητευμένες από την ευωδία των αρωμάτων του Νυμφίου, που άρωμα Θεϊκό εκχύνεται ελεύθερα και χρίει την ανθρώπινη φύση Του. Άρωμα που χύθηκε το όνομα Σου ,λέει η Αγία Γραφή[Άσμα ά,3].Χείλη που δοξολογούν τον Κύριο, και μένουν κολλημένα στα δικά Του χείλη. Καρδιά καθαρή και αμόλυντη, που βλέπει και ποθεί τον αόρατο Θεό.
Και ο Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας γράφει:
‘’Αλλά και από το εξής σημείο είναι φανερό ότι η Μακαρία Παρθένος ήταν απαλλαγμένη από κάθε κακία. Από το ότι είχε εισέλθει στο Αγιώτατο τμήμα του Ναού, τα Άγια των Αγίων, που ήταν άβατο και για τον ίδιο τον Αρχιερέα, εάν προηγουμένως δεν είχε καθαριστεί από κάθε αμαρτία, με τον τρόπο ,βέβαια, που ήταν δυνατόν να καθαρίζονται τότε οι αμαρτίες. Διότι ,με το ότι δεν είχε ανάγκη η Μαρία εξιλαστήριες θυσίες και άλλους καθαρισμούς, απέδειξε ότι δεν είχε τίποτε να καθαρίσει. Και δεν εισήλθε απλώς στα Άγια των Αγίων με αυτόν τον τόσο παράδοξο τρόπο, αλλά και κατοίκησε εκεί από βρέφους μέχρι την νεανική Της ηλικία. Δεν υπήρξε έτσι ανάγκη για καθαριστήριες θυσίες, ούτε κατά την γέννηση, ούτε κατά την ανάπτυξη Της…’’
Ένα μοναδικό, πάλλευκο κρίνο γεννήθηκε και άνθισε στην Ιουδαία:
Η Μαριάμ, η Μαρία, η Υπεραγία Θεοτόκος, η Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων!
Η Παναγία υπήρξε πράγματι ο εκλεκτός καρπός της πίστεως των Αγίων γονέων Της.
Χωρίς να γνωρίζει τίποτε απολύτως για την μοναδικότητα της αποστολής Της μέσα στον κόσμο, παρασκεύασε τον Εαυτόν Της τίμιο και πολύτιμο σκεύος, για να καταξιωθεί της ασύλληπτης δόξας, να γίνει ’’η μόνη και όντως Θεοτόκος’’ στην ιστορία της ανθρωπότητας, όπως είχε πει ο Προφήτης Ησαίας, ο οποίος είχε ζήσει 800 χρόνια πριν την γέννηση του Χριστού: ’’Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει, και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ’’.
Η Παναγία έμεινε στο Ναό, δώδεκα χρόνια, αφιερωμένη στο Θεό, μέσα στα Άγια των Αγίων, που αποτελούσαν μέρος της Σκηνής του Μαρτυρίου και αναδείχτηκε ‘’μείζων’’ και από τα Άγια των Αγίων, και κατά θαυμαστό τρόπο την έτρεφε με ‘’ουράνια τροφή’’, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.
Ανατρεφόμενη στον επίγειο ‘’χειροποίητο’’ Ναό του Θεού στα Ιεροσόλυμα, σύμφωνα με την βουλή του Θεού, η Αγνή Κόρη, η Άσπιλη, η Καθαρή και Μακαρία, το Ρόδον το Αμάραντον, η Αειπάρθενος Θεοτόκος έγινε κατοικητήριο Του στην καρδιά Της και προετοιμάστηκε έτσι καταλλήλως για να υποδεχθεί λίγο αργότερα στην θαυμαστή γαστέρα Της τον ίδιο τον Υιόν του Θεού και να γίνει η ίδια έμψυχος ναός, κατοικητήριο του Θεού, έμψυχος Θεού κιβωτός.
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ. Σ. Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας
