γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί μας στις 23 Σεπτεμβρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει την Σύλληψη του Αγίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου του μεγαλύτερου και τελευταίου εκ των Προφητών που έζησε στο μεταίχμιο της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης και τον οποίο ο Κύριος Ιησούς Χριστός ονόμασε Τίμιο Πρόδρομο ως τον: «μείζονα ἐν γεννητοῖς γυναικῶν». Εορτάζει λοιπόν η Αγία Εκκλησία μας όχι μόνο την Γέννηση, αλλά και τη Σύλληψη των αγίων μας και έτσι φαίνεται πόσο εγκληματικό πράγμα είναι οι εκτρώσεις στα ανυπεράσπιστα έμβρυα. Οι Γονείς του Προδρόμου υποτάχθηκαν στο θέλημα του Θεού και μέσα από την υποταγή τους, αυτή απέκτησαν την πραγματική ελευθερία, έτσι όπως την προβάλλει ο Ευαγγελικός Λόγος, κι όχι όπως την εκφράζει η λανθασμένη σημερινή αντίληψη των ανθρώπων, η οποία αποτελεί μια ψευδαίσθηση Ελευθερίας...
Ας δούμε όμως συνοπτικά τα γεγονότα για τη θαυμαστή Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου, από την μητέρα του Ελισάβετ. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ως γνωστόν ήταν υιός του Ιερέως Ζαχαρίου και της Ελισάβετ. Γεννήθηκε έξι μήνες προτού γεννηθεί ο Χριστός και έγινε Πρόδρομος του Κυρίου και Βαπτιστής Του. Οι γονείς του Προδρόμου ήταν ευσεβείς και Θεοφοβούμενοι, άλλα άτεκνοι. Ποθούσαν ολόψυχα να αποκτήσουν ένα παιδί. Άπειρες και θερμές ήταν οι προσευχές τους στο Θεό, για την εκπλήρωση αυτής της γλυκείας επιθυμίας. Ο χρόνος όμως κύλησε, χωρίς καμιά θεϊκή απάντηση στο ποθητό τους αίτημα. Ο Ζαχαρίας έκανε πάντοτε την Ιερατική του λειτουργία στο Ναό του Σολομώντος. Σύμφωνα δε με την συνήθεια, που επικρατούσε τότε στο Ιερατείο, ο Ιερεύς ο οποίος θα προσέφερε θυμίαμα στο θυσιαστήριο των θυμιαμάτων διαλεγόταν με κλήρο.
Μια ημέρα, λοιπόν, ο κλήρος έπεσε στον Ιερέα Ζαχαρία. Τότε αυτός προχώρησε μέσα στο Ναό του Κυρίου, για να προσφέρει το θυμίαμα, ενώ πλήθος κόσμου ήταν συγκεντρωμένο και προσευχόταν εκεί έξω από το Θυσιαστήριο. Την ώρα, όμως που το θυμίαμα άρχισε να ανεβαίνει ανάλαφρα και να ευωδιάζει ο Ναός από το άρωμά του ο Ζαχαρίας είδε ένα αστραπόβολο Άγγελο να κάθεται στα δεξιά του Θυσιαστηρίου.
Αμέσως τον κατέλαβε ταραχή και τον κυρίεψε ο φόβος. Τότε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ με φωνή γλυκιά και καθησυχαστική του είπε: «Μή φοβοῦ Ζαχαρία, διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, και ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοί». Μη φοβάσαι, δηλαδή Ζαχαρία. Δεν είναι για να φοβάσαι τούτη τη στιγμή, αλλά για να χαίρεσαι. Μεγάλη είδηση χαράς σου φέρνω: Η Παράκληση την οποία έκανες στο Θεό τόσες φορές, εισακούστηκε. Η Ελισάβετ, θα σου γεννήσει παιδί και θα το ονομάσεις Ιωάννη! Ο Ζαχαρίας, όμως, ενώ ακούει αυτά τα ουρανόσταλτα λόγια, σκέφτεται την προχωρημένη ηλικία της γυναίκας του και την στειρότητά της. Σκέφτεται και τα δικά του γεράματα και ρωτάει τον Άγγελο με κάποια δυσπιστία: Με ποιο τρόπο, με ποιο σημάδι μπορώ να πιστέψω και να βεβαιωθώ αυτό που μου λες; Πώς να το πιστέψω αυτό, αφού κι εγώ είμαι γέροντας και η γυναίκα μου είναι περασμένη στα χρόνια; Τότε ο Άγγελος του αποκρίθηκε; Εγώ είμαι ο Γαβριήλ. Είμαι ο Αρχάγγελος, που στέκομαι δίπλα στο Θεό για να τον υπηρετώ. Και είμαι απεσταλμένος του Θεού να σου φέρω αυτές τις χαρούμενες ειδήσεις. Αφού όμως ζητάς σημάδι, για να πιστέψεις, θα το έχεις. «Ἰδού ἔση σιωπῶν καί μή δυνάμενος λαλῆσαι». Από σήμερα μέχρις ότου γεννηθεί το παιδί, θα είσαι άλαλος και βουβός.
