«Μάνα κράτα με, λιποθυμάω...»
Λιποθύμησε 14χρονο αγοράκι από την πείνα, στο Σκουροχώρι Πύργου. Τι νιώθει κανείς ακούγοντας αυτή την είδηση; Δέος; Σοκ; Ανατριχίλα;
Και τι νιώθει κανείς, όταν γίνεται αυτόπτης μάρτυρας αυτής της οδυνηρής αλήθειας; Παγώνει; Δακρύζει; Οργίζεται;

Αδυναμία σίτισης διέγνωσαν οι γιατροί. Αιτία; Η μη καλή ημερήσια διατροφή.
Η μαρτυρία του 14χρονου Γιώργου στην κάμερα του IliaPress είναι συγκλονιστικά αφοπλιστική. Οι γονείς του μιλούν με απόγνωση.
Στο 23% ανέρχεται η παιδική φτώχεια στη χώρα μας. Τα παιδάκια που λιποθυμούν από την πείνα καθημερινά στα σχολεία βιώνουν συνθήκες απόλυτης φτώχειας.
Αναφέρουμε, προς ενημέρωση, ότι σύμφωνα με τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που επικυρώθηκε στην Ελλάδα το 1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92), ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα του παιδιού είναι το δικαίωμα επιβίωσης. Δηλαδή, το παιδί έχει δικαίωμα για ζωή και τις ανάγκες που είναι πιο βασικές για την ύπαρξή του. Αυτά συμπεριλαμβάνουν ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης, στέγη, διατροφή και πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες. Ο Γιώργος και τόσα άλλα παιδιά στην Ελλάδα δεν έχουν την...πολυτέλεια σε αυτό το δικαίωμα.
Αναρωτιόμαστε, ποιος υπεύθυνος μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον Γιώργο και τα δεκάδες άλλα παιδιά που βρίσκονται στην ίδια τραγική θέση και να τους μιλήσει για «σημάδια ανάκαμψης της οικονομίας»;
«Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα!»
(Οι στίχοι στο τέλος του άρθρου είναι του Διονύση Σαββόπουλου)