Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης
Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Κυριακή 28 Αὐγούστου 2022
Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ καί ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Μωϋσέως τοῦ Αἰθίοπος.Ὁ Ὅσιος Μωϋσής ἦταν ἀγορασμένος δοῦλος κάποιου πλούσιου κτηματία. Εἶχε χαρακτήρα σκληρό καί δύστροπο καί καθημερινά δημιουργοῦσε πολλά προβλήματα, ὥσπου τό ἀφεντικό του ἀγανάκτησε καί τόν ἔδιωξε. Ὁ Ὅσιος Μωϋσής βρῆκε καταφύγιο σέ μία ληστοσυμμορία καί μέ τήν τεράστια σωματική του δύναμη δέν ἄργησε νά ἐπιβληθεῖ καί νά γίνει ὁ ἀρχηγός της.
Κάποτε, κυνηγημένος ἀπό τά ὄργανα τῆς ἐξουσίας, γιά τά πολλά του ἐγκλήματα, κατέφυγε στήν ἔρημο ὅπου ζοῦσαν ὀνομαστοί ἀσκητές. Ἡ συναναστροφή του μέ τούς ἁγίους τόν ἔκανε σιγά – σιγά νά ἡμερεύει. Τόν ἐπεσκίασε ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, γιατί ἡ εἰλικρινής μετάνοια εἶναι ὥρα Χάριτος, μαλάκωσε ἡ καρδιά του, μετανόησε πραγματικά καί ζήτησε τήν λύτρωση. Ἡ ἀλλαγή του ἦταν ριζική καί σύντομα ἔφτασε στά μέτρα τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς ἐρήμου. Μετά τό βάπτισμα ἀξιώθηκε νά λάβει καί τήν Χάρη τῆς Ἱερωσύνης.
Σέ ἡλικία 75 ἐτῶν ἔφυγε ἀπό τήν πρόσκαιρη αὐτή ζωή μέ τρόπο βἰαιο καί μαρτυρικό. Εἰδωλολάτρες ληστές εἰσέβαλαν στό σπήλαιο πού ἀσκήτευε καί τόν σκότωσαν μέ μαχαίρια. Καί στό σημεῖο αὐτό ἐπαληθεύθηκε ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ πρός τόν Ἀπόστολο Πέτρο: «πάντες γάρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται» (Ματθ. ΚΣΤ΄, 52).
Οἱ δύο μεγάλες ἀρετές πού τόν κοσμοῦσαν ἦταν ἡ ἀληθινή μετά-νοια καί ἡ βαθειά ταπείνωση. Μέχρι τήν τελευταία του ἀναπνοή «ἔκλαιε πικρῶς» γιά τίς ἁμαρτίες του καί θεωροῦσε τόν ἑαυτό του κατώτερο ὄχι μόνον ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί ἀπό αὐτήν τήν ἄλογη κτίση. «Ἡ συναίσθησις τῆς ἁμαρτίας ἡμῶν εἶναι μέγα δῶρον τοῦ Οὐρανοῦ, μεγαλύτερον καί τῆς ὁράσεως τῶν ἀγγέλων. Ἡ μετάνοια εἶναι ἀνεκτίμητον δῶρον πρός τήν ἀνθρωπότητα. Διά τῆς μετανοίας συντελεῖται ἡ θέωσις ἡμῶν. Τοῦτο εἶναι γεγονός ἀσυλ-λήπτου μεγαλείου» (Ἀρχιμ. Σωφρονίου, Ὀψόμεθα τόν Θεόν καθώς ἐστί, σελ. 40 και 46).
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἐπισημαίνει ὅτι: «Μετάνοια ἐστί τό μισῆσαι τήν ἁμαρτίαν καί ἀγαπῆσαι τήν ἀρετήν καί ἐκκλίναι ἀπό τοῦ κακοῦ καί ποιῆσαι τό ἀγαθόν... Ὁ μετανοῶν ἄνθρωπος ἐκ ψυχῆς τῇ μέν ἀγαθῇ προθέσει καί τῷ τῆς ἁμαρτίας ἐκστῆναι φθάνει πρός τόν Θεόν»( P.G. 151, 44B).
Ἡ μετάνοια εἶναι ἀρχή καί τέλος τῆς κατά Χριστόν πολιτείας, καί ἀφοῦ εἶναι σκοπός αὐτῆς τῆς ζωῆς, εἶναι ἑπόμενο ὅλα νά θεωροῦ-νται ἀπό αὐτήν καί νά παίρνουν ἀξία ἤ ἀπαξία σέ σχέσι μέ αὐτήν. Αὐτή ἀκόμη «ἡ πίστις ὠφελεῖ, ἐάν κατά συνείδησιν πολιτεύηταί τις καί ἀνακαθαίρει ἑαυτόν δι’ ἐξομολογήσεως καί μετανοίας» (Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, ὁμιλία 30, P.G. 151,185A).
Ἕνα βασικό στάδιο, πού προηγεῖται ἀπό τήν μετάνοια, εἶναι ἡ ἐπί-γνωσι καί ἡ συναίσθησι τῶν ἁμαρτημάτων, «ἥτις μεγάλη ἐστίν πρός ἱλασμόν ἀφορμή» ἀναφέρει ὁ Ἁγ. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς( P.G. 151, 361C). Kατά τόν Ἅγιον Γρηγόριον τόν Παλαμᾶ ἀφήνει τόν ἑαυτόν του ὁ ἄνθρωπος στό πέλαγος τῆς εὐσπλαχνίας τοῦ Θεοῦ καί πι-στεύει, ὅτι εἶναι ἀνάξιος νά ἐλεηθῆ ἀπό τόν Θεό καί νά ὀνομάζεται υἱός του. Ὅταν μέ τήν ἐπίγνωσι καί τήν συναίσθηση τῆς ἁμαρτω-λότητος ἑλκύσει ἐπάνω του τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ,παίρνει τελείαν τήν ἄφεσιν μέ τήν αὐτομεμψία καί τήν ἐξομολόγησι.
Ὁ Ὅσιος Μωϋσής ἀξιοποίησε κατά τόν καλύτερο τρόπο τό ἀνεκτί-μητο αὐτό δῶρο καί ἔφθασε στήν θέωση, στήν ὅραση τοῦ Θεοῦ.
Ἀρκετά περιστατικά ἀπό τόν βίο καί τήν πολιτεία του φανερώ-νουν τήν ριζική του ἀλλαγή τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς του. Ἄλλωστε αὐτό σημαίνει μετάνοια. Ἀλλαγή τρόπου σκέψης καί τρόπου ζωῆς. Ἀξίζει νά ἀναφέρουμε ἕνα ἀπό αὐτά: «Κάποτε,τέσσερες ληστές, παλαιοί σύντροφοί του, μπῆκαν στήν καλύβα του γιά νά τήν ληστέψουν, χωρίς νά φαντάζωνται ποιόν μποροῦσαν νά βροῦν μέσα.Ὅταν τόν εἶδαν σάστισαν.Ἐκεῖνος, μέ μεγάλη εὐκολία, τούς ἔπιασε, τούς ἔδεσε καί τούς ὁδήγησε στήν συνάθροιση τῶν Γερόντων καί τούς ἐρώτησε νά τοῦ ποῦν τί πρέπει νά κάνει μέ τούς ληστές, λέγοντας συγ-χρόνως: «Σέ μένα δέν ἀρμόζει πιά νά τιμωρήσω ἄνθρωπον»( Γερο-ντικόν , Ἔκδ. Ρηγοπούλου, σελ. 111).
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέ τόν τρόπο ζωῆς πού προσφέρει μετα-μορφώνει καί μετασκευάζει τά τσακάλια καί τούς λύκους σέ πρό-βατα καί ἀρνιά ἄκακα. Μεταβάλλει τούς ὑπερήφανους σέ ταπει-νούς, τούς πόρνους καί μοιχούς σέ σώφρονες, τούς φονιάδες, τούς τρομοκράτες καί τούς ληστές σέ ὁσίους καί κατοίκους τοῦ Παραδεί-σου, πού αὐτό ἄς εὐχηθοῦμε νά κερδήσουμε καί ἐμεῖς. ΑΜΗΝ.
