Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί σπάνιο σε δύναμη και ομορφιά κομμάτι της Εκκλησιαστικής μας ποιήσεως, στο οποίο ιδιαίτερα αρέσκεται η καρδία η ευσεβούσα της Ορθοδοξίας. Είναι ύμνος κατ'εξοχήν χριστολογικός, στον οποίο ιστορείται το γεγονός της Θείας του Λόγου ενανθρωπήσεως.
Παράλληλα όμως είναι και ύμνος Θεομητορικός, στον οποίον εξυμνούνται τα μεγαλεία της Υπεραγίας Θεοτόκου, η πάλλευκη καθαρότητα και αγιότητά Της και το ύψιστο προνόμιόν Της να γίνει Μητέρα του Θεού, χωρίς να αποβάλλει την παρθενία Της, όπως δοξολογείται και το απερινόητο Θεομητορικό θαύμα Της, που την ανεβάζει πιο ψηλά και από αυτές τις νοερές φύσεις των Αγγέλων!
Χαίρε Νύμφη , Ανύμφευτε!
Ρόδον το αμάραντο, Χριστού βίβλον έμψυχον, Αδάμ επανόρθωσις, Αγνείας θησαύρισμα, Στάχυν η βλαστήσασα τον θείον, Δάμαλις τον μόσχον η τεκούσα, Ιλαστήριον του κόσμου, Άχραντε Δέσποινα, Ισχύς και οχύρωμα ανθρώπων, Ευρύχωρον σκήνωμα του Λόγου, Παστάς του Λόγου αμόλυντε, Κλίμαξ επουράνιε, δι ης κατέβη ο Θεός ,Πολυθρύλητον θαύμα των Αγγέλων, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα, αυλή λογικών προβάτων, γη της επαγγελίας εξ ης ρέει μέλι και γάλα, της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος, θησαυρός της ζωής αδαπάνητος!
Τις Σε, κατ' αξίαν επαινέσει, και μακαρίσει, Δέσποινα μου, και Βασίλισσά μου, και Κόρη Θεόνυμφε, για τη λύτρωση που μέσον Σου έγινε σε μας τους ανθρώπους; Θαύμα παράδοξο και καινούργιο! Ποιος γνώρισε Μητέρα που γέννησε χωρίς άνδρα και κράτησε στις αγκάλες Της αυτόν που περιέχει τα σύμπαντα;
Υπερευλογημένη υπάρχεις Θεοτόκε Παρθένε!
Τι σε καλέσωμεν, ώ Κεχαριτωμένη; Ουρανόν, ότι ανέτειλας τον Ήλιον της Δικαιοσύνης. Παράδεισον, ότι εβλάστησας το άνθος της αφθαρσίας. Παρθένον, ότι έμεινας άφθορος. Αγνή Μητέρα, ότι έσχες σαις αγίαις αγκάλαις Υιόν, τον πάντων Θεόν. Αυτόν ικέτευε ,Άσμα των Ασωμάτων, Εγκαλώπισμα των πιστών, Πανύμνητε Παναγία, σωθήναι τας ψυχάς ημών!
Θλίψεις και αλλεπάλληλα δεινά, καθώς και πάθη κάθε λογής χειμάζουν την ταπεινή ψυχή μας. Κόρη απειρόγαμε, Μητέρα του Θεού και Μητέρα πάντων ημών, φανερώσου Κυβερνήτης στη θάλασσα του βίου μας, και ηρέμησε την επικείμενη θύελλα, οδηγώντας μας στον ήσυχο όρμο της μετανοίας και της αναψυχής ,όλους εμάς που καταφεύγουμε στην Σκέπη Σου!
Το μεγαλείο της Παρθένου είναι ασύγκριτο, η δόξα Της υπερβάλλουσα. Είναι η Άνασσα των Ουρανών και ολόκληρης της κτίσεως. Είναι η οικοδομή στην οποία χωρίς κόπο κατατέθηκε και χώρεσε το θεμέλιο του κόσμου, ο ποιητής του παντός . Ο Λόγος ''δι'ου τα πάντα εγένετο'', στον οποίον υπάρχουν οι ''λόγοι'' όλοι του κτιστού σύμπαντος.
Το θαύμα είναι παμμέγιστο. Αδυνατούμε να το συλλάβουμε και να το κατανοήσουμε! Το δεχόμαστε με πίστη και το προσκυνούμε με ευλάβεια, αναφωνώντας:
Χαίρε η πύλη του Θεού, από την οποία πέρασε ο Πλαστουργός για να γίνει άνθρωπος, την οποίαν γεννηθείς, φύλαξε κλειστήν…
Όλοι σε γνωρίζουμε και σε προσκυνούμε Θεοτόκε, σαν λαμπάδα νοητή η οποία βαστάζει το φέγγος της Θεότητας, που ενώθηκε με την παχύτητα της ανθρώπινης ουσίας, με το υλικό σώμα.
Δια τούτο ικέτευε τον Υιόν Σου και Θεόν, όσους έφυγαν από κοντά μας, τους κεκοιμημένους μας, να κατατάξει στις ουράνιες αυλές οι οποίες είναι η κατοικία όλων των ευφραινομένων,
των δικαίων, και να δοξάζουν Σε την Αγνή και Πανάμωμη!
Παναγία Δέσποινα, ὑπό τήν σκέπην σου πάντες, οἱ δοῦλοι σου τρέχομεν, καί παρακαλοῦμεν σε οἱ ἀνάξιοι.
Πρόφθασον καί λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπό πάσης περιστάσεως καί ἀπό θάνατον, τόν ἐξαφνικόν καί πανώλεθρον.
Οἲδαμεν ὂτι δύνασαι πάντα ὂσα ἂν θέλεις καί βούλεσαι.
Δέσποινα τοῦ κόσμου, Ἐλπίς καί Προστασία τῶν πιστῶν, Χαριτωμένη ἐπάκουσον τῶν παρακαλούντων σε.
Θεοτόκε Παρθένε Σώσον ημάς.
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ι. Μητροπόλεως Ηλείας
* "Ρόδον το Αμάραντον", η εικόνα της Παναγίας.
Φωτογραφικό ντοκουμέντο από το αρχείο του αειμνήστου συζύγου μου Πάνου Δημητρακόπουλου, ιδρυτή του IliaPress και προσκυνητή, δωρητή και ευεργέτη (όπως μνημονεύεται) του Αϊ - Γιωργάκη.
Ακολουθία Χαιρετισμών το 2019 στην Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου στο Λαμπέτι.
Ο Μακαριστός Σεβάσμιος Ιερέας πατέρας Θεόδωρος και η Μακαριστή σεβαστή μας και πολυαγαπημένη μας Μακρίνα μοναχή, η καθηγουμένη της Μονής ψάλλουν το "Χαίρε" στην Παναγία μας.
