γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί μας ευλογημένοι, κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει την Μεγάλη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού, η οποία είναι μια από τις σημαντικές εορτές τόσο στην Θεολογία της Εκκλησίας,, όσο και στην ζωή των Χριστιανών. Aυτή η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας αγαπητοί, μας δίνει την ωραία ευκαιρία και την αφορμή να ενθυμηθούμε για μία ακόμη φορά, εκείνο το θαυμαστό και ένδοξο γεγονός το οποίο συνέβη στο όρος Θαβώρ.
Έγινε δε κατά τους περισσότερους Πατέρες, 40 ημέρες περίπου προ της Σταυρώσεως, δηλαδή κατά τον μήνα Φεβρουάριο δεδομένου ότι η Σταύρωση έγινε 14 Μαρτίου. Αλλά επειδή η ανάμνηση της εορτής θα συνέπιπτε μέσα στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή που είναι πένθιμη περίοδος, για αυτό μεταφέρθηκε στις 6 Αυγούστου που απέχει σαράντα ημέρες, από τις 14 Σεπτεμβρίου, όπου εορτάζεται η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και λογαριάζεται σαν Μεγάλη Παρασκευή!
Η Μεταμόρφωση του Χριστού λοιπόν είναι η ημέρα του φωτός και η εορτή του φωτός! Στο όρος Θαβώρ που σημαίνει "έλευση φωτός", ο Ιησούς, ενώπιον των τριών Μαθητών Του, έλαμψε σαν τον Ήλιο! Πάντα έτσι έλαμπε. Στην πραγματικότητα δεν μεταμορφώθηκε ο Χριστός, απλώς οι μαθητές Του, αξιώθηκαν για λίγο να δουν, ό,τι ο Ιησούς ήταν πάντοτε. Αυτός είναι ο Αρχηγός μας! Το Φως! Ο Ήλιος! Μπροστά Του, τίποτα δε μπορεί να συγκριθεί και να σταθεί! Όποιος το πιστεύει, νιώθει ''Μ ε τ α μ ο ρ φ ω μ έ ν ο ς!'' Ο Χριστός μεταμορφώνεται ενώπιον των μαθητών Του λίγο πριν από το Πάθος. Για να δείξει Ποιος είναι σ’ αυτούς τους μαθητές, και τη δόξα Του, και ταυτόχρονα να τους στηρίξει για να αντέξουν όσα θα έρθουν στη συνέχεια. Σε όλους του μαθητές από τότε ο Χριστός τους λέγει: “Ελάτε κι εσείς να μεταμορφωθείτε!”
Έτσι κι ο ληστής είδε τον Παράδεισο! Οι Άγιοι μετατράπηκαν από ληστές... σε ανθρώπους του Θεού κι εμείς καλούμεθα να μεταμορφωθούμε, όσες δυσκολίες κι αν έχει η ζωή μας τούτη την περίοδο. Η Μεταμόρφωση είναι αυτό που ζητάει η ψυχή μας, δηλαδή να δούμε το Φως του Χριστού και φωτίζοντας την ψυχή μας, να μπορούμε να πορευθούμε με κουράγιο, γιατί μετά από κάθε Σταύρωση θα έρθει κι η Ανάσταση, αλλά πρέπει να μας βρει μεταμορφωμένους, για να είμαστε κληρονόμοι και της Ουράνιας Βασιλείας Του! Όταν δεν ακολουθούμε τον Χριστό, τότε κυριαρχεί μέσα μας το σκοτάδι. Ένας διαρκής αγώνας διεξάγεται μέσα στον άνθρωπο ανάμεσα στο φως και στο σκότος. Η στέρηση αυτού του φωτός θα είναι η κόλαση. Μια κόλαση, που ο ίδιος ο άνθρωπος θα προκαλεί, αφού τα μάτια του σκοτισμένα και άρρωστα από την αμαρτία, δεν θα μπορούν να απολαύσουν το φως του Θεού! Ζούμε σε μια εποχή πολλών φώτων. Επιστήμης, γνώσεων, προόδου. Όμως έχουμε κατακτήσει το φως του Χριστού; Λέει ο ποιητής ”ήταν φώτα χίλια φώτα μα δεν ήτανε το Φως“!
Ο Χριστός μας παραγγέλλει: Αυτό το φως, το δικό μου φως μη το αφήνετε ποτέ να σβήσει μέσα σας αλλά να το ακτινοβολείτε με την ζωή σας και γύρω σας ”ίνα υιοί φωτός γένησθε ”Ευκαιρία για όλους μας! Τα σημεία των καιρών κραυγάζουν πλέον, ότι μακριά από τον Θεό παραμορφωνόμαστε και παραμορφώνουμε… Με τον Χριστό μεταμορφωνόμαστε καθημερινά και πορευόμαστε, ως παιδιά του Θεού, από δόξης εις δόξαν. Καιρός μετανοίας!!! Ας μην χάσουμε και αυτή την ευκαιρία. Ας θυμηθούμε άλλωστε την σοφή ρήση του Μεγάλου Βασιλείου, που λέγει ότι όποιος χάνει την σχέση και την ομοιότητά του προς τον Θεό, αυτός χάνει και την οικειότητα και την αγαπητική σχέση του με την ζωή...
Η Μεταμόρφωση του Χριστού μας δείχνει ότι ο Σταυρός δεν θα είναι το τέλος. Ότι οι δοκιμασίες και τα προβλήματα της επιγείας ζωής ακόμη και αυτός ο θάνατος δεν θα είναι το τέλος. Το τέλος είναι ο δοξασμός του ανθρώπου στην Βασιλεία του Θεού! Μας δείχνει ότι τις όποιες δοκιμασίες αυτής της ζωής πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με υπομονή και εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού. Ο Θεός έχει ετοιμάσει για τον άνθρωπο της υπομονής και της πίστης την Βασιλεία Του και ότι τα οποιαδήποτε παθήματα αυτής της ζωής δεν είναι άξια της δόξας, η οποία θα αποκαλυφθεί στον άνθρωπο. Μας βεβαιώνει ότι όπως ο Μωϋσής και ο Ηλίας δεν χάθηκαν έτσι και εμείς, όπως και εκείνοι θα ζήσουμε στην Βασιλεία Του, της οποίας μικρή εικόνα είναι η Μεταμόρφωση. Γι’ αυτό και στο τροπάριο της εορτής παρακαλούμε τον Χριστόν λέγοντας: «λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς το φως σου το αΐδιον, πρεσβείαις της Θεοτόκου, φωτοδότα, δόξα Σοι!
Η εορτή της Μεταμορφώσεως μας καλεί να ατενίσουμε και εμείς ως άλλοι Μαθητές την Δόξα του Τριαδικού μας Θεού. Μας δείχνει το σημείο εκείνο εκείνο της καθαρότητος, το οποίο χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος για να μπορέσει να ζήσει μία ζωή απαλλαγμένη από την φθορά και την αμαρτία. Όσο περισσότερο έχουμε πνευματική ζωή και αγαπούμε τον Χριστό, προσπαθώντας να ακολουθήσουμε τα βήματα του και την ζωή του, τόσο περισσότερο έχουμε ευεργεσίες από τον Θεό. Με την μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή καλούμαστε να μεταμορφωθούμε και εμείς πνευματικά. Να ανεβούμε σε κάποιο όρος, σε κάποιο Θαβώρ, όχι κατ’ ανάγκη στο Θαβώρ, στην Παλαιστίνη, στους Αγίους Τόπους, αλλά η καρδιά του καθενός μας εξαγνισμένη, απαλλαγμένη από πάθη, δοσμένη ολοκληρωτικά στο Χριστό μπορεί να είναι το δικό μας Θαβώριο Όρος, στο οποίο μεταμορφωμένοι να δεχθούμε μέρος της δόξης του Θεού!
Τέλος με την Μεταμόρφωσή Του ο Χριστός δείχνει στον άνθρωπο την δόξα που πρόκειται να λάβει δια της πίστεώς του στον Θεό, στον Σταυρό, στην Ανάσταση και την Ανάληψή Του. Κάθε ύπαρξη που μετέχει στην Ανάσταση του Χριστού καθίσταται Φωτεινή! Όποιος ακολουθεί τον Χριστό, το Φως του κόσμου, δεν βαδίζει στα σκοτάδια και δεν κινδυνεύει να παραπέσει και να τραυματιστεί από άλλες σκοτεινές και τυφλές δυνάμεις αφού «τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται» (Ματθ. ιε’,14). Έχοντας ως οδηγό Εκείνον που είναι το Φως θα είμαστε κι εμείς φωτεινοί και θα μετέχουμε της χάριτός Του! Το Φως της Μεταμορφώσεως κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει από την άλογη φύση, τον κάνει Θεάνθρωπο! Το Θαβώριο Φως του Χριστού, να λάμψει στις καρδιές όλων μας και να δώσει δύναμη, υπομονή και κουράγιο στον καθένα χωριστά για τις δύσκολες ημέρες που περνάμε, ο Μεταμορφωθείς Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, να φωτίζει και να καταυγάζει τις ψυχές και τις καρδιές μας. ΑΜΗΝ!
ΓΙΑΤΙ ΕΥΛΟΓΟΥΜΕ ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ;
Η Ευλόγηση των σταφυλιών κατά την εορτή της Μεταμόρφωσης, κατανοείται μέσα από τις Θεολογικές, ανθρωπολογικές και κοσμολογικές διαστάσεις της εορτής αυτής. Η ευλογία των σταφυλιών, των αντιπροσωπευτικών αυτών απαρχών του κόσμου, είναι μία λειτουργική πράξη που τονίζει ιδιαίτερα τη δοξολογική και ευχαριστιακή προσφορά της ύλης και των καρπών της γης στο Δημιουργό Θεό και κτίστη των απάντων. Πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν ο καρπός αυτός της αμπέλου μας δίδει το κρασί, που ο Χριστός ευλόγησε στην Κανά, για να τονίσει την εν Χριστώ μεταμόρφωση του κόσμου, αλλά και μας το παρέδωσε στο Μυστικό Δείπνο, ως το στοιχείο εκείνο, που μαζί με το ψωμί, την ώρα της Θ. Λειτουργίας αφθαρτοποιούνται χαρισματικά, μεταποιούμενα σε Κυριακό «Σώμα και Αίμα», στην Θεία Ευχαριστία. Εκτός τούτων, η ευλογία των σταφυλιών τονίζει και την ανάγκη συνεχούς πνευματικής καρποφορίας και μεταμορφωτικής πορείας του ανθρώπου.
ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΜΠΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΦΙΔΕΣ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΑΥΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΛΟΓΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΤΑΛΗΨΙΝ ΣΤΑΦΥΛΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ!
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος βαρύς.
Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου τὴν δόξαν σου, καθὼς ἠδυναντο. Λάμψον καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, τὸ φῶς σου τὸ ἀΐδιον, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, φωτοδότα δόξα σοι.
Κοντάκιον Ἦχος βαρύς. Αὐτόμελον.
Ἐπὶ τοῦ ὄρους μετεμορφώθης, καὶ ὡς ἐχώρουν οἱ Μαθηταί σου τὴν δόξαν σου, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἐθεάσαντο, ἵνα ὅταν σε ἴδωσι σταυρούμενον, τὸ μὲν πάθος νοήσωσιν ἑκούσιον, τῷ δὲ κόσμῳ κηρύξωσιν, ὅτι σὺ ὑπάρχεις ἀληθῶς, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.
Μεγαλυνάριον: Θέλων ἐπιδεῖξαι τοῖς Μαθηταῖς, δύναμιν ἐξ ὕψους καὶ σοφίαν παρὰ Πατρός, ἐν ὄρει ἀνῆλθες, Χριστὲ τῷ Θαβωρίῳ, καὶ λἀμψας ὡς Δεσπότης τούτους ἐφώτισας.
