‘’Δεν ‘’εμακάρισε’’ο θάνατος την Παναγία, αλλά αυτή ως Θεοτόκος ‘’τον θάνατον κατηγλάισε’’!
Μητέρα αυτής της ζωής είναι για τους ανθρώπους η Παναγία!
Το Μυστήριο των Μυστηρίων του Χριστού, η Παναγία και Υπερευλογημένη Θεοτόκος και
Αειπάρθενος Μητέρα Του!
Τείχισον μου τας φρένας, Σωτήρ μου
Το γάρ τείχος του κόσμου ανυμνήσαι τολμώ
Την Άχραντον Μητέρα Σου
Εν πύργω ρημάτων ενίσχυσον με,
Και εν βάρεσιν εννοιών οχύρωσόν με.
Συ γάρ βοάς των αιτούντων πιστώς τας αιτήσεις πληρούν.
Σύ ουν μοι δώρησαι γλώτταν΄
Προφοράν
Και λογισμόν ακαταίσχυντον
Πάσα γαρ δόσις ελλάμψεως παρά Σου καταπέμπεται,
Φωταγωγέ,
Ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον.
[ Οίκος εις την εορτήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου]
Δεν υπάρχει, πράγματι, γλώσσα ανθρώπου, μήτε υπερκόσμιος αγγελικός νους , που να μπορεί επάξια να υμνήσει ’’Εκείνη’’, με την οποία μας δόθηκε η δυνατότητα να θεωρούμε καθαρά την ‘’δόξα του Κυρίου.’’
‘’Πώς να σε ονομάσουμε, Κυρά μας; Με τι λόγια να σου μιλήσουμε; Με ποια εγκώμια να στεφανώσουμε την Ιερή και Δοξασμένη Κεφαλή σου; Εσένα που δίνεις τα αγαθά, την πλουτοδότρα, το στολίδι του γένους των ανθρώπων, το καμάρι της κτίσης, που χάρη σε Σένα έγινε αληθινά μακάρια;
Συ στάθηκες νοητή Εδέμ ιερώτερη και θεϊκότερη από την παλιά. Σε κείνη κατοικούσε Αδάμ ‘’χωματένιος’’, σε Σένα Κύριος ‘’από τον ουρανό’’.
Εσένα κηρύττουν οι προφήτες. Εσένα διακονούν οι άγγελοι, υπηρετούν οι απόστολοι!
Πώς η πηγή της ζωής πηγαίνει στη ζωή περνώντας από τον θάνατο! Πώς Αυτή, που όταν γέννησε στάθηκε πάνω από τους φυσικούς νόμους, υπακούει τώρα στη φυσική τάξη και το αμόλυντο σώμα υποτάσεται στον θάνατο, γιατί πρέπει ν’ αφήσει ό,τι είναι θνητό και να ντυθεί την αφθαρσία, αφού και ο Κύριος Της δεν αρνήθηκε τη γεύση του θανάτου!
Από τη γη σε πέρασαν στον ουρανό Άγγελοι κι Αρχάγγελοι. Με το ανέβασμα Σου φρίξανε τα ακάθαρτα αερικά. Καθώς διαβαίνεις κάνεις ευλογημένο τον αέρα, ο αιθέρας ψηλά αγιάζεται. Χαρούμενος ο ουρανός υποδέχεται την ψυχή Σου. Σε προϋπαντούν με ύμνους ιερούς και ολόφωτες λαμπάδες ολόχαρης γιορτής οι αγγελικές δυνάμεις λέγοντας:
‘’ποια είναι Τούτη που ανεβαίνει λευκανθισμένη’’, ’’που προβαίνει σαν αυγή, ωραία ωσάν φεγγάρι, λαμπερή ωσάν ήλιος; ’’Εσύ, ’’ωσάν άνθος του αγρού, ωσάν το κρίνο μέσα στ’ αγκάθια’’, ο Βασιλιάς σ’ έφερε στο θάλαμό Του. ’’Εκεί έχεις φρουρά τις Εξουσίες, σε εγκωμιάζουν οι Αρχές, οι Θρόνοι Σε ανυμνούνε, τα Χερουβίμ είναι γεμάτα έκπληχτη χαρά, τα Σεραφείμ δοξάζουν Εκείνη που στάθηκε φυσική Μητέρα του Κυρίου τους χάρη στο αληθινό έλεος του Θεού για μας’’.
Σήμερα καθώς αποδημείς για τον Υιόν Σου, σε τιμούν οι Άγγελοι, οι ψυχές των Δικαίων, των Πατριαρχών και των Προφητών. Τιμητική φρουρά οι Απόστολοι και οι αμέτρητοι θεφόροι Πατέρες. Μαζεύονται με το Θεϊκό πρόσταγμα από τα πέρατα της γης, ωσάν μέσα σε νεφέλη, στη Θεϊκή και Ιερή Ιερουσαλήμ, ψέλνοντας γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα ύμνους Ιερούς σε Σένα, την πηγή του Σώματος του Κυρίου, που είναι η αρχή της ζωής.
Πώς υποδέχτηκε ο ουρανός Αυτήν, που στάθηκε πλατυτέρα των ουρανών!
Πώς δέχτηκε ο τάφος Αυτήν, που δέχτηκε το Θεό!
Ναι!!! Την δέχτηκε! Ναι!!! Την χώρεσε! Γιατί δεν έγινε πλατύτερη από τον ουρανό με τον σωματικό Της όγκο, αλλά με την χάρη ξεπέρασε κάθε ύψος και πλάτος!
Τι Ιερό και θαυμαστό και σεβάσμιο μνήμα και αξιοπροσκύνητο! Και από το Πανάγιο αυτό μνήμα, τρείς μέρες μετά, ψηλά στα ουράνια ανυψώνεται! Από τον τάφο ν’ αρπαχτεί έπρεπε, κοντά στον Υιόν Της έπρεπε να πάει η Μητέρα! Να κατοικήσει μες στις στου Υιού Της τις θεϊκές σκηνές, και όπως είπε ο Κύριος πως έπρεπε στην κατοικία του Πατέρα Του να βρίσκεται, έτσι και η Μάνα έπρεπε μέσα στο βασίλειο του Υιού Της να κατοικεί ’’στο σπίτι του Κυρίου’’ και στις ‘’αυλές του Θεού μας’’
Από Σένα και μείς κρατιόμαστε, ώ Κυρά, Κυρά, Κυρά μας, Θετόκε ανύμφευτη, με αγκιστρωμένες τις ψυχές στην ελπίδα που Εσύ μας δίνεις, ωσάν στην πιο γερή και αρράγιστη άγκυρα, παραδίνοντας σε Σένα τον νου, την ψυχή, το σώμα, όλον μας τον εαυτόν, δοξολογώντας Σε ‘’με ψαλμούς και ύμνους και ωδές πνευματικές’’, όσο δινόμαστε, αφού όσο αξίζεις είμαστε ανήμποροι.
Και Συ Κυρά, γεμάτη αγαθότητα, που γέννησες τον αγαθό μας Κύριο, μακάρι να’ χεις πάνω μας τα μάτια Σου.
Καλό Δεκαπενταύγουστο. Καλή Παναγίτσα.
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας
