γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
"Γενέθλιος Ημέρα της Αγίας μας Εκκλησίας"
«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὖ ἦσαν καθήμενοι· καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ ἐφ' ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι». (Πράξ. 2, 1-4).
Ερμηνεία: Ὅταν ἔφτασε ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἦταν ὅλοι μαζὶ συγκεντρωμένοι μὲ ὁμοψυχία στὸ ἴδιο μέρος. Ξαφνικὰ ἦρθε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ μιὰ βουὴ σὰν νὰ φυσοῦσε δυνατὸς ἄνεμος καὶ γέμισε ὅλο τὸ σπίτι ὅπου ἔμεναν. Τότε τοὺς παρουσιάστηκαν γλῶσσες σὰν φλόγες φωτιᾶς, ποὺ μοιράστηκαν καὶ κάθισαν ἀπὸ μία στὸν καθένα ἀπ' αὐτούς. Ὅλοι τότε πλημμύρισαν ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιο καὶ ἄρχισαν νὰ μιλοῦν σὲ ἄλλες γλῶσσες, ἀνάλογα μὲ τὴν ἰκανότητα ποὺ τοὺς ἔδινε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.
1) Η ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ!
Η Πεντηκοστή αγαπητοί μας Χριστιανοί, για την Ορθόδοξη Χριστιανική μας Εκκλησία, είναι πολύ μεγάλη και σημαντική Δεσποτική εορτή, διότι την ημέρα αυτή το Άγιο Πνεύμα, αφού διήνηξε τον νουν των μαθητών στο Υπερώον των Ιεροσολύμων, αφού τους καθάρισε από κάθε αμαρτία και αφού τους ενδυνάμωσε για να εργασθούν και να κοπιάσουν στην διακονία του κηρύγματος, εισήλθε στην πρώτη Εκκλησία και έκτοτε παραμένει σ΄ αυτήν, διότι η Εκκλησία είναι Ταμιούχος της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος και χωρίς την Εκκλησία δεν ενεργεί το Άγιο Πνεύμα, αλλά ούτε και Εκκλησία υπάρχει και στέκεται χωρίς το Άγιο Πνεύμα! Γι΄ αυτόν τον λόγο η εορτή της Πεντηκοστής θεωρείται ως «Γενέθλιος ημέρα» της Εκκλησίας και έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς που είμαστε μέλη Της. Ιδρυτής και Αρχηγός της συγκροτημένης Πνευματικής αυτής Κοινωνίας δηλ. της Εκκλησίας, είναι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός ο οποίος πολλές φορές έκανε λόγο στο Κήρυγμά του για την Εκκλησία Του!
Τι είναι όμως Εκκλησία; Οι περισσότεροι από τους Χριστιανούς, νομίζουν ότι όταν λέμε Εκκλησία εννοούμε τον Ναό, το κτίριο αυτό στο οποίο τελούνται τα Μυστήρια και η Λατρεία. Άλλοι πάλι νομίζουν ότι Εκκλησία είναι οι Κληρικοί, οι Παπάδες και οι Δεσποτάδες, όπως λένε. Αλλά και αυτό δεν είναι σωστό. Όταν λέμε Εκκλησία εννοούμε το σύνολο όλων εκείνων που πιστεύουν τον Χριστό, ως Θεό και Σωτήρα του κόσμου. Όλοι αυτοί οι πιστοί, ενωμένοι με την ίδια Ορθόδοξο πίστη αποτελούν ένα Σώμα πνευματικό το οποίο κεφαλή έχει τον Χριστό και μέλη τους Πιστούς! Επομένως αγαπητοί μας η Εκκλησία δεν είναι ούτε Σωματείο, ούτε υπηρεσία, ούτε οργάνωση, ούτε επιχείρηση αλλά μία πνευματική κοινωνία που αποτελείται από Κληρικούς και Λαϊκούς. Επίσης η Εκκλησία μας είναι ΜΙΑ, διότι ο Χριστός είναι ΕΝΑΣ, ΑΓΙΑ διότι ο Χριστός μας είναι Άγιος, ΚΑΘΟΛΙΚΗ διότι επεκτείνεται και αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ διότι στηρίχθηκε στο Κήρυγμα των Αγίων Αποστόλων, όπως ομολογούμε και στο Σύμβολο της Πίστεως.
Ποιος ο Σκοπός της Εκκλησίας; Σκοπός της Εκκλησίας είναι να οδηγήσει τους πιστούς στην Βασιλεία των Ουρανών. Η Σωτηρία των ανθρώπων είναι ο σκοπός της Εκκλησίας. Η Εκκλησία μοιάζει μ΄ ένα καράβι το οποίο πλέει στα κύματα της παρούσης ζωής και ταξιδεύει τους πιστούς στην χαρά του Παραδείσου όπως κανείς δεν σώζεται όταν γίνεται τρικυμία και είναι έξω από το καράβι, έτσι κανείς δεν σώζεται εάν δεν είναι μέλος του πληρώματος της Εκκλησίας. «Το πλήρωμα της Εκκλησίας σου φύλαξον» λέμε σε κάθε Θεία Λειτουργία και είναι η μόνιμη ευχή για να μην χαθεί κανένα μέλος του πληρώματος και καταποντισθεί στην θάλασσα των Βιοτικών φροντίδων.
Ας φροντίζουμε λοιπόν να είμαστε Ζωντανά μέλη της Εκκλησίας με Ορθή Χριστιανική Πίστη αλλά και Ορθή πράξη. Εάν πιστεύουμε δηλαδή Ορθόδοξα και αν ζούμε την Πνευματική μας ζωή με ορθό τρόπο, όπως λέει η Εκκλησία, όχι όπως θέλουμε εμείς, τότε το Λιμάνι βασιλείας του Θεού μας περιμένει. Ας συμμετέχουμε τακτικά στον Εκκλησιασμό, ας μεταλαμβάνουμε συχνά των Αχράντων Μυστηρίων, ας προσπαθούμε λιγάκι για το καλύτερο με υπομονή και επιμονή και τότε να είμαστε βέβαιοι ότι το Άγιον Πνεύμα θα ανοίξει διάπλατα την καρδιά μας για να μπει το φως της Χάριτος, θα φωτίσει τον νου μας, θα ζεστάνει την παγωμένη καρδιά μας θα αναγεννήσει τον χαρακτήρα μας και από την «Στρατευομένη» αυτή Εκκλησία που ανήκουμε, Εκκλησία που αγωνίζεται συνεχώς, θα μεταβούμε στην «Θριαμβεύουσα» Εκκλησία μέλη της οποίας είναι η Παναγία, οι Άγγελοι και οι Άγιοι μας οι οποίοι γεύονται τους γλυκύτατους καρπούς της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος. Αμήν!
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί μας ευλογημένοι, είναι πλέον επιτακτική η υποχρέωσή μας στις κρίσιμες αυτές ώρες και ημέρες που όλα τείνουν αρνητικά προς το συμφέρον τις Πατρίδας μας, να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στο Θεό και στην Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία Του. Ας μείνουμε πιστοί στις Ελληνοχριστιανικές μας Παραδόσεις και στην Ορθοδοξία μας που τόσο πολύ βάλλονται από τους πάντες. Για αυτό λοιπόν ας κατακλύσουμε αύριο (Κυριακή της Πεντηκοστής), τους Ιερούς Ναούς μας, όπου εορτάζουμε την Γενέθλιο ημέρα της Εκκλησίας μας, για να λάβουμε Δύναμη, Χάρη, Ευλογία και Αγιασμό από την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος όπως ακριβώς οι Μαθητές και Απόστολοι του Χριστού, εκείνη την ημέρα της Πεντηκοστής στο Υπερώο της Ιερουσαλήμ κατά τον Εσπερινό της Γονυκλισίας, για τον οποίον σας αναφέρω και παρακάτω.
ΑΠΟΛΥΤΙΚΟΝ ΕΟΡΤΗΣ
Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε,
τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,
ὁ πανταχοῦ παρών, καὶ τὰ πάντα πληρῶν,
ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ ζωῆς χορηγός,
ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν,
καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος,
καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
Βασιλιὰ οὐράνιε, Παράκλητε, Πνεῦμα Ἅγιο,
ποὺ ἀπὸ Σένα πηγάζει ἡ ἀλήθεια· ποὺ βρίσκεσαι παντοῦ καὶ μὲ τὴν παρουσία Σου γεμίζεις τὰ πάντα· Ἐσὺ ποὺ εἶσαι ὁ θησαυρὸς καὶ ἡ πηγὴ κάθε ἀγαθοῦ καὶ δωρίζεις τὴ ζωή, ἔλα καὶ κατοίκησε μέσα μας καὶ καθάρισέ μας ἀπὸ τὰ στίγματα τῆς ἁμαρτίας
καὶ σῶσε, Πανάγαθε, τὶς ψυχές μας.
2) ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ;
Γονατίζω σημαίνει δεν περπατάω πλέον, δεν τρέχω, αλλά περιορίζω την ελευθερία των κινήσεών μου, προκειμένου να την «προσαρμόσω», κατά κάποιον τρόπο, σε μια πράξη που κάνω ελεύθερα. Αυτός που κάμπτει τα γόνατα μικραίνει, να το πούμε έτσι, και υποτάσσεται σ’ αυτόν μπροστά στον οποίο γονατίζει.
Αρκεί να προσέξουμε την συμπεριφορά των βασανιστών απέναντι στα θύματα τους σε καιρό κατοχής ή πολεμικών ταραχών: μια από τις ταπεινώσεις που τους επιβάλλουν είναι και το υποχρεωτικό και καταναγκαστικό γονάτισμα μπροστά στον κατακτητή ή τον δυνάστη τους. Εμείς βέβαια αυτή την ημέρα γονατίζουμε όχι επιβεβλημένα, αλλά δεχόμενοι και διακηρύττοντες την αδυναμία και την ταπείνωσή μας, μπροστά σ’ Αυτόν που Τον έχουμε Κύριο της ζωής μας!
Γονατίζουμε, για να μας σηκώσει Εκείνος σε μια ζωή, όχι απλά βιολογική, αλλά γεμάτη με την ομορφιά των καρπών του Αγίου Πνεύματος. Γονατίζουμε, για να Του πούμε ότι προσδεχόμαστε την ζωή από τα χέρια Του. Γονατίζουμε, για να φανερώσουμε ότι εκούσια "αιχμαλωτιζόμαστε" στο δικό του "στρατόπεδο", για να ζήσουμε την πραγματική ελευθερία. Γονατίζουμε, για να Του πούμε μαζί με τον προφήτη Σαμουήλ και την Παναγία Μητέρα Του: "λάλει, Κύριε, ὁ δοῦλος Σου ἀκούει" και Κείνος να μας μάθει πώς αλλάζει η καρδιά! Με χαρά, λοιπόν, και με την προσδοκία η Χάρις του Αγίου Πνεύματος να’ρθει και να μεταμορφώσει την καρδιά μας, ας "κλίνωμεν τά γόνατα" προσευχόμενοι για μας και για τους δικούς μας, Ζώντες και Νεκρούς.
3) Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ.
Την ημέρα της Πεντηκοστής, ημέρα κατά την οποία αποκαλύφθηκε και προσκυνείται το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, του Ενός και Μόνου Θεού, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμέσως μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, τελείται κατά την λειτουργική πράξη ο «Εσπερινός της Γονυκλισίας». Πρόκειται ουσιαστικά για τον Εσπερινό της Δευτέρας του Αγίου Πνεύµατος. Ακολουθώντας και αυτός ο Εσπερινός στη βάση του τη συνήθη διάταξη της ακολουθίας του Εσπερινού, διαφοροποιείται μετά τη είσοδο, όπου ψάλλεται το «Φῶς ἱλαρόν…», καθώς ακολουθεί η ανάγνωση των επτά ευχών της γονυκλισίας, οι οποίες χωρίζονται σε τρεις οµάδες. Μετά την πρώτη και δεύτερη ευχή ακολουθεί η εκτενής δέηση. Μετά την τρίτη και την τέταρτη ευχή ακολουθεί το «Καταξίωσον, Κύριε, ἐν τῇ ἑσπέρα ταύτη…». Έπονται οι τελευταίες τρεις ευχές και µετά ακολουθούν τα Πληρωτικά και από το σηµείο αυτό ο εσπερινός συνεχίζεται κατά τη συνήθη τάξη.
