Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης
Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2022
Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Προφήτου καί Θεόπτου Μωϋσῆ, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε στήν Αἴγυπτο τό 1569 π.Χ.. Ὁ πατέρας του ἦταν Ἑβραῖος, ὀνομαζόταν Ἄβραμ καί καταγόταν ἀπό τήν φυλή τοῦ Λευῒ καί ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Ἰωχαβέδ. Ὅταν ὁ Φαραώ διέταξε νά σφάξουν τά νήπια τῶν σκλάβων Ἑβραίων, πού εἶχαν αὐξηθῆ ἐπι-κίνδυνα καί ἐφοβοῦντο ἐξέγερση τῶν δούλων Ἑβραίων, ἡ μητέρα του τόν ἔβαλε σέ ἕνα κιβώτιο καί τόν ἄφησε στίς ὄχθες τοῦ Νείλου ἐγκαταλείποντάς τον στήν θεία Πρόνοια. Τό βρέφος τό βρῆκε ἡ κόρη τοῦ Φαραώ, ἡ ὁποία τόν υἱοθέτησε καί τοῦ ἔδωσε τό ὄνομα Μωϋσής, πού σημαίνει «σεσωσμένος ἀπό τά ὕδατα». Ἀνατράφηκε ὡς γνήσιος υϊός τῆς πριγκίπισσας καί ἔλαβε ὅλη τήν σοφία καί τήν γνῶσι τῶν Αἰγυπτίων, χωρίς νά ἀποξενωθῆ ἀπό τήν πίστη τῶν πατέρων του καί τήν ἀγάπη πρός τό ἔθνος του. Ὁ Μωϋσής,ὁ ἀρχηγός τοῦ Ἰσραήλ, ἔμεινε σαράντα χρόνια στήν Αἴγυπτο καί ἐκπαιδεύεται στήν σοφία τῶν Αἰγυπτίων, στά δεύτερα σαράντα χρόνια βρίσκεται στήν ἐξορία, λόγῳ τῆς δολοφονίας ἑνός Αἰγυπτίου, πού κακοποιοῦσε ἕνα συμπα- τριώτη του, καί καταρτίζεται «προσευχόμενος καί καθαιρόμενος» καί στά τελευταία σαράντα χρόνια γίνεται ὄργανο τοῦ Θεοῦ, προκειμένου νά ὁδηγήσει τόν λαό τοῦ Θεοῦ στήν γῆ τῆς ἐπαγγελίας.
Ἐκεῖ μέσα στήν σιωπή, στήν προσευχή, στήν αὐτοσυγκέντρωση, στήν πλήρη ἐγκατάλειψη καί ἀφάνεια, ὁ Μωϋσής δέχεται ἀποκάλυψη ἀπό τόν Θεό στούς πρόποδες τοῦ ὄρους Χωρήβ, μέ τήν φλεγομένη βάτο, ἀλλά μή καιομένη(Ἔξοδος Γ, 2). Ὁ Μωϋσῆς πλησιάζει τήν βάτο καί ὁ Θεός τοῦ ἀποκαλύπτει ὅτι: «Εἶδα τήν δυστυχία τοῦ λαοῦ μου στήν Αἴγυπτο, κατέβηκα νά τούς ἐλευθερώσω ἀπό τούς Αἰγυ-πτίους καί νά τούς φέρω ἀπό αὐτήν τήν χώρα, στήν χώρα ὅπου ρέει μέλι καί γάλα, στήν Χαναάν. Τώρα ἐγώ σέ στέλνω στό Φαραώ, νά βγάλεις τόν λαόν μου , τούς Ἰσραηλίτες, ἀπό τήν Αἴγυπτο...».
Ὁ Φαραώ, κατά τούς Πατέρας, προεικονίζει ὅλους τούς διῶκτες τοῦ περιουσίου λαοῦ τοῦ Θεοῦ στά χρόνια τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί ὅλους τούς διῶκτες τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τά χρόνια τῆς Καινῆς Διαθήκης καί μετέπειτα, μέχρι καί τήν ἐμφάνιση τοῦ τελικοῦ Ἀντιχρίστου.
Πόσο πάνσοφος εἶναι ὁ Θεός ! Πόσο μυστηριωδῶς κινεῖται καί ἑλίσσεται ἡ Θεία Πρόνοια! Ποιός θά τό πίστευε, ὅτι μέσα στό παλάτι τοῦ Φαραώ θά μεγάλωνε ὁ χριστός τοῦ Θεοῦ, ὁ Μωϋσής, ὁ ὁποῖος εἶχε χρισθεῖ γιά νά σώσει τόν λαό τοῦ Θεοῦ. Πόσο συμβολικό καί διδακτικό εἶναι τό ὅραμα τῆς φλεγομένης καί μή καιομένης βάτου! Φλέγεται καί κατακαίγεται ὁ λαός τοῦ Θεοῦ ἀπό προβλήματα, θλίψεις, βάσανα, διωγμούς, διαβολικές μεθοδεύσεις καί ἐχθρότητα τῶν οἰκείων, καί ὅμως δέν καταναλώνεται καί δέν ἐξαφανίζεται. Οἱ χριστιανοἰ πάντοτε θά εἶναι «ἐν παντί θλιβόμενοι ἀλλ’οὐ στενοχω-ρούμενοι,ἀπορούμενοι ἀλλ’οὐ ἐξαπορούμενοι, διωκόμενοι ἀλλ’οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ’οὐκ ἀπολλύμενοι» (Β΄Κορινθ. Δ΄,8).
Οἱ Ἰσραηλίτες στήν ἔρημο ἔλαβαν οὐράνια ὑλική καί πνευματική τροφή καί ξεκίνησαν τίς μάχες κατά τῶν ἐχθρῶν. Κάθε φορά πού ὁ στρατός ἔβλεπε τά χέρια τοῦ Μωϋσῆ ἁπλωμένα νικοῦσε, ἐνῶ ὅταν αὐτά κατέβαιναν, ὑποχωροῦσε. Εὔκολα ἀντιλαμβάνεται κανείς, ὅτι τά ἁπλωμένα χέρια συμβολίζουν τήν νίκη ἐνάντια στό κακό, πού κατορθώθηκε μέσα ἀπό τήν σταυρική θυσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖνος πού ἐνισχύθηκε μέ τήν οὐράνια τροφή καί ἀπέδειξε τήν ἀξία του στήν ἀναμέτρηση μέ τόν ἐχθρό, βγαίνοντας νικητής, ὁδηγεῖται στήν μυστική Θεογνωσία. Μέ τήν μετάνοια καθαρίζεται ἡ ψυχή, ἀλλά καί μέ τά ἀγαθά ἔργα πού ἐπιτελοῦμε σ’αὐτήν τήν ζωή.
Ὁ Μωϋσής κατάφερε ἐπάνω στό ὄρος Σινᾶ νά πάρει στά χέρια του τίς πλάκες τῶν Ἐντολῶν καί κατέβηκε στόν λαό του. Ἡ εἰδωλο-λατρία, στήν ὁποία εἶχαν πέσει οἱ Ἰσραηλίτες, τόν ἔκανε νά σπάσει τίς πρῶτες πλάκες τοῦ Νόμου καί νά ὁπλίσει τούς Λευῒτες κατά τῶν συμπατριωτῶν του.Ὁ ἴδιος ἀνέβηκε ἐκ νέου στό ὄρος καί ἔφερε νέες πλάκες κατασκευασμένες ἀπό ὑλικό τῆς γῆς.
Ὁ Θεόπτης Μωϋσής ἀξιώθηκε νά ὀνομαστεῖ «φίλος τοῦ Θεοῦ» , γιατί μέ τήν ἐπιμελή ζωή του κατάφερε νά ἀγγίξει τήν τελειότητα. Ἀγγίζουμε ἀληθινά τό τέλειο, ὅταν ἀποχωριζόμαστε ἀπό τόν βίο τῆς κακίας, ὄχι ὡς δοῦλοι πού φοβόμαστε τήν τιμωρία, ἀλλά ἀπό τά ἀγαθά πού μᾶς περιμένουν στήν μέλλουσα ζωή, ἀπό τήν ἀπόκτηση τῆς φιλίας τοῦ Θεοῦ.
Ἄς προσευχηθοῦμε στόν Θεόπτη Μωϋσή, ὥστε νά μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεός νά καταστοῦμε φίλοι Του καί μέτοχοι τοῦ Παραδείσου. ΑΜΗΝ.
