Η ηθική τάξη απαρχής χρόνου επέβαλε ότι οι δυνατοί πάντα πρέπει να βοηθούν τους αδυνάτους. Τις τελευταίες μέρες έχουν ακουστεί πολλά σχετικά με την αδύναμη Ελλάδα και τους δυνατούς λαούς της Ευρώπης. Κι αν κοιτάξουμε τα πράγματα από μια διαφορετική προοπτική; Κι αν ο αδύναμος είναι ο "δυνατός" Ευρωπαίος και ο δυνατός είναι η Ελλάδα; Η Ελλάδα που αντιστέκεται σε όλη της την ιστορία.
Το ελληνικό σθένος, φιλότιμο, θάρρος που έχει δείξει μέσα στους αιώνες τα φώτα της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ισονομίας στη "δυνατή" Ευρώπη. Η ελληνική παλληκαριά κι αλληλεγγύη που από τον ταπεινό προμαχώνα της μύτης των Βαλκανίων αναχαίτισε δεκαπλάσιες δυνάμεις σε Μαραθώνα, Πλαταιές, Σαλαμίνα. Το ακλόνητο ελληνικό σθένος που φύλαξε Θερμοπύλες και ξεσηκώθηκε ενάντια στο γιαταγάνι. Η ελληνική ψυχή που βροντοφώναξε "ΟΧΙ" εξαθλιωμένη μετά από δύο Βαλκανικούς πολέμους, μια Μικρασιατική καταστροφή και έναν παγκόσμιο πόλεμο.






Ποινή φυλάκισης 3 ετών για βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη, επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Πατρών σε έναν 50χρονο που πριν από 9 χρόνια, το 2006. Επιχείρησε να κάψει ζωντανή τη συζυγό του, εξαιτίας ερωτικής ζήλιας. Την είχε περιλούσει με βενζίνη μέσα σε βενζινάδικο στο Λάππα Αχαϊας και της είχε βάλει φωτιά με αναπτήρα. Η γυναίκα τελικά γλύτωσε, επειδή στο σημείο βρισκόταν ένα συγγενικό της πρόσωπο, που επενέβη έγκαιρα και έσβησε τη φωτιά.





































