(28 ημέρες για το Πάσχα)
γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
«Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης. Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας. Σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα. Σταυρός, πιστών το στήριγμα. Σταυρός, αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα».
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως! 28 ημέρες πριν το Άγιον Πάσχα και ακριβώς εις το μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Ορθόδοξη Εκκλησία μας προσφέρει τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου, προκειμένου να αντλήσουμε δύναμη για τη συνέχεια, αλλά ταυτόχρονα για να μας καλέσει ο ίδιος ο Χριστός να γίνουμε μιμητές Του! Εάν δεν μιμηθούμε το παράδειγμά Του, το παράδειγμα της Θυσίας, της Προσφοράς, της Ταπείνωσης αλλά και της Συγχώρεσης, τότε η Σαρακοστή δεν θα έχει νόημα για τη ζωή μας. Να λοιπόν! Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Κύριε και καλούμεθα και θέλουμε να σε μιμηθούμε στο πνεύμα της θυσίας και της προσφοράς για τον κάθε αδερφό μας, για να μπορούμε να γευθούμε μαζί Σου την Ανάσταση που προσμένουμε και λαχταρά η ψυχή μας!
Στο τέλος του Κυριακάτικου Όρθρου (μετά την Δοξολογία), ή στο τέλος της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου, οι Ιερείς λιτανεύουν τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό πάνω σε ένα δίσκο, στολισμένο με άνθη κυρίως βιολέτες, οι οποίες θα μοιραστούν στην συνέχεια σε όλους τους πιστούς. Έτσι δεχόμαστε την υπόμνηση ότι ο Σταυρός είναι «το ζωηφόρον φυτόν», από το οποίο βλάστησε η σωτηρία μας. Μετά την λιτάνευση, οι Ιερείς στον Σολέα υψώνουν Ιεροπρεπώς με τις χοϊκές τους παλάμες και εν συνεχεία κάνουν σύντομη δέηση ψάλλοντας το: «Σώσον Κύριε τον Λαόν σου», καθώς επίσης και το: «Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν, Δέσποτα και την αγίαν Σου Ανάστασιν δοξάζομεν».
Στον καθορισμό της εορτής αυτής πιθανόν να συνετέλεσε και η κατά την 6η Μαρτίου σημειούμενη στα Μηνιαία ανάμνηση της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού. Σημειώνεται ότι κατά το τυπικό του Αγίου Σάββα, προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού γίνεται όχι μόνο την Κυριακή, αλλά και τη Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή της εβδομάδας πού ακολουθεί. Ο Τίμιος Σταυρός, καθώς θα βρίσκεται για μία ολόκληρη εβδομάδα στο μέσον του Ιερού Ναού, καλεί τους πιστούς να τον ασπασθούν και να αντλήσουν δύναμη για το άλλο μισό της πορείας τους. Και όπως οι οδοιπόροι λαχταρούν να βρουν ένα πλατύφυλλο δέντρο για να ξαποστάσουν στη δροσιά του, έτσι και οι Χριστιανοί μας, βλέπουν αυτό το «ευσκιόφυλλον δένδρον», τον Τίμιο Σταυρό και αναπαύονται. Ανανεώνονται Πνευματικά!
Γιατί προσκυνάμε τον Τίμιον Σταυρόν στην μέση της Μεγάλης Σαρακοστής; Οι Ιεροί Πατέρες κάνουν τον παραλληλισμό με το ξύλο που έβαλε ο Μωϋσής στην μέση της πηγής, στην τοποθεσία Μερρά και τα μέχρι τότε πικρά-αλμυρά ύδατα έγιναν γλυκά και πόσιμα. Έτσι η πικρία από την νηστεία και τον αγώνα της Σαρακοστής γλυκαίνουν, χάρη στον Τίμιο Σταυρό, με την προσδοκία των Παθών και της Ανάστασης! Ο κόπος της νηστείας και του αγώνα που ο καθένας καταβάλλει στο μέτρο των δυνάμεών του μετριάζονται στην θέα του Σταυρού. Μας υπενθυμίζει πόσα έπαθε ο Χριστός πάνω στο Ξύλο αυτό. Το όργανο της ατιμωτικής καταδίκης μέχρι τότε, ένδοξο τρόπαιο κατά του θανάτου μετά την Σταύρωσή Του και τονώνει την ελπίδα μας στην δόξα που ο Σταυρός του Χριστού μας προσφέρει.
