Για πολλούς ίσως αποτελούν το ίδιο φυτό. Στην πραγματικότητα όμως είναι δύο διαφορετικά φυτά, το ίδιο όμορφα και εντυπωσιακά.
Η Πασχαλιά, ή αλλιώς Syringa Vulgaris, είναι το πιο αντιπροσωπευτικό φυτό του Πάσχα. Στην περίοδο εξάλλου της ανθοφορίας της οφείλει και το όνομά της. Δεν εννοείται Απρίλης ή Πάσχα χωρίς τα μυρωδάτα λουλούδια και τη μοναδική αίσθηση άνοιξης που σκορπά.
Το όνομα του γένους "Syringa" ;έχει την ρίζα του στην ελληνική λέξη σύριγγα που σημαίνει σωλήνας, αυλός. Υπάρχουν εκατοντάδες ονομαστές ποικιλίες πασχαλιάς όπως επίσης και άλλα είδη του γένους Syringa για να διαλέξετε. Πολλές από αυτές είναι κατάλληλες για μπορντούρες

με θάμνους. Πολλές ποικιλίες πασχαλιάς είναι συλλεκτικά γνωστές σαν γαλλικά υβρίδια γιατί αναπτύχθηκαν από λάτρεις των λουλουδιών στους κήπους της Rouen και της Nancy στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου. Οι επώνυμες ποικιλίες και τα διάφορα είδη, εξαρτώνται από το χρώμα το σχήμα και το μέγεθος. Τα χρώματα αρχίζουν από το καθαρό λευκό και το απαλό κίτρινο μέχρι το βαθύ μοβ. Μερικές ποικιλίες παρουσιάζουν και διχρωμία. Επίσης οι ποικιλίες διαφέρουν ως προς το άρωμα αλλά και ως προς την περίοδο άνθισης που διαρκεί από την αρχή μέχρι το τέλος της άνοιξης. Οι πιο πολλοί την έχουμε θαυμάσει σε διάφορες αποχρώσεις του μοβ, ωστόσο συχνά συναντάμε τα απλά ή διπλά άνθη της σε διάφορους τόνους του λευκού, ιώδους, μπλε και κίτρινου. Το πιο σύνηθες είδος στην Ελλάδα είναι η κοινή πασχαλιά με τα χαρακτηριστικά μοβ-φούξια άνθη. Μετρίου μεγέθους, δεν ξεπερνά σε ύψος τα 4 - 5 μ. και τα 2 - 3 μ. σε διάμετρο.
Σε κάθε περίπτωση όποια ποικιλία και να διαλέξετε φροντίστε να τοποθετήσετε το φυτό σας σε μέρος με πολύ ήλιο. Δώστε του επίσης την δυνατότητα να απλώσει τα κλαδιά του και να έχει και καλό αερισμό. Το χώμα το φυτού πρέπει να στραγγίζει καλά και να είναι κατά προτίμηση αλκαλικό. Λιπαίνετε τις πασχαλιές σας δυο φορές το χρόνο, μια φορά κατά το τέλος του χειμώνα και αρχές της άνοιξης και άλλη μια μετά το τέλος της ανθοφορίας.
Κορφολογήστε την νεαρή πασχαλιά σας για να της δώσετε σχήμα και αφαιρέστε τα παλιά άνθη όσο πιο τακτικά μπορείτε. Θυμηθείτε ότι την επόμενη χρονιά τα μπουμπούκια θα εμφανιστούν σε ζευγάρια στην θέση των φύλλων, στα κλαδιά. Αυστηρό κλάδεμα σημαίνει λιγότερα λουλούδια την χρονιά της ανθοφορίας. Όπως και με τους περισσότερους ανθοφόρους θάμνους, το κλάδεμα είναι καλό να γίνεται  αμέσως μετά την περίοδο ανθοφορίας για να έχουμε όσο το δυνατό περισσότερα άνθη την επόμενη χρονιά. Αν θέλετε να αναζωογονήσετε μια γερασμένη πασχαλιά κάντε αυστηρό κλάδεμα κατά την διάρκεια του χειμώνα, καθώς το φυτό είναι κοιμώμενο. Προσέξτε τις διάφορες ασθένειες εντομολογικές και μυκητολογικές. Συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό πως θα τις αντιμετωπίσετε. Τον Ιούνιο και αφού τελειώσει η ανθοφορία, κόβουμε τα υπερώριμα λουλούδια (για να μην εξαντληθεί το φυτό στη δημιουργία καρπών και σπόρων). Τον Αύγουστο αφαιρούμε τις παραφυάδες.
Φυτεύεται ως θάμνος (μεμονωμένα είτε σε ομάδες), καθώς και σε μπορντούρες ή φράχτες. Με το ανάλογο κλάδεμα μπορεί να διαμορφωθεί σε δενδρύλλιο, ενώ τα κομμένα άνθη της -αν και δεν διατηρούνται πολύ-διακοσμούν το βάζο μας. Πρόκειται για ένα ανθεκτικό και σκληροτράχηλο φυτό που μεταφυτεύεται εύκολα και δεν έχει πολλές απαιτήσεις σε φροντίδα, νερό και λιπάσματα. Το μόνο ίσως μειονέκτημα του είναι πως έχει την τάση να πετάει παραφυάδες.
Για να πολλαπλασιάσουμε το φυτό μας μπορούμε με σπόρο την άνοιξη και με ημιώριμα μοσχεύματα (κομμένοι βλαστοί που φυτεύονται στο χώμα και βγάζουν ρίζες) τον Αύγουστο, με παραφυάδες ή με εμβολιασμό σε κατάλληλα υποκείμενα.

Για τη Γουϊστέρια ή Γλιτσίνια θα μιλήσουμε ξεχωριστά.
Καλό Πάσχα!