Δύο γυναίκες - δύο μητέρες. Πηγές της ζωής και οι δύο. Η μία υπήρξε πηγή της φυσικής ζωής.
Η άλλη είναι η πηγή της πνευματικής ζωής.
Η Εύα γέννησε την πτώση.
Η Παναγία γέννησε την επανόρθωση.
Η Εύα γέννησε την αμαρτία.
Η Παναγία γέννησε τη σωτηρία.
Η Εύα εν παραβάσει γέγονε και δι αυτής εισήλθε ο θάνατος, διακονησαμένη τω ώφει προς τον προπάτορα.
Η Παναγία, μακαριστή, αγνή και καθαρή έκλινε με υποταγή το αυτί στον λόγο του Θεού και από τις ενέργειες του Πνεύματος γέμισε και στην κοιλίαν κράτησε με τη φωνή του Αγγέλου Εκείνον που είναι η ευδοκία του Πατρός.
Αξιώθηκε τέτοιας μοναδικής τιμής η Παναγία και ανυψώθηκε πάνω από τις γυναικείες μικρότητες και αδυναμίες.
Το πνευματικό Της κάλος έμεινε άφθαρτο, αντιθέτως προς το κάλος της προμήτορος Εύας που αλλοιώθηκε με την παρακοή.
Η Εύα με την αίσθησή της μαγεύτηκε από το άγγελμα του ψέματος και της απατηλής χαράς, κέρδισε την απόφαση του πόνου και της θλίψεως και γεννά με ωδίνες τα παιδιά.
Η Παναγία τιμήθηκε από τον Θεό με το μοναδικό και ανεπανάληπτο δώρο της αειπαρθενίας και της μητρότητας.
Αυτός που ήλθε για να αφθαρτοποιήσει το παν στη ζωή του ανθρώπου, να αρχίσει από την αφθαρσία Εκείνης που εξυπηρετούσε τη γέννησή Του.
Οι Άγγελοι εξέφρασαν παράπονα στην Εύα, την Παναγία τώρα δοξάζουν.
Η Εύα έκλεισε τον Παράδεισο.
Η Παναγία άνοιξε τον Παράδεισο.
Από τον άνθρωπο προήλθε ο θάνατος και από τον άνθρωπο προήλθε η σωτηρία. Ο πρώτος έπεσε στην αμαρτία, ο δεύτερος σήκωσε αυτόν που έχει πέσει. Η γυναίκα υπεράσπισε τη γυναίκα. Η πρώτη άνοιξε την είσοδο στην αμαρτία, ενώ αυτή, η Παναγία, υπηρέτησε στην είσοδο της δικαιοσύνης. Εκείνη δέχθηκε τη συμβουλή του φιδιού. Αυτή μας έδωσε τον αναιρέτη του φιδιού και γέννησε το Δημιουργό του φωτός. Εκείνη, η Εύα, μας έφερε με το δένδρο, από το καρπό του οποίου έφαγε, την αμαρτία. Αυτή, η Παναγία, με το "ξύλο" έφερε στη θέση της αμαρτίας το αγαθό. Ξύλο είναι ο Σταυρός. Ο καρπός του ξύλου αυτού δεν λείπει ποτέ και γίνεται ζωή αμάραντη για αυτούς που τον γεύονται.
Μαρία Δημητρακοπούλου
δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ι. Μητροπόλεως Ηλείας
