Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης
Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2022
Σήμερα Κυριακή μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς τονίζει ἰδιαίτερα τήν σημασία τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ στήν πνευματική μας ζωή. Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος μίλησε καθαρά καί τά λόγια Του αὐτά εἶναι τό νόημα τοῦ σταυροῦ. Μᾶς καλεῖ νά τόν ἀκολουθήσουμε πιστά καί είλικρινά, ἀφοῦ πρῶτα ἀρνηθοῦμε τόν ἑαυτόν μας. Ὁ Χριστός μᾶς δίδει τό καλό παράδειγμα, ἀφοῦ πρῶτα Αὐτός ἀρνήθηκε τόν ἑαυτόν του, σήκωσε τόν σταυρό Του καί ἀνέβηκε σ’αὐτόν ὡς βασιλικόν θρόνο καί πέθανε σωματικά καρφω-μένος σ’αὐτόν. Διότι αὐτό εἶναι τό νόημα τοῦ σταυροῦ, νά ἀρνηθεῖς τόν ἑαυτόν σου, νά μήν ἔχεις δικό σου θέλημα, ἀλλά νά εἶσαι παραδομένος στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.Νά μή ζεῖς ἐσύ, ἀλλά νά ζεῖ μέσα σου ὁ Χριστός, ὅπως ἀκριβῶς τό αἰσθανόταν ὁ Ἀπ. Παῦλος καί τό ἔγραφε πρός τούς Γαλάτας : «Χριστῷ συνεσταύρωμαι˙ ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῆ δέ ἐν ἐμοί Χριστός»( Γαλάτας Β΄, 20 ).
Οἱ ἄνθρωποι τοῦ καιροῦ μας δέν κατανοοῦν αὐτά τά λόγια, ἀλλά καί δέν θέλουν νά τά ἀκοῦνε.Δέν τούς συγκινοῦν καί δέν ἐμπνέονται, ἀλλά τά θεωροῦν ἀνάξια γιά νά τά προσέξουν, διότι εἶναι ψυχικοί ἄνθρωποι, γιά τούς ὁποίους ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει: «Ψυχικός δέ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τά τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ˙μωρία γάρ αὐτῷ ἐστί ...»( Α΄Κοριθν. Β΄,14). Ψυχικός εἶναι ὁ ἄνθρωπος, πού ζεῖ καί σκέπτεται χωρίς τή χάρη τοῦ Θεοῦ,ὁ διανοητικός ἄνθρωπος πού θεοποιεῖ τή σκέψη του, ὁ χωρίς πνεῦμα Θεοῦ ἄνθρωπος, πού ὅλα τά βλέπει καί τά κρίνει μέ τό μέτρο φυσικῆς καί ὑλικῆς πραγματικότητας.Γι’αὐτό ὅ,τι λέγει τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ εἶναι μωρία καί πράγματα ἀνάξια προσοχῆς.
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες διακηρύσσουν ὅτι ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου εἶναι δύναμις καί δυνατό ὅπλο κατά τοῦ διαβόλου. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τόν ὀνομάζει «τεῖχος στερεό, ὅπλο ἀνίκητο, ἀσφάλεια τῶν πλουσίων, εὐπορία τῶν πτωχῶν»(ΕΠΕ 26, 99). Τόν χαρακτηρίζει ὡς τό ὅπλο ἐκεῖνο πού ἐξαφανίζει τά πάθη καί βοηθᾶ τόν ἄνθρωπο στήν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς. Καί καταλήγει: «ὁ σταυρός ἄνοιξε τόν παράδεισο, ἔβαλε μέσα τόν ληστή, ὁδήγησε στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν τό ἀνθρώπινο γένος, πού ἐπρόκειτο νά κατασταφεῖ» ( ΕΠΕ 26, 101).
