Η ανθρωπότητα ανατριχιάζει!
Διαπράξαμε το μέγιστο κακούργημα! Κρεμάσαμε στον Σταυρό τον Θεό! Και χλευαστικά Τον αποκαλέσαμε ‘’Β α σ ι λ έ α’’, με μια επιγραφή που δεσπόζει πάνω από το αιμόφυρτο κεφάλι Του: Ι.Ν.Β.Ι. Απίστευτη διακήρυξη!
‘’Εκεί εσταύρωσαν αυτόν και τους κακούργους, όν μέν εκ δεξιών, όν δε εξ αριστερών’’.
Τρείς άνθρωποι κρεμασμένοι στους σταυρούς φαντάζουν μέσα στο σκοτάδι. Ο ένας είναι ο Υιός του Θεού, οι άλλοι δύο ληστές. Πάνω στον Γολγοθά, στο μεσαίο σταυρό πεθαίνει ο Χριστός !Το κεφάλι που είχαν αγγίξει τα παρθένα χέρια του Βαπτιστή και οι αλειμμένες με μύρο παλάμες της μετανοιωμένης γυναίκας, είναι τρυπημένο από το ακάνθινο στεφάνι. Τα χέρια που τέντωσαν τον πάπυρο της θείας βουλής, που μοίρασαν ψωμί στην έρημο, που έχρισαν με πηλό τα μάτια του τυφλού, που ένωσαν ξανά τη γη με τον ουρανό είναι καρφωμένα στο ξύλο. Απλωμένα, καρφωμένα και αιμόφυρτα. Τα πόδια με τα μεγάλα καρφιά είχαν αναζητήσει κάποιο δείλι μέσα στην Εδέμ τον ένοχο άνθρωπο.
‘’Αδάμ, Αδάμ, που εί; Ανοιχτή η πληγή στην πλευρά Του ,από την οποία σαν από καινούργιο Αδάμ, θα πλαστεί η νοητή Νύμφη Του η Εκκλησία. Σταματά η καρδιά, που ο χτύπος Της ήταν ο ρυθμός της ζωής του κόσμου. Αργοσβήνουν τα μάτια που αγκάλιαζαν τα πλήθη.
‘’Δ ι ψ ώ’’. Ο Θεός ζητά νερό. ’’Διψώ’’ ικετεύουν τα φρυγμένα από την οδύνη του Σταυρού χείλη Του.’’ Εξηράνθη ωσεί όστρακον η ισχύς μου και η γλώσσα μου κεκόλληται τω λαρύγγι μου’’. Μάταια όμως. Η ανθρώπινη πώρωση ανταποκρίνεται με τον πιο απάνθρωπο τρόπο στην ύστατη επιθυμία Του. ‘’Πλήσαντες σπόγγον όξους και υσσώπω περιθέντες, προσήνεγκαν αυτού τω στόματι’’. ‘’άλλους έσωσεν,εαυτόν ου δύναται σώσαι;’’
Ο Χριστός στρέφει τα βασιλεμένα μάτια Του προς τον Πατέρα Του: ’’Ουκ οίδασι τι ποιούσι’’. Και ουν ιδών την μητέρα και τον μαθητήν παρεστώτα όν ηγάπα, λέγει τη μητρί αυτού: ’’Γύναι ίδε ο υιός σου.’’ Ο Μαθητής της Αγάπης και η αγνή Μητέρα παραστέκουν λαμπάδες νεκρώσιμες δίπλα στον Σταυρό του Μαρτυρίου .Και η σκηνή αυτή της αγάπης, της στοργής, της αφοσίωσης συμπληρώνεται με τους τρυφερότερους λόγους του Πάθους. ’’Γύναι ίδε ο υιός σου. Ιωάννη, ιδού η μήτηρ σου.’’
Ήλθε η ώρα του Θεού!!! Τ ε τ έ λ ε σ τ α ι!!!
Από τα πονεμένα στήθη του Χριστού ,στις ύστατες στιγμές της αφάνταστης αγωνίας Του, βγαίνει η κορυφαία λέξη του Θείου Δράματος. Η λέξη,που ύστερα της τίποτε άλλο δεν είναι άξιο ,εκτός από την σιωπή! Τ ε τ έ λ ε σ τ α ι!
‘’Σταυρωθέντος σου, Χριστέ, πάσα η κτίσις βλέπουσα έτρεμε, τα θεμέλια της γής διεδονήθησαν φόβω του κράτους σου, σου γαρ υψωθέντος σήμερον, γένος εβραίων απώλετο, του ναού το καταπέτασμα διερράγη διχώς, τα μνημεία ηνεώχθησαν και νεκροί εκ των τάφων εξανέστησαν…’’
‘’Φρίξον ήλιε, στέναξον η γή και κλονουμένη βόησον. Ανεξίκακε Κύριε δόξα σοι’’.
Γιατί σταυρώθηκε ο Χριστός; Ερώτημα ολόφλογο, επίμονο, ξεπετάγεται από το ’’υπερφυές’’ δράμα του Γολγοθά και ζητάει απόκριση. Γιατί η Ζωή φυτεύτηκε στην κρύα αγκαλιά του Τάφου;
Ίσως για να ανοίξουμε τα μάτια μας και τις ψυχές μας ,ακόμη και τώρα σ’ αυτήν την κρίσιμη και οριακή στιγμή του κόσμου και να κατανοήσουμε ο καθένας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί το άφθαρτο μεγαλείο της Θ ε ί α ς Α γ ά π η ς!
Ο Θεός μας αγαπάει ακόμη!
Ο Πιλάτος παρέδωκε στο Σταυρό, έναν αμφισβητούμενο Βασιλέα και η ανθρωπότητα από εκεί παρέλαβε έναν ‘ Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού.’’
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας.
Ο Εσταυρωμένος από την Ακολουθία των Αγίων Αχράντων Παθών του Κυρίου, Μεγάλη Πέμπτη στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Λαμπετίου, 28 Απριλίου 2016, από το αρχείο του αειμνήστου συζύγου μου, Πάνου Δημητρακόπουλου