Οι Ευχές της γονυκλισίας αναγιγνώσκονται κατά την κρατούσα σημερινή παράδοση από τους Επισκόπους και τους Πρεσβυτέρους από του Ιερού Βήματος και μάλιστα έμπροσθεν της Ωραίας Πύλης εις ευήκοον όλης της Εκκλησίας, σε πολλά χειρόγραφα συναντάται και η διάταξη η οποία θέλει οι ευχές να διαβάζονται ενώπιον της Αγίας Τραπέζης. Κατά την ώρα της αναγνώσεως των ευχών αυτών όλοι κλίνουν τα γόνατα (γονατίζουν), για αυτό και οι ευχές αυτές καλούνται ευχές της Γονυκλισίας.
Οι Ευχές αυτές είναι χωρισμένες σε τρεις ομάδες, όσες είναι και οι γονυκλισίες. Κατά την πρώτη γονυκλισία αναγιγνώσκονται οι δύο πρώτες ευχές, κατά τη δεύτερη γονυκλισία η τρίτη και η τέταρτη και κατά την τρίτη γονυκλισία η πέμπτη, η έκτη και η εβδόμη. Την έναρξη κάθε γονυκλισίας την κηρύσσει ο Διάκονος ή ο Ιερέας με τη φράση «Ἔτι καὶ ἔτι, κλίναντες τὰ γόνατα, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν» και τη λήξη με τη φράση «Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον, ἀνάστησον, καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς ὁ Θεός».
Οι Επτά αυτές ευχές είναι απλές στη μορφή αλλά πλούσιες στο περιεχόμενο. Οι επτά αυτές ευχές δείχνουν τον ειδικό χαρακτήρα του εσπερινού της γονυκλισίας, καθώς σε αυτές γίνεται επίκληση της Αγίας Τριάδος και µνηµονεύονται τα επτά δώρα του Αγίου Πνεύµατος. Περιέχουν δογματικά στοιχεία κυρίως για την ενότητα και τριαδικότητα του αληθινού Θεού, για την ομοουσιότητα των τριών προσώπων της Θεότητος, για το σωτηριώδες έργο του Ιησού Χριστού και για τη χάρη, την ενέργεια και το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Τονίζουν το μέγεθος της αγάπης και υποχωρητικότητας του Θεού, υπενθυμίζουν τις ευεργετικές συνέπειες της μετανοίας και αναφέρονται στο σύνδεσμο μεταξύ ζώντων και κεκοιμημένων. Σχετικά με τους συντάκτες των ευχών αυτών υποστηρίζεται από ορισμένους ότι οι ευχές αυτές είναι πόνημα του Μεγάλου Βασιλείου, ενώ έτεροι υποστηρίζουν ότι συγγραφέας τους είναι ο Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύµων, το σίγουρο όμως είναι ότι πρόκειται για ευχές πλούσιες σε νοήματα πνευματικά και υψηλής Θεολογικής παιδείας συνθέσεις.
