† Ὁ Ἐπίσκoπoς Ὠλένης Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2018
Σήμερα Κυριακή τῆς μετά Χριστοῦ Γεννήσεως καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλη-σία, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, μᾶς ὑπενθυμίζει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον.
Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ὅπως περιγράφεται εἰς τά Εὐαγγέλια , δείχνει προκαταβολικά τήν τύχη τοῦ Μεσσία Χριστοῦ μέσα στόν κόσμον. Ὁ νεογέννητος Χριστός εὐθύς ὡς εἰσέρχεται στόν παρόντα κόσμον, γνωρίζει τήν καταδίωξη καί τήν ἐχθρότητα τῶν Ἀρχόντων, πού ἀντικατροπίζεται στόν πρόσωπο τοῦ Ἡρώδη.. Θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς ὅτι ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ προανακρούεται ἤδη ἀπό τήν στιγμή τῆς γεννήσεώς του. Ἡ πορεία στόν κόσμον θά εἶναι ἕνας σταυρὀς ἀγάπης καί θυσίας , ἕνας σταυρός στόν ὁποῖο θά νικηθεῖ ὁριστικά ἡ δαιμονική δύναμη γιά νά λάμψει τό φῶς τῆς ἀναστάσεως.
Ὅσο καί ἄν φαίνεται ὅτι οἱ κοσμικές καταστροφικές δυνάμεις κυριαρχοῦν πάνω στήν ἀνθρωπότητα, ἡ ἐπικράτησή τους εἶναι φαινομε-νική καί προσωρινή, γιατί βασικά μέσα στήν ἱστορία πραγματοποιεῖται τό λυτρωτικό σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας, τό ὁποῖον κανείς δέν μπορεῖ νά ἀνατρέψει ἤ νά ματαιώσει. Ἡ θηριωδία τοῦ Ἡρώδη, πού ἐκδηλώθηκε μέ τήν σφαγή τῶν νηπίων στήν Βηθλεέμ,δέν ἦταν δυνατό νά σταματήσει τό λυτρωτικό ἔργο τοῦ νεογέννητου Μεσσία, πού βρισκόταν κάτω ἀπό τήν προστατευτική πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἡ μνεία τῆς σφαγῆς τῶν νηπίων ἀποτελεῖ τήν ἀπαρχή τῶν μαρτύρων τῆς πίστεως.
Τό ὅτι ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ Πατέρα προστατεύει τό Θεῖο Βρέφος ἀπό τήν ἀπειλητική μανία τοῦ κοσμικοῦ ἄρχοντα, τό ὅτι τό καθοδηγεῖ σέ ἀσφαλές μέρος καί τό προειδοποιεῖ τελικά γιά τήν δυνατότητα ἐπιστροφῆς στήν Παλαιστίνη , ἀποτελεῖ ἕνα στοιχεῖο αἰσιοδοξίας γιά τήν ἀντιμετώπιση ἀπό ὅλους μας τῶν κινδύνων τῆς ζωῆς. Ὁ καθένα μας ἔχει νά παρουσιάσει ἕνα συγκλονιστικό γεγονός ἀπό τήν προσωπική του ζωή, πού τό χέρι τοῦ Θεοῦ ἐνήργησε προστατευτικά πάνω του καί τόν ἔσωσε ἀπό βέβαιο θάνατο, εἴτε ὁδηγώντας τά βήματα ἑνός φίλου καί προστάτη πρός βοήθεια, εἴτε φωτίζοντας τόν ἴδιο νά ἐνεργήσει σωστά, εἴτε μέ κάποιο ἄλλο τρόπο. Ἔτσι ἡ μεγαλύτερη δυσπιστία ἤ ὁ ὀρθολογισμός συντρίβονται μπροστά στήν ἀκατάλυτη δύναμη τοῦ προσωπικοῦ βιώματος. Ἄλλωστε τό ὅτι οἱ μάγοι εἰδοποιηθέντες ἀπό τόν Θεόν, «δι΄ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τήν χώρα αὐτῶν» (Ματθ. Β΄, 12), δείχνει ὅτι ὑπάρχουν τρόποι πού φωτίζει ὁ Θεός τούς ἀνθρώπους νά φέρονται συνετά καί νά ἀποφεύγουν τούς ἄσκοπους κινδύνους , ἄν εἶναι συνηθισμένοι νά ἀκούουν τήν φωνή τοῦ Θεοῦ μέσα τους.
Τό σωτήριον μήνυμα τῆς ἑορτῆς εἶναι ὅτι ἡ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων στήν πορεία τῆς ζωῆς μας βρίσκεται στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Καί ὅτι ἀκόμη, κι ἄν ὅλη ἡ μανία τῶν ὀργάνων τοῦ σκότους πέσει ἐπάνω μας, δέν μπορεῖ νά καταφέρει ἐναντίον μας ἀπολύτως τίποτε,διότι μᾶς προστατεύει ὁ Κύριος, ἐφόσον κι ἐμεῖς βρισκόμαστε κοντά Του. Ὁ Θεδός ἐνδιαφέρεται κάθε στιγμή γιά μᾶς. Δέν ἀδιαφορεί, ὅταν βρισκόμαστε σέ δυσκολίες καί κινδύνους. Εἶναι κοντά μας στίς ἀγωνίες καί στίς δυσκολίες μας, μᾶς δίνει θάρρος καί δύναμη. Καί στήν κατάλληλη στιγμή ἐπεμβαίνει καί μᾶς λυτρώνει ἀπό πειρασμούς καί ἀπό σωματικούς καί ψυχικούς κινδύνους. Στίς δύσκολες λοιπόν στιγμές πού θά συναντήσουμε στή ζωή μας νά μήν ξεχάσουμε ποτέ πώς ἔχουμε βοηθό τόν Παντοδύναμο Θεό.
Τό αἰσιόδοξο μήνυμα πού μᾶς ἀπευθύνει ἡ σημερινή διήγηση εἶναι ὅτι παρά τό φαινομενικό θρίαμβο τοῦ κακοῦ,τοῦ μίσους καί τῆς θηριωδίας μέσα στήν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων, τελικά ἐπιβάλλεται ἡ δύναμη τῆς ἀγάπης καί τῆς καλοσύνης. Ὅτι ὁ Θεός γεννιέται σάν ἄνθρωπος μέσα στήν ἱστορία ἀποτελεῖ ἀκριβῶς μία ἀπόδειξη γιά τό στοργικό ἐνδιαφέρον τοῦ Θεοῦ νά λυτρώσει τόν ἄνθρωπον ἀπό τίς δαιμονικές δυνάμεις τῆς καταστροφῆς καί τοῦ ἀφανισμοῦ.
Αὐτός ὅμως πού μένει νικητής καί θριαμβευτής τῆς ἱστορίας εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ναζωραῖος. Αὐτός ἐξέρχεται Νικητής καί θριαμ-βευτής. Διότι δέν εἶναι ἕνας ἄνθρωπος πού κινδυνεύει, ἀλλά ὁ Θεός πού σώζει. Εἶναι ὁ ρυθμιστής τῆς ζωῆς τοῦ κόσμου καί τῆς δικῆς μας. Στά χέρια Του εἶναι ἡ ζωή μας, ἡ ζωή τῶν λαῶν καί τῶν κρατῶν. Στά χέρια Του βρίσκεται ἡ Εκκλησία Του καί ὁ λαός Του. Αὐτός ἀνατρέπει τυράννους καί καθεστώτα. Αὐτός συντρίβει κάθε ὑπερφίαλο διώκτη πού νομίζει ὅτι μπορεῖ νά σταθεῖ ἐμπόδιο στό σχέδιό του. Μή φοβόμαστε λοιπόν σέ κάθε ἐποχή, σέ κάθε διωγμό ἄμεσο ἤ ἔμμεσο, φανερό ἤ κρυφό, κατά μέτωπον ἤ ὕπουλο. Ἄς μένουμε πάντοτε μέ τόν νικητή, μέ τόν θριαμβευτή Ναζωραῖο Κύριο. Ἡ νίκη εἶναι πάντα δική Του, γιά νά μᾶς ὁδηγήσει στήν ὄντως ἀληθινή ζωή, τήν αἰώνια καί μακαρία, καί γιά νά μᾶς καταστήσει μετόχους τῆς Ἐπουρφανίου Βασιλείας Του. ΑΜΗΝ.
