γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
Αγαπητοί μας Χριστιανοί, η περίοδος του Πάσχα έφτασε πλέον στο τέλος της. Η σημερινή ημέρα της απόδοσης του Πάσχα είναι η ημέρα που ακούσαμε για τελευταία φορὰ τις πανηγυρικὲς Αναστάσιμες ψαλμωδίες. Το Πάσχα όμως και το θαύμα της Ανάστασης του Kυρίου Ημών Ιησού Χριστού, παραμένει μαζί μας. Με βάση λοιπόν το Πάσχα, η Ανάληψη του Κυρίου εορτάζετε 40 ημέρες μετά. Είναι η μεγαλύτερη Δεσποτική εορτή γιατί με αυτή πραγματοποιήθηκε ο σκοπός της Θείας Ενσάρκωσης, που ήταν να ανεβάσει και πάλι στον Ουρανό την πεσμένη ανθρώπινη φύση.
Με την Ανάσταση έχουμε τη νίκη εναντίον του Θανάτου και με την Ανάληψη έχουμε την άνοδο της ανθρωπίνης φύσης στον θρόνο του Θεού. Είναι ένας θρίαμβος για τον ταπεινό και ξεπεσμένο άνθρωπο, ο οποίος, στο πρόσωπο του Χριστού, ανεβαίνει τόσο ψηλά, ώστε ξεπερνάει ακόμη και αυτά τα τάγματα των Αγγέλων και γίνεται συγκάτοικος του Θεού! Ο Μέγας Αθανάσιος λέει ότι: “Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος θεός”. Ο Θεός κατέβηκε στη γη για να μπορέσουμε εμείς να ανέβουμε στον Ουρανό! Αυτό ακριβώς γιορτάζουμε την ημέρα της Αναλήψεως! Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει ότι η Ανάσταση συνδέεται με όλους τους ανθρώπους, ενώ η Ανάληψη μόνο με τους Αγίους. Όλοι θα αναστηθούν κατά την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, δίκαιοι και αμαρτωλοί, αλλά δεν θα αναληφθούν όλοι. Μόνο οι δίκαιοι θα αναληφθούν. Γι΄ αυτό και από σωτηριολογικής άποψης η Ανάληψη θεωρείται η μεγαλύτερη Δεσποτική εορτή, διότι Ανάληψη σημαίνει Θέωση!!
Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πραξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του, προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον. Την Τεσσαρακοστή λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Κύριος «εξήγαγε έξω έως τη Βηθανία», τους μαθητές στο όρος των Έλαιών όπου συνήθως προσηύχετο. «Και αφού σήκωσε τα χέρια Του, ευλόγησε αυτούς». (Λουκά 24,50) και «ευλογώντας εχωρίσθηκε απ’ αυτούς και ανεφέρετο προς τα πάνω, στον Ουρανό» μέχρι που τον έχασαν από τα μάτια τους. Και μετά αφού Τον προσκύνησαν επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με χαρά μεγάλη και έμεναν συνεχώς στο Ναό υμνολογώντας και δοξολογώντας το Θεό!
Ο Ευαγγελιστής Μάρκος, περιγράφοντας πιο λακωνικά το θαυμαστό και συνάμα συγκινητικό γεγονός, αναφέρει πως μετά από την ρητή αποστολή των μαθητών σε ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας και βαπτίζοντας τα έθνη, Ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20). Αυτή η ευλογία είναι πια η αρχή της Πεντηκοστής. Ο Κύριος ανέρχεται για να μας στείλει το παράκλητο Πνεύμα, όπως λέγει το τροπάριο της εορτής: «Ανυψώθηκες στη δόξα, Χριστέ Θεέ μας, αφού χαροποίησες τους μαθητές σου με την επαγγελία του Αγίου Πνεύματος και βεβαιώθηκαν από την ευλογία σου». Η Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας της επί γης παρουσίας Του και του απολυτρωτικού έργου Του. «Ανελήφθη εν δόξη», για να επιβεβαιώσει την Θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. Για να τους στηρίξει περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του για το ανθρώπινο γένος.