Μπορούμε να δούμε καθαρά πια είναι η αρχή και το τέλος της ανθρώπινης περιπλάνησης. Στον Παράδεισο προηγουμένως ένα ξύλο, ένα δέντρο έγινε η αφορμή της ανθρώπινης αποστασίας. Γεύθηκε ο άνθρωπος τον απαγορευμένο καρπό, την αμαρτία και αποξενώθηκε από τον Θεό. Με την Σταυρική θυσία του Χριστού όμως, ένα άλλο ξύλο, το Τίμιο Ξύλο του Σταυρού Του, έγινε όργανο συμφιλίωσης. Όποιος δεν αισθάνεται και δεν ζητά αυτή τη δύναμη του Τιμίου Σταυρού, γίνεται δυστυχώς θύμα των «επιτηδείων». Αντιθέτως, όποιος την αισθάνεται, φέρει τον Τίμιο Σταυρό στο στήθος του, κάνει σωστά το σταυρό του, και δεν πέφτει στον πειρασμό να καταφύγει στα μέντιουμ, στους μάγους, ή σ' οποίον επαγγέλλεται «σωτηρία και λύτρωση» με τρόπο διάφορο από αυτόν που υποδεικνύει ο Χριστός και η Εκκλησία Του! Ο υμνωδός ψέλνει κι εμείς αποδίδουμε ελεύθερα το κοντάκιο των ημερών: «Η πύρινη ρομφαία δεν φυλάει πια την πύλη της Εδέμ. Διότι σβήστηκε με παράδοξο τρόπο από το ξύλο του Σταυρού. Το κεντρί του θανάτου και η νίκη του Άδη απομακρύνθηκαν. Κι Εσύ, Σωτήρα μου, φάνηκες, λέγοντας σ' εκείνους που βρίσκονται στον Άδη: Μπείτε και πάλι στον Παράδεισο».
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί, μας καλεί η Ορθόδοξη Εκκλησία μας να προσκυνήσουμε το Ιερό Σύμβολο της Θυσίας του Χριστού μας για μία ακόμη φορά και προσκυνώντας τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, μας δίνεται η ευκαιρία να αναθαρρήσουμε και να συνεχίσουμε, λαμβάνοντας κουράγιο και δύναμη, στον πνευματικό μας αγώνα που κάθε άλλο παρά εύκολος είναι, διότι και ο πνευματικός αγώνας πάντα καταπονεί τους Χριστιανούς μας. Αυτή, όμως, η κόπωση θα μας οδηγήσει στην τελειότητα και στη σωτηρία της ψυχής μας. Ο Τίμιος Σταυρός, καθώς θα βρίσκεται για μία ολόκληρη εβδομάδα στο μέσον του Ιερού Ναού, καλεί τους πιστούς να τον ασπασθούν και να αντλήσουν δύναμη για το άλλο μισό της πορείας τους. Και όπως οι οδοιπόροι λαχταρούν να βρουν ένα πλατύφυλλο δέντρο για να ξαποστάσουν στη δροσιά του, έτσι και οι Χριστιανοί μας, βλέπουν αυτό το «ευσκιόφυλλον δένδρον», τον Τίμιο Σταυρό, και αναπαύονται. Ανανεώνονται πνευματικά!
Μην διστάσουμε και μην αμελήσουμε αλλά να προσέλθουμε αθρόα στους Ιερούς Ναούς και ας προσκυνήσουμε, λοιπόν, με ευλάβεια τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού! Ας αντλήσουμε από Εκείνον την δύναμη, το θάρρος, το κουράγιο και την βοήθεια, που μας είναι τόσο αναγκαία σήμερα ώστε, ανανεωμένοι και καθησυχασμένοι, να αρχίσουμε το δεύτερο μέρος της Μεγάλης και Αγίας Σαρακοστής καθώς επίσης να ανέβουμε τον πνευματικό μας Γολγοθά, τον Γολγοθά, όμως εκείνον, πού πάντα ακολουθεί η Ανάσταση! Αγαπητοί μας Χριστιανοί, ο Τίμιος Σταυρός να εμπνέει και να καθοδηγεί την ζωή μας, την σκέψη μας, τα συναισθήματά μας και τις επιλογές της ζωής μας. ΑΜΗΝ!
Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ! (Ιερός Χρυσόστομος).
Χριστιανός σημαίνει μικρός Χριστός κι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος, ἄρα Χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Σταυροῦ. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάρμοστο καί ξένο στόν Χριστιανό νά ἀναζητᾶ τίς εὐκολίες καί τήν ἀνάπαυση. Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό Σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια; Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος. Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ Σταυρώνει κανείς. Καί Σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου. Σταυρώνεις τό «ἐγώ» σου, ὅταν ἀρνεῖσαι νά ἱκανοποιήσεις τίς κακές ἐπιθυμίες σου. Κρεμᾶς τόν ἑαυτό σου στό Σταυρό, ὅταν ἀφήνεις τόν Θεό νά κατευθύνει τή ζωή σου χωρίς τίς δικές σου λογικές παρεμβάσεις. Πεθαίνεις σάν τόν Κύριό σου, ὅταν ὑποτάσσεσαι στό θέλημά του χωρίς τά ἀτέλειωτα «γιατί». Ὁ Κύριος ζήτησε καί ζητᾶ νά τόν ἀκολουθήσουν ὅσοι εἶναι ἀποφασισμένοι νά σηκώσουν τό Σταυρό τους, ὅσοι εἶναι ἕτοιμοι νά πεθάνουν, νά ἀρνηθοῦν τίς ἀπολαύσεις καί τήν τρυφή. Ὅποιος ἀγαπᾶ τήν ἀσφάλεια καί τίς ἡδονές τῆς παρούσης ζωῆς εἶναι ἐχθρός τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Σταυροῦ πού ὁ Χριστιανός ἀγαπᾶ καί σηκώνει μέ ὑπομονή γιά χάρη τοῦ Ἐσταυρωμένου του Κυρίου!…
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
