Γράφει ο Π. Νικόλαος Κατσηδήμας
Β' ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΝ ΠΥΡΓΟΥ
Αγαπητοί μας Χριστιανοί, οι Κεκοιμημένοι, περιμένουν το Ψυχοσάββατο, για να γλυκαθεί η Ψυχούλα τους! Κάθε κερί και μία Μνήμη, κάθε κόκκος σιταριού και μια Ελπίδα! Εκεί που η Γη, συναντά τον Ουρανό, μέσα στον Ιερό Ναό, η αγάπη για όσους έφυγαν γίνεται Φως, που δεν σβήνει ποτέ! Μία γέφυρα από Φως, ανάμεσα σε δύο Κόσμους.
Το Ψυχοσάββατο δεν είναι ημέρα απλής ανάμνησης, αλλά ημέρα πίστεως. Δεν στεκόμαστε μόνο στη λύπη του χωρισμού, αλλά υψώνουμε τα μάτια στον ουρανό με βεβαιότητα ότι οι ψυχές των κεκοιμημένων βρίσκονται στα χέρια του Θεού.
Η Αγάπη δεν τελειώνει με τον θάνατο. Ο δεσμός της Προσευχής είναι μυστικός και ζωντανός. Όταν μνημονεύουμε ονόματα, όταν ανάβουμε κερί, όταν προσφέρουμε κόλλυβα, ομολογούμε ότι η Εκκλησία είναι μία, ενωμένη, ζώντων και κεκοιμημένων. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, διδάσκει ότι η ωφέλεια από τα Μνημόσυνα είναι μεγάλη, διότι η Θεία ευσπλαχνία κινείται από την κοινή Προσευχή της Εκκλησίας. Δεν πρόκειται για έθιμο, αλλά για πράξη αγάπης και ελπίδας.
Ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης, έδινε τεράστια σημασία στα Ψυχοσάββατα και γενικότερα στην Προσευχή για τους Κεκοιμημένους. Θεωρούσε ότι οι Προσευχές των Ζώντων είναι η μεγαλύτερη "Βοήθεια" και η παρηγοριά, που μπορούμε να προσφέρουμε σε όσους έχουν φύγει από τη Ζωή.
Ο Άγιος, παρομοίαζε τους Κεκοιμημένους, με τους φυλακισμένους και τις Προσευχές μας, με το επισκεπτήριο. Έλεγε χαρακτηριστικά το εξής: «Οι Κεκοιμημένοι δεν θέλουν τίποτε άλλο παρά μία Προσευχή! Όπως εμείς περιμένουμε έναν δικό μας άνθρωπο, να μας φέρει ένα αναψυκτικό ή ένα φρούτο στη φυλακή, έτσι και οι Νεκροί περιμένουν την Προσευχή μας!».
Εξηγούσε δε ότι κάθε Σάββατο, είναι η ημέρα των Κεκοιμημένων, γιατί την ημέρα αυτή ο Χριστός παρέμεινε στον Άδη "σωματικώς", κηρύττοντας την σωτηρία στις Ψυχές. Γι'αυτό και η Ορθόδοξη Εκκλησία, έχει ορίσει τα Ψυχοσάββατα, ως ημέρες Καθολικής Μνήμης. Τα δε Κόλλυβα, που πρέπει να τα προσφέρουμε κυρίως τα Ψυχοσάββατα, δεν είναι απλώς ένα έθιμο, αλλά μια θυσία και μία Προσευχή, που "γλυκαίνει" την κατάσταση της Ψυχής.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Άγιο, οι Ψυχές έχουν "Πληροφορία," για τις Προσευχές μας. Όταν τους θυμόμαστε κυρίως τα Ψυχοσάββατα, με αγάπη και πόνο, οι Κεκοιμημένοι νιώθουν μια ανάπαυση, σαν να δροσίζονται, από έναν Καύσωνα!
ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΩΝ 9 ΥΛΙΚΩΝ ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ.
Φτιάχνοντας αγαπητοί μας σήμερα τα Κόλλυβα για το Ψυχοσάββατο, πρέπει να γνωρίζουμε ότι το κάθε υλικό που προσθέτουμε κουβαλάει τον δικό του Συμβολισμό!
1. Σιτάρι: οι Νεκροί (το γήινο στοιχείο). Σύμβολο της Ανάστασης. Όπως ο σπόρος πέφτει στη γη, πεθαίνει και αναγεννάται, έτσι και η ψυχή προσδοκά την αιώνια ζωή.
2. Ζάχαρη: Η Γλυκύτητα του Παραδείσου.
3. Σταφίδες: Η Άμπελος (ο Χριστός).
4. Μαϊντανός: Η Ανάπαυση «εν τόπω χλοερώ».
5. Φρυγανιά τριμμένη ή σουσάμι: Το χώμα, («..ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει..».
6. Ρόδι: Τα ελέη του Παραδείσου, και η Λαμπρότητα.
7. Κανέλλα: Η Ευωδία, τα αρώματα «...αρώμασι εν μνήματι κηδεύσας απέθετο..», «..έραναν τον τάφο αι μυροφόροι μύρα...».
8. Αμύγδαλα: Η Ευγονία, η ζωή που διαιωνίζεται με τους απογόνους, (αντί για αμύγδαλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν καρύδια).
9. Κουφέτα (ασημένια και λευκά): Τα οστά που μένουν αναλλοίωτα, καθώς το σώμα φθείρεται.
Ψυχοσάββατο μνήμης και ελπίδας, της Εκκλησίας η αγκαλιά πλατιά, αγκαλιάζει Ζώντες και Κεκοιμημένους. Το Δάκρυ γίνεται Προσευχή και η Προσευχή Φως Ουρανού, γιατί ο Χριστός κρατεί στο χέρι Του, τους Ζώντες και τους Κεκοιμημένους. Ο Θεός να Αναπαύει, τις ψυχές των Αδελφών μας. «Μνήσθητι, Κύριε, πάντων τῶν κεκοιμημένων ἐπ᾽ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου καί ἀνάπαυσον, αὐτούς, ὁ Θεός, ὅπου ἐπισκοπεῖ τό φῶς τοῦ προσώπου Σου».