Ὁ Σταυρός πρίν ἀπό τήν σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἦτο φονικό ὄργανο, μετά ὅμως ἀπό τήν σταύρωσή Του ἔγινε ὄργανο θυσίας, σωτηρίας, χαρᾶς καί ἁγιασμοῦ. «Γιατί ὁ Σταυρός διέλυσε τήν ἔχθρα τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους, ἔφερε τήν συμφιλίωση, ἔκαμε τή γῆ οὐρανό, ἀνέμιξε τούς ἀνθρώπους μέ τούς ἀγγέλους, γκρέμισε τήν ἀκρόπολη τοῦ θανάτου, παρέλυσε τή δύναμη τοῦ διαβόλου, ἐξαφά-νισε τή δύναμη τῆς ἁμαρτίας, ἀπάλλαξε τή γῆ ἀπό τήν πλάνη, ξα-νάφερε τήν ἀλήθεια, ἔδιωξε τούς δαίμονες., γκρέμισε ναούς, ἀνέ-τρεψε βωμούς, φύτεψε τήν ἀρετή , θεμελίωσε τίς Ἐκκλησίες».( ΕΠΕ, 26,99).
Ἀπό τότε ἡ Ἐκκλησία πορεύεται τήν μαρτυρική της πορεία μέσα στό χρόνο μέ τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ, τοῦ θείου Ἱδρυτοῦ της. Μέσα στους αἰῶνες ἔχει διαρκῶς πρό ὀφθαλμῶν τόν Σταυρό. Εἶναι γι’ αὐτήν πηγή δύναμης, ἀήττητο ὅπλο,τρόπαιο νίκης καί θριάμβου. Σημαδεύει εὐεργετικά ὅλες τίς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς μας. Τοποθε-τεῖται στούς τρούλους τῶν Ἱερῶν Ναῶν, φανερώνει τήν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως στούς τάφους τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας, ἀπλώ-
νεται μεταξύ οὐρανοῦ καί γῆς καί ἑνώνει τόν ἄνθρωπον μέ τόν Θεό.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι χαρακτηριστικός γιά τήν βοήθεια πού προσφέρει ὁ Τίμιος Σταυρός στήν ζωή μας. «Εἶδες πόσο ἀνώτερο εἶναι τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ, πόση ἡ λαμπρότητα καί ἡ λάμψη του; Ὁ ἥλιος θά σκοτισθεῖ, ἡ σελήνη δέν θά φανεῖ, τά ἄστρα θά πέσουν. Ἐκεῖνο μόνο φαίνεται, γιά νά μάθεις ὅτι εἶναι πιό φωτεινό ἀπό τήν σελήνη καί πιό λαμπρό ἀπό τόν ἥλιο. Ὅπως δηλαδή ὅταν ἕνας βασιλιάς μπαίνει σέ κάποια πόλη, οἱ στρατιῶτες πού προηγοῦνται σηκώνουν τά λάβαρα στούς ὤμους τους καί προαναγγέλουν τήν εἴσοδο τοῦ βασιλιά, ἔτσι, ὅταν ὁ Κύριος τοῦ σύμπαντος θά κατεβαίνει ἀπό τούς οὐρανούς, θά προηγοῦνται οἱ στρατιές τῶν άγγέλων καί τῶν ἀρχαγγέλων, κρατῶντας τό σύμβολο ἐκεῖνο (τόν Τίμιον Σταυρόν) καί προαναγγέλλοντας σέ μᾶς τήν βασιλική εἴσοδό Του» (ΕΠΕ 36,59).
Αὐτόν, λοιπόν, τόν Σταυρόν τοῦ Κυρίου καλούμεθα νά σηκώσου-με, ἐμπνεόμενοι ἀπό τό σωτήριο μήνυμά του καί νεκρώνοντας τόν παλαιόν μας ἑαυτόν.Τότε νά εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θά ἔλθη ἡ ἀνάσταση, ἡ λύτρωση καί ἡ μετοίκησή μας ἀπό τά πρόσκαιρα εἰς τά αἰώνια, ἀπό τά φθαρτά εἰς τά ἄφθαρτα, εἰς τήν αἰώνια Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.
