Στήλη Ἅλατος ...
Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2018
Σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία , ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες , τιμᾶ καί ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δ΄, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ ἐπονομαζομένου Νηστευτοῦ(585-595 μ.χ.).
Ὁ Ἅγιος κατήγετο ἀπό τήν Καππαδοκία καί ἐγεννήθη εἰς τήν Κων/πολη. Γιά νά ἀντιμετωπίσει τά προβλήματα ἐπιβίωσης, ὡς ἔφηβος, ἔκανε τό ἐπάγγελμα τοῦ χαράκτη. Ἡ καρδιά του ὅμως ἦτο δοσμένη στά θεῖα καί κάθε ἡμέρα μελετοῦσε τήν Ἁγία Γραφή καί θρησκευτικά βιβλία, πλουτίζοντας ἔτσι τίς γνώσεις του. Τό πλεονέ-κτημα αὐτό ἐκτίμησε δεόντως ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης ὁ Γ΄καί τόν χειροτόνησε Διάκονον. Ἀπό τήν θέση αὐτή ὁ Ἅγος ἀνέπτυξε ἰδιαί-τερα τήν ἐλεημοσύνη, βοηθώντας πλῆθος πτωχῶν καί ἄλλων ἀπό-ρων. Μετά τόν θάνατο τοῦ Πατριάρχη Εὐτυχίου, μέ κοινή ὑπόδειξη Ἀρχόντων καί Λαοῦ, ἐπελέχθη διάδοχός του ὁ Ἰωάννης ὁ Νηστευτής.
Τόση ἐπιμέλεια ἐδείκνυε εἰς τήν ἐγκράτειαν ὁ Ἅγιος, ὥστε ἐπί ἕξ μῆνες δέν ἔπινε νερό∙ τό δέ φαγητό καί ποτό του ἦτο ἕνα μαρούλι καί ὀλίγον πεπόνι ἤ σταφύλι ἤ ὀλίγα σύκα. Αὐτήν τήν νηστεία ἐφήρμοσε κατά τήν περίοδον τῶν δέκα τριῶν ἐτῶν τῆς Πατριαρχείας του.
Ὅλη οἱ Ἅγιοι ,ὅλοι οἱ Ἀσκητές, ὅλοι οἱ Ὅσιοι, ὅλοι οἱ Πατέρες, ἔτσι πολεμοῦσαν τά πάθη τους. Διά τῆς προσευχῆς, τῆς νηστείας καί τῆς ἀγρυπνίας , ὅπως μᾶς διαβεβαιώνει τό ἀπολυτίκιον τῶν Ὁσίων (29-9): «Νηστείᾳ, ἀγρυπνίᾳ, προσευχῇ, οὐράνια χαρίσματα λαβών...». Γι’αὐτό κάνουμε τίς ἀγρυπνίες καί τελοῦμε συνεχῶς τήν Θ. Λειτουρ-γία καί γι’αὐτό προσπαθοῦμε νά μαθαίνουμε νά λέμε τήν εὐχή «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ζῶντος, ἐλέησόν με».
Ὅταν τήν μάθουμε καί γλυκαθεῖ ἡ ψυχή μας ἀπό τήν εὐχή, μετά καί στήν ἐργασία καί στόν δρόμο καί παντοῦ θά λέμε τήν εὐχή καί θά εἴμαστε προσευχόμενοι.
Παντοῦ καί πάντοτε μποροῦμε νά προσευχώμεθα καί νά ἐκζη-τοῦμε τήν βοήθεια καί τόν φωτισμόν τοῦ Θεοῦ. Μπορεῖ νά μή προσευχόμεθα ἤ νά μή νηστεύουμε στόν βαθμόν πού προσεύχεται ἤ νηστεύει ὁ Ἀσκητής, ἀλλά μποροῦμε κάτι νά κάνουμε μέ ὅλη τήν διάθεση τῆς ψυχῆς μας καί αὐτό θέλει ὁ Θεός.
Στόν ἀγώνα μας αὐτόν τόν πνευματικό νά θυμηθοῦμε τούς Ἁγίους γενικά τί ἔκαναν γιά νά βελτιωθοῦν πνευματικά. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νηστευτής μελετοῦσε τήν Ἁγία Γραφή καί θρησκευτικά βιβλία, ὡς λαϊκός, γιά νά βοηθηθεῖ εἰς τήν πνευματική του ζωή. Στήν μελέτη τῶν ἀσκητικῶν βιβλίων βρῆκε κάτι πού τόν ἐντυπωσίασε καί τό ἐφήρμοσε. Ἡ ὑγιής συνείδησή του τόν ἤλεγχε γιά κάτι πού δέν ἔκανε, ἐνῶ μποροῦσε νά τό κάνει. Αὐτό θέλει ὁ Θεός. Δέν θέλει ὁ Θεός νά κάνουμε κάτι, πού δέν μποροῦμε. Ἀλλά νά στεκόμεθα ἐνώ-πιόν Του μέ εἰλικρίνεια, μέ τιμιότητα, μέ ἁπλότητα, μέ ταπείνωση , μέ διάθεση καλή καί νά προσέχουμε τί θά μᾶς πεῖ ἡ συνείδησή μας.
Ἄν λοιπόν ἡ συνείδησή μας λέγει ὅτι μποροῦμε λίγο άκόμη νά προσευχηθοῦμε καί δέν τό κάνουμε, αὐτό εἶναι φυγή, εἶναι παράπτωμα καί δέν δυνάμεθα νά δικαιολογηθοῦμε.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νηστευτής μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι κάθε στιγμή τῆς ζωῆς του πρόσεχε τήν συνείδησή του καί δέν ἄφηνε τόν ἑαυτόν του νά κοιμηθεῖ, ἄν τόν ἔλεγχε ἡ συνείδησή του. Γι’αὐτό κάθε βράδυ παρέτεινε τήν προσευχή του ὅλο καί περισσότερο καί ἀξιώθηκε ἀπό τήν μικρή του ἡλικία νά ἔχει τήν ἐπίσκεψη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τοῦ Θείου Φωτός.
Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τή νηστεία καί γιά τήν ἀγρυπνία καί γιά ὅλα τά πνευματικά μέσα, πού βοηθοῦν στήν πνευματική μας τελείωση.
Αὐτές τίς ἀρετές καλλιέργησε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νηστευτής, ὥστε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, τόν ἀποκάλεσε «σκήνωμα πάσης ἀρετῆς». Ἐπί τῆς Πατριαρχείας του συγκληθεῖσα Σύνοδος τῶν Πατριαρχῶν εἰς τήν Κων/πολη τό 587 τοῦ ἀπένειμαν τόν τίτλον τοῦ Οἰκουμενικοῦ.
Ὁ Ἅγιος μᾶς προσκαλεῖ νά ἀκολουθήσουμε τόν δικό του δρόμο γιά νά ἐκπληρώσουμε τήν ἀποστολή μας, γιά νά ἐπιτευχθεῖ ἡ πνευ-ματική μας ὁλοκλήρωση, ἡ θέωση καί ἡ κληρονομία τῆς αἰωνίου Βασιλείας .ΑΜΗΝ.
