Είπεν ο Κύριος «Ο λύχνος του σώματος έστιν ο οφθαλμός˙εάν ουν ο οφθαλμός σου απλούς ή, όλον το σώμα σου φωτεινόν έσται ,Εάν δε ο οφθαλμός σου πονηρός ή, όλον το σώμα σου σκοτεινόν έσται, ει ουν το φώς το εν σοί σκότος εστί, το σκότος πόσον; Ουδείς δύναται δυσίν κυρίους δουλεύειν, ή γάρ τον έναν μισήσει και τον έτερον αγαπήσει, ή ενός ανθέξεται και του δευτέρου καταφρονήσει. Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά. Δια τούτο λέγω υμίν, μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών, τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών, τι ενδύσησθε, ουχί η ψυχή πλείον έστι της τροφής και το σώμα του ενδύματος; Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι ού σπείρουσιν, ουδέ θερίζουσιν, ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο Πατήρ υμών ο ουράνιος τρέφει αυτά, ούχ υμείς μάλλον διαφέρετε αυτών;
…Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν.»
Ο Χριστός υπενθυμίζει σε όλους μας ότι η καρδιά είναι η έδρα και το κέντρο της υπάρξεως μας. Από εδώ τροφοδοτείται ο νους [λογισμός, σκέψεις, επιθυμίες].Ο νους [λογισμός]είναι το μάτι της ψυχής, όπως ακριβώς το μάτι των αισθήσεων ρυθμίζει τον φωτισμό του σώματος.
Ο απλός οφθαλμός σημαίνει την γενναιόδωρη και ελεήμονα ψυχή ενώ ο πονηρός οφθαλμός σημαίνει τη φιλάργυρη και πλεονεκτούσα ψυχή.
Ο άνθρωπος θέλει να μαζεύει για τον εαυτόν του όλο και περισσότερα αγαθά. Θέλει να στηρίζει τον εαυτόν του, τις δυνάμεις του, την αξία του στο χ ρ ή μ α!
Ο άνθρωπος μ ε ρ ι μ ν ά και α γ ω ν ι ά, για τον π λ ο ύ τ ι σ μ ό του, μόνο με τα υλικά αγαθά! Ο Χριστός θέλει να προφυλάξει τον άνθρωπο από τα ολέθρια αποτελέσματα της μέριμνας. Δεν αφαιρεί την ε ρ γ α σ ί α, αλλά την μ έ ρ ι μ ν α.
Μας διδάσκει ότι η εργασία μας πρέπει να βρίσκεται κάτω από την ευλογία και την πρόνοια του Θεού.
Ο Άγιος Ευάγριος λέγει χαρακτηριστικά στο λόγο του ,περί διακρίσεως παθών και λογισμών: «Ο ίδιος ο Σωτήρας στα Ευαγγέλια λέγει. Μην αφήσετε την ψυχή σας να απασχοληθεί με το τι θα φάτε, ή τι θα πιείτε η τι θα φορέσετε… Και είναι τελείως ξένο για Χριστιανούς, αφού πιστεύουν ότι και τα σπουργίτια είναι κάτω από την επιστασία των Αγίων Αγγέλων…»
Κύρια έκφραση της υλιστικής νοοτροπίας που διέπει την εποχή μας είναι η ακόρεστη επιθυμία να αυξήσουμε την ευμάρεια και να πολλαπλασιάσουμε τα υλικά αγαθά μας. Και η προσπάθεια που καταβάλλουμε για να ικανοποιήσουμε την επιθυμία μας αυτή γεννά και επιτείνει συνεχώς μέσα μας το άγχος και την αγωνιώδη μέριμνα για τα β ι ο τ ι κ ά!
Όμως η αγωνιώδης μέριμνα σκοτώνει ό,τι ευγενέστερο κρύβουμε μέσα μας! Μας κάνει σκληρούς και κυνικούς. Διώχνει την ανθρωπιά μας, συμπιέζει τη συνείδησή μας. Αδικούμε συνεχώς και καταφανώς, γινόμαστε άσπλαχνοι, επιδεικνύουμε σκληρότητα, πατούμε επί πτωμάτων, κάνουμε άπειρες ηθικές αβαρίες. Η αγωνία της μέριμνας διώχνει από την καρδιά μας τη χαρά και την ειρήνη, σκοτώνει την ελπίδα, απλώνει τον φόβο, σκοτεινιάζει τον ορίζοντα, αφανίζει το χ α μ ό γ ε λ ο της ζωής.
Η μέριμνα μας αφαιρεί ακόμη και τον ύπνο, το μεγάλο τούτο δώρο του Θεού στο πλάσμα του, ο οποίος ύπνος έρχεται σαν λύτρωση από τους κόπους και τις έννοιες της ημέρας. Το κρεβάτι, όπου ο άνθρωπος αναπαύεται και ανανεώνεται, γίνεται τόπος ατελείωτων σχεδιασμών, ποικίλων οικονομικών συνδυασμών, φανταστικών επιχειρήσεων!
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που δημοσιοποιεί η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, υπάρχουν πάνω από τ ρ ι α κ ό σ ι α ε ί κ ο σ ι εκατομμύρια άνθρωποι, με ψυχικές ασθένειες, διαφόρων μορφών σε όλο τον κόσμο. Και ο αριθμός αυτός προβλέπεται ότι κατά τις προσεχείς δεκαετίες θα ανεβεί σε μεγαλύτερα ύψη!
Η μέριμνα είναι μέγα πάθος, τονίζουν οι Ιεροί Πατέρες. Η μέριμνα δεν πολιορκεί μόνο τους φτωχούς ανθρώπους, εκείνους δηλαδή που αντιμετωπίζουν το πιεστικό πρόβλημα της επιβίωσης. Πολύ περισσότερο βασανίζει και ‘’ροκανίζει’’ τους ευκατάστατους και τους πλούσιους. Μεριμνά ο φτωχός για την τ ρ ο φ ή, μεριμνά και ο πλούσιος για την τ ρ υ φ ή.
Ο πρώτος αν δεν έχει κάτι να φάει, ο δεύτερος πόσα και ποια σήμερα θα φάει.
Μεριμνά ο φτωχός για το ένδυμα, μεριμνά και ο πλούσιος για το πολυτελές ένδυμα.
Μεριμνά ο φτωχός για την εξασφάλιση της στέγης του, μεριμνά και ο πλούσιος για τη χλιδή που θα προσθέσει στο μέγαρο του και στην έπαυλη του.
Ο κίνδυνος της αλλοτρίωσης αδιάκοπα μας απειλεί και η αγωνία των οικονομικών μεταβολών αποτυπώνεται στα πρόσωπα των ανθρώπων του χρήματος.
Ο Ιερός Παύλος μας συνιστά «Πάσαν την μέριμναν υμών επιρρίψατε επ’αυτόν, ότι αυτώ μέλει περί υμών» .
Και ο Χριστός επίμονα παραγγέλλει:"Δια τούτο λέγω υμίν, μη μ ε ρ ι μ ν ά τ ε.’’
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας.