Έπειτα από λίγες ημέρες η Ελισάβετ συνέλαβε Υιόν και ένοιωσε μέσα της να σκιρτάει η Ζωή! Πέντε μήνες κρύβει την εγκυμοσύνη της η Ελισάβετ από ντροπή, για την ηλικία που βρίσκεται. Έπειτα όμως φανερώνεται. Καταλαβαίνει, ότι πρέπει να δείξει την Χάρη, που της έκανε ο Θεός. Και εκεί, που ο κόσμος την συγχαίρει, για το ευχάριστο γεγονός, εκείνη δοξάζει τον Θεό και Τον ευχαριστεί διότι την απάλλαξε από την ντροπή της ατεκνίας. Πρέπει να τονίσουμε εδώ ότι η ατεκνία ήταν ντροπή μεγάλη και όνειδος σκληρό την εποχή εκείνη.
Τέλος αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί μας ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και ένδοξος Βαπτιστής του Κυρίου μας είναι ο περισσότερο τιμώμενος Άγιος στην Ορθόδοξη Ιερά Παράδοση, μετά την Υπεραγία Θεοτόκο και θεωρείται ο προστάτης του Ορθόδοξου μοναχισμού και αρχηγός του μοναχικού τάγματος, λόγω και της άσκησής του, στην έρημο. Έτσι προφήτευσε ο προφήτης Ησαΐας για τον Πρόδρομο του Κυρίου, Ιωάννη: «Φωνή βοώντος εν τή ερήμω, ετοιμάσατε τήν οδόν Κυρίου, ευθείας ποιείτε τάς τρίβους αυτού». (Ησαΐας μ’, 3). Δηλαδή, φωνή ανθρώπου, που φωνάζει στην έρημο και λέει: «Ετοιμάστε το δρόμο, απ’ όπου θα έλθει ο Κύριος σε σας. Κάνετε ίσιους και ομαλούς τους δρόμους, από τους οποίους θα περάσει». Δηλαδή να Ξεριζώστε, από τις ψυχές σας τα αγκάθια των αμαρτωλών παθών και ρίξτε μακριά τα λιθάρια του εγωϊσμού και της πώρωσης και να καθαρίστε με μετάνοια τον εσωτερικό σας κόσμο, για να δεχθεί τον Κύριο!
Οι ετήσιες εορτές του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου:
1) Η Σύλληψις (23 Σεπτεμβρίου)
2) Το Γενέσιον (24 Ιουνίου)
3) Η Σύναξις (7 Ιανουαρίου)
4) Αποτομή της κεφαλής (29 Αυγούστου)
5) Α’ και Β’ Εύρεσις της κεφαλής (24 Φεβρουαρίου)
6) Γ’ Εύρεσις της κεφαλής (25 Μαΐου)
Απολυτίκιο: Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Η πρώην ου τίκτουσα, στείρα ευφράνθητι, ιδού γαρ συνέλαβες, Ηλίου λύχνον σαφώς, φωτίζειν τον μέλλοντα, πάσαν την οικουμένην, αβλεψίαν νοσούσαν, χόρευε Ζαχαρία, εκβοών παρρησία, Προφήτης του Υψίστου εστίν, ο μέλλων τίκτεσθαι.
Κοντάκιον: Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικὸς.
Εὐφραίνεται λαμπρῶς, Ζαχαρίας ὁ μέγας καὶ ἡ πανευκλεής, Ἐλισάβετ ἡ σύζυξ, ἀξίως συλλαμβάνουσα, Ἰωάννην τὸν Πρόδρομον, ὃν Ἀρχάγγελος εὐηγγελίσατο χαίρων, καὶ οἱ ἄνθρωποι, ἀξιοχρέως τιμῶμεν, ὡς μύστην τῆς χάριτος.