ΠΡΩΤΗ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑ
Η Πρώτη ευχή απευθύνεται στο πρώτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, τον Θεό-Πατέρα, που ευδόκησε για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους να στείλει στον κόσμο τον Υιό Του και μετά την Ανάληψη Του το Άγιο Πνεύμα. Η ευχή αποτελεί μία παράκληση στο Θεό να δεχθεί την συγγνώμη για τα αμαρτήματα μας και να μας καθαρίσει με την ενέργεια του Αγίου του Πνεύματος. Συγκεκριμένα δια της πρώτης ευχής ο Λειτουργός απευθύνεται στο Θεό Πατέρα και µετά την απαρίθµηση των ιδιοτήτων του Θεού-Πατρός προσεύχεται στον Θεό Πατέρα να δεχτεί τις προσευχές που προσφέρονται για τη συγχώρηση των αµαρτιών όλων όσοι είναι παρόντες. Επίσης, ζητεί από το Θεό να εισακούει τις προσευχές των ανθρώπων πάντοτε, κάθε µέρα εξαιρέτως δε, την ημέρα της Πεντηκοστής. Οι πιστοί που λαµβάνουν µέρος σε αυτή την ακολουθία αναγνωρίζουν τις αµαρτίες τους και οµολογούν ότι έπταιξαν, αλλά έχουν την ελπίδα τους στο έλεος και τη φιλανθρωπία του Θεού και ζητούν την άφεση των αµαρτιών δια του έργου του Αγίου Πνεύµατος. Η Δεύτερη ευχή έχει έναν εσπερινό χαρακτήρα. Ο Λειτουργός ευλογεί το Θεό για την ηµέρα που πέρασε, ζητώντας συγχώρηση των αµαρτιών που έγιναν κατά τη διάρκεια της ηµέρας. Επειδή η νύχτα πλησιάζει ο λειτουργός προσεύχεται για την προστασία όλων των πιστών κατά τη διάρκεια της νύχτας. Επομένως η δεύτερη ευχή αποτελεί μια ευχαριστία προς τον παντοκράτορα Θεό, για όλα όσα μας χαρίζει και ταυτοχρόνως μια δέηση προς αυτόν για την συνέχιση της παροχής των αγαθών Του και για την ενδυνάμωση μας για την υπερνίκηση των πάσης φύσεως δεινών και πειρασμών.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑ
Δια του έργου του Αγίου Πνεύµατος, ο άνθρωπος έφτασε στη κοινωνία µε τον Τριαδικό Θεό οµολόγησε τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύµα ως µία Θεότητα, µία δύναµη και µία εξουσία.
Η Τρίτη λοιπόν ευχή απευθύνεται στον Ιησού Χριστό και αφού τον αποκαλεί απάγαυσμα του Πατρός (που εκπέμπει, δηλαδή, την λάμψη του Πατέρα, που αντανακλά την ακτινοβολία Του), Τον καλεί να διδάξει πώς πρέπει να προσεύχεται ο άνθρωπος. Οι Πατέρες θεωρούν την άρνηση της πίστεως και την αλλαγή θρησκείας ως βλασφημία του Αγίου Πνεύματος, κατά την οποία ο αρνητής και ο αλλαξοπιστήσας δεν επιτρέπει στο Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει την μετάνοια και τη συγχώρηση και ως αμετανόητος παραμένει ασυγχώρητος. Όποιος, όμως, μένει στην αληθινή πίστη, όσο και αν είναι αμαρτωλός, έχει ελπίδα μετανοίας και συγχωρήσεως. Από τον Χριστό ο άνθρωπος έχοντας επίγνωση των αδυναµιών του ζητεί την άφεση των αµαρτιών και το χάρισµα της σοφίας ώστε να µπορεί να διακρίνει µεταξύ των επίγειων και των αιώνιων αγαθών και, επιπλέον ο λειτουργός εύχεται ώστε ο Θεός να εκπληρώσει τα προς σωτηρία αιτήµατα των πιστών και να δεχτεί την προσευχή τους που προσφέρεται προς το Θεό ως θυµίαµα. Η Τέταρτη ευχή αποτελεί μια έκκληση στον ελεήμονα Χριστό να φανεί φιλεύσπλαχνος προς το δημιούργημα Του, τον άνθρωπο, και να τον προστατεύει από κάθε κακό, τόσο την ήμερα όσο και την νύχτα. Έχοντας και αυτή εσπερινό χαρακτήρα, το κείµενό της µοιάζει πολύ µε την δεύτερη ευχή, συμπληρώνοντας αυτή τη φορά ο λειτουργός και το αίτημα προς τον Θεό για την ηµέρα που έρχεται, ώστε ο άνθρωπος να είναι στηριγμένος στη πίστη και να προκόβει στο θέλημα του Θεού.
ΤΡΙΤΗ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑ
Η Πέµπτη και η 'Εκτη ευχή αναφέρονται στους Κεκοιµηµένους. Η Εκκλησία προσεύχεται στο Θεό για την ανάπαυση και λύτρωση των κεκοιµηµένων. Η πέμπτη ευχή απευθύνεται στον Σωτήρα Χριστό και αναφέρει τις ευεργεσίες που μας προσέφερε με το Σταυρό, την Ταφή και την Ανάσταση Του ως και τη νίκη Του επί των πονηρών πνευμάτων. Εκφράζει, επίσης, ευχαριστίες για την αποστολή του Αγίου Πνεύματος και δεήσεις υπέρ αναπαύσεως των προκεκοιμημένων πιστών. Η έκτη ευχή αποτελεί μια ικεσία για συγχώρηση των αμαρτιών και ενδυνάμωση του ανθρώπου. Η πίστη στην μεταθανάτια ζωή και μάλιστα στην αιώνια ζωή αποτελεί βασικό δόγμα της Εκκλησίας, το όποιο περιέχεται και στο σύμβολο της Πίστεως και συναρτάται με την Ανάσταση του Κυρίου. Άλλωστε, όλη η επί γης ζωή του ανθρώπου είναι μία προετοιμασία για την αιώνια ζωή και ακριβώς γι’ αυτό και η παρούσα ζωή είναι σημαντικότατη, αφού απ’ αυτήν εξαρτάται και η αιώνια. Οι πιστοί, διά του λειτουργού ευχαριστούν το Θεό για όλα ακόµα και για την έξοδο από αυτό τον κόσµο, παρότι αυτή δε πραγµατοποιήθηκε για τους παρόντες ακόµα, καθόσον για τους πιστούς που ακολουθούν τις εντολές του Θεού και ζουν την αληθινή ζωή δεν υπάρχει θάνατος. Προς το τέλος της έκτης ευχής, ο λειτουργός προσεύχεται ακόµα µία φορά για την ανάπαυση και την άφεση των αµαρτιών όλων των πιστών ζητώντας ανάπαυση και συγχώρηση και για τους κεκοιµηµένους και ευλογία και ειρηνικά και αγαθά τέλη για τους ζώντες. Τέλος η 'Εβδοµη ευχή ταυτίζεται µε την έβδοµη ευχή του Λυχνικού, η οποία διαβάζεται σε κάθε εσπερινό. Η ευχή περιέχει δοξολογία προς τον σοφό δημιουργό και παράκληση, όπως φυλάττει τα πλάσματα Του και κατά την εσπέρα και κατά την νύκτα και γενικώς καθ’ όλον τον επί γης βίο μας και να μας διατηρεί την ελπίδα της αιωνίου ζωής, ακόμη και κατά τον ύπνο μας. Τέλος είναι µία εσπερινή ευχή στην οποία η Παναγία Θεοτόκος καλείται να µεσιτεύσει προς το Θεό για τη συγχώρηση των αµαρτιών του λαού.
Συμπερασματικά θα λέγαμε πως τόσο οι ίδιες οι ευχές ως προς το περιεχόμενο τους, όσο και η λειτουργική πράξη κατά την ανάγνωση τους συμβολίζουν την φωνή όλης της Εκκλησίας που ζητά από το Θεό, την ηµέρα της Πεντηκοστής, την επιφοίτηση και τη δωρεά του Αγίου Πνεύµατος. Του Αγίου Πνεύματος, το οποίο χαρίζει τα πάντα στους πιστούς. Σαν βρύση ρέουν οι προφητείες από το στόμα των προφητών, που Αυτό φωτίζει, αναδεικνύει τέλειους τους Ιερείς, διδάσκει τη σοφία στους αγράμματους, τους ψαράδες τους αναδεικνύει θεολόγους και τον θεσμό της Εκκλησίας, ο οποίος είναι απλωμένος σε όλο τον κόσμο, τον κρατάει ενωμένο. Είναι εκείνο το Πνεύμα Άγιο που στηρίζει και παρηγορεί τους ανθρώπους, όπως πολύ εύστοχα περιγράφει ο Ιερός υμνογράφος τη διδασκαλία της Εκκλησίας για το Άγιο Πνεύμα. Επομένως αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί μας δια του Αγίου Πνεύματος συντελείται η άνοδός μας στη Βασιλεία του Θεού, η επάνοδος στη Θεία υιοθεσία και η δυνατότητα να γίνουμε κοινωνοί της χάριτος του Χριστού, να μετάσχουμε της δόξης του Θεού και να απολαύσουμε από τον Θεό κάθε ευλογίας, όπως σημειώνει ο Μέγας Βασίλειος.
4) ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ.
Η εικόνα της Πεντηκοστής παρουσιάζει Υπερώο. Είναι το υπερώο που έμεναν οι Απόστολοι μετά την Ανάληψη του Κυρίου. Οι Απόστολοι κάθονται ημικυκλικά. Στην κορυφή του ημικύκλιου είναι οι Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος. Τρίτος δεξιά του Πέτρου είναι ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς και απέναντι του ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Μάρκος, τρίτος κοντά στον Παύλο. Ακολουθούν οι υπόλοιποι Απόστολοι κατά σειράν ηλικίας. Όλοι είναι ήρεμοι με γλυκεία έκφραση και στοχαστικό βλέμμα. Κρατούν ειλητάρια (δηλαδή χαρτιά τυλιγμένα) έκτος του Αποστόλου Παύλου, που κρατεί βιβλίο. Είναι τα σύμβολα του διδακτικού χαρίσματος, που έλαβαν από το Άγιο Πνεύμα. Μεταξύ των Πρωτοκορυφαίων διακρίνεται ένα κάθισμα κενό. Είναι η θέση του Χριστού, της Θείας Κεφαλής της Εκκλησίας, την οποίαν εικονίζει η εικόνα της Πεντηκοστής.
Στο πάνω μέρος της εικόνας εικονίζεται ο Ουρανός δια τμήματος κύκλου. Από αυτό εκπέμπονται δώδεκα ακτίνες φωτός, που κατέρχονται στους Αποστόλους. Στην εικόνα έκτος των κατερχόμενων ακτινών, αιωρείται επάνω από την κεφαλή κάθε Αποστόλου πύρινη γλώσσα, που σημαίνει ότι γέμισαν όλοι από Άγιο Πνεύμα και απέκτησαν το χάρισμα της γλωσσολαλιάς. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος το είχε προφητεύσει αυτό, όταν έλεγε στους ακροατές του ότι ο «οπίσω του ερχόμενος», ο Χριστός, θα βαπτίσει τους οπαδούς Του με Πνεύμα Άγιο και με το πυρ της Θείας Χάριτος!
Από κάτω του καθίσματος, πάνω στο οποίο είναι καθισμένοι (οι Απόστολοι), εικονίζεται η μορφή ενός γέροντα με στέμμα στο κεφάλι του και με οξύ στρογγυλό γένι, που κρατά με τα δύο χέρια του σινδόνι, μέσα στο οποίο φαίνονται δώδεκα ειλητάρια, (δηλαδή χαρτιά τυλιγμένα). Ο γέροντας αυτός συμβολίζει τον Κόσμο, τα δε χαρτιά τους δώδεκα κλήρους που κληρώθηκε η Οικουμένη να κηρυχτεί ο λόγος του Θεού από τους Αποστόλους.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΘΕ ΕΥΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΙΤΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΣΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ!! ΑΜΗΝ!
(ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΥΤΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΤΑΛΥΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΚΑΙ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ).