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανήλθε στους Ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του. Μπορεί να κάθισε στα δεξιά του Θεού στους ένδοξους Ουρανούς, όμως η παρουσία Του εκτείνεται ως τη γη και ως τα έσχατα της δημιουργίας. Άφησε στη γη την Αγία Εκκλησία Του, η οποία είναι το ίδιο το αναστημένο, αφθαρτοποιημένο και θεωμένο σώμα Του, για να είναι το μέσον της σωτηρίας όλων των ανθρωπίνων προσώπων, που θέλουν να σωθούν. Νοητή ψυχή του σώματός Του είναι ο Θεός Παράκλητος, «Το Πνεύμα της αληθείας» (Ιωάν. 15,26), ο Οποίος επεδήμησε κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής σε αυτό, για να παραμείνει ως τη συντέλεια του κόσμου. Η Εκκλησία μας τέλος, εορτάζει λαμπρά την μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή, γιατί την Θεία Ανάληψη ομολογούμε και στο Σύμβολο της Πίστεως, δηλαδή στο «Πιστεύω», ότι όταν τελείωσε το έργο της Θείας οικονομίας, ο Ιησούς Χριστός αναλήφθηκε στους Ουρανούς και κάθισε στα δεξιά του Θεού Πατέρα. Να τα λόγια του ιερού Συμβόλου, που τα ακούμε στη Θεία Λειτουργία: «Και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός».
Ἀπολυτίκιον της Αναλήψεως του Κυρίου.
Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, χαροποιήσας τοὺς Μαθητάς, τὴ ἐπαγγελία τοῦ ἁγίου Πνεύματος, βεβαιωθέντων αὐτῶν διὰ τῆς εὐλογίας, ὅτι σὺ εἰ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου.
Με δικά μας λόγια αυτό το τροπάριο θέλει να μας πει: «Αναλήφθηκες με δόξα, Χριστέ ο Θεός μας, αφού πρώτα χαροποίησες τους μαθητές με την υπόσχεση πως θα στείλεις το Άγιο Πνεύμα κι αφού εκείνοι, με την ευλογία που τους έδωσες βεβαιώθηκαν ότι συ είσαι ο Υιός του Θεού, ο Λυτρωτής του κόσμου».
Κοντάκιον της εορτής Ἦχος πλ. δ΄.
Τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν, καὶ τὰ ἐπὶ γῆς ἑνώσας τοῖς οὐρανίοις, ἀνελήφθης ἐν δόξῃ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, οὐδαμόθεν χωριζόμενος, ἀλλὰ μένων ἀδιάστατος, καὶ βοῶν τοῖς ἀγαπῶσί σε· Ἐγώ εἰμι μεθ’ ὑμῶν, καὶ οὐδεὶς καθ’ ὑμῶν.
Εξηγούμε κι αυτό το τροπάριο στη δική μας γλώσσα: «Αφού τέλειωσες όσα ήταν να γίνουν για τη σωτηρία μας κι αφού ένωσες τα επίγεια με τα ουράνια, αναλήφθηκες με δόξα, Χριστέ ο Θεός μας. Καθόλου όμως δεν χωρίστηκες από μας, αλλά μένεις μαζί μ’ εκείνους που σε αγαπούν και τους βεβαιώνεις ότι εγώ είμαι μαζί σας και κανένας δεν μπορεί να σας βλάψει».
ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΜΑΣ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΕΙ ΑΠΟ ΩΡΑ 7:00 ΕΩΣ 9:45 Π.Μ. ΟΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΘΡΟΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ! ΑΣ ΠΡΟΣΕΛΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΚΑΙ ΘΕΟΝ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΥΜΕ ΟΧΙ ΜΕ ΤΑ ΑΙΣΘΗΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ.
