+ Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Κυριακή 10 Μαῒου 2020
Σήμερα Τρἰτη Κυριακή μετά τοῦ Πάσχα, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν Πάροδον τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἀπό τά Μύρα τῆς Λυκίας εἰς τό Μπάρι τῆς Ἰταλίας. Μᾶς ὑπενθυμίζει ἐπίσης καί τήν θεραπεία τοῦ Παραλυτικοῦ διά τοῦ παντοδυνάμου λόγου τοῦ Χριστοῦ
Τά θαύματα πού ἐπραγματοποίησε ὁ Χριστός ἐπί τῆς γῆς εἶναι δεῖκτες αὐτοῦ πού καλεῖται “Βασιλεία τοῦ Θεοῦ” καί περιγράφουν παραστατικά τόν καινούργιο κόσμο πού ἐπαγγέλλεται ὁ Χριστός καί ἀγωνίζονται οἱ χριστιανοί νά πραγματώσουν.
Ἡ θεραπεία τοῦ Παραλυτικοῦ ἀπό τόν Ἰησοῦν ἔχει ἕναν βαθύτατο συμβολισμό καί μεταφέρει στούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν ἕνα βαρυσήμαντο μήνυμα, ὅτι ὁ Θεός εἶναι ὁ Δημιουργός τοῦ ἀνθρώπου.
Ὅπως κατά τήν ἐποχή τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου ὁ αὐθεντικός Λόγος τοῦ Θεοῦ δίνει ὕπαρξη σέ ὅλα τά ὄντα, κατά τόν ἴδιο τρόπο ὁ Σαρκωθείς Λόγος καί Υιός τοῦ Θεοῦ ἀναδημιουργεῖ τώρα τό κατεστραμμένο ἀπό τήν ἁμαρτία πλάσμα του.
Τό μήνυμα, λοιπόν, πού βγαίνει ἀπό τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου εἶναι ὅτι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι παντοδύναμος. Ἔχει τή δύναμη νά μεταμορφώσει τόν κόσμο, ἔχει τή δύναμη νά σώσει καί νά ἀπελευθερώσει τόν ