Ανάσταση Χριστού θεασάμενοι… Λαμπροφορέθηκαν  γη και ουρανός!
Αναστάσεως ημέρα, λαμπρινθώμεν λαοί! Ακούγεται ξανά το ελπιδοφόρο μήνυμα, που διατρανώνει  στα πέρατα του κόσμου τη νίκη του Χριστού κατά των σκοτεινών δυνάμεων της φθοράς και του θανάτου.

‘’Χριστός Ανέστη!  Αληθώς Ανέστη!’’

Οι άνθρωποι καταδικάσαμε τον Θεό εις θάνατον, ο Θεός όμως δια της αναστάσεως Του ‘’καταδικάζει’’ τους ανθρώπους εις την αθανασία. Η νύχτα του Πάσχα, έαρ μυρίζει και κακή κτίσις αγάλλεται. Η Ανάσταση του Κυρίου μας είναι ένα ασίγαστο και ανεξάντλητο, ζωηφόρο, μεταμορφωτικό παρόν στη ζωή μας. Η Ανάσταση του Θεανθρώπου είναι δύναμη ζωής. Η ίδια η ζωή! Η Ανάσταση του Θεανθρώπου, εξαγιάζει την ζωή και αγιοποιεί τον άνθρωπο, γιατί είναι το εκτυφλωτικό φανέρωμα της ζωής, που ξεχύθηκε στην Οικουμένη, σαν μυστική δύναμη ελπίδας, λυτρωτική ανάσα χαράς και συγκλονιστικό μήνυμα σωτηρίας σύμπαντος κόσμου.

Το όραμα της Αναστάσεως στέκει πηγή φωτισμού και ευφροσύνης  για τους ανθρώπους όταν διατηρούν ασάλευτη την πίστη. Πίστη είχαν και οι τρείς εκείνες γυναίκες που σύναυγα με το θαμποφώς  ανέβαιναν το λόφο του Γολγοθά. Πίστη και αγάπη. Η ομίχλη σκέπαζε τις κορυφογραμμές της Ιερουσαλήμ και το σκοτάδι νικημένο από το φώς άρχιζε να υποχωρεί. Και οι τρείς γυναίκες, οι Αγίες Μυροφόρες, με τα μύρα στα χέρια δεν δεσμεύονται από τίποτε γιατί η αγάπη είναι ισχυρότερη και από αυτόν τον θάνατο. Όμως,  στο βάθος της φαντασίας τους λευκάζει ένας λίθος. Ο λίθος που κρατάει νεκρή την ‘’πέτρα της ζωής’’.

‘’ Τις αποκυλίσει ημίν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου; Ο φαεσφόρος άγγελος τότε. Η φλογερή πίστη σήμερα.

Πόσο πιο ευτυχείς θα ήμασταν ,αν  τα αναστάσιμα αγιοκέρια που κρατούμε στα χέρια μας, άναβαν στα τρίσβαθα της ψυχής μας και την λαμπάδα της  π ί σ τ ε ω ς! Και αν μαζί με την γλυκόηχη πασχαλινή καμπάνα χτυπούσαμε και το μελωδικό σήμαντρο της  α γ ά π η ς. Μια αληθινή  φωτοθύελλα χαράς θα πλημμύριζε τι καρδιές μας! Γιατί είναι η φωτοθύλλα της Α ν α σ τ ά σ ε ω ς, που θα διαλύσει όλα τα σκοτάδια! Και τότε δεν θα στέκει μακριά μας ο ειρηνικός Άγγελος της χαράς. Θα έχει ενθρονιστεί στην καρδιά μας και θα μας αναγγείλει το τρανό, το χαρμόσυνο μήνυμα:

’’ Η γ έ ρ θ η ! Ο υ κ  έ σ τ ι ν   ώ δ ε ‘’.

Ουκ έστιν ώδε ο θάνατος, αλλά η ζω ή. Ουκ έστιν ώδε το σκοτάδι, αλλά το φώς.

‘’Δεύτε λάβετε φώς εκ του ανεσπέρου φωτός…’’

Χ ρ ι σ τ ό ς       Α ν έ σ τ η !
Χρόνια  Πολλά!  Καλή  Λαμπρή!

Για το IliaPress
Μαρία Δημητρακοπούλου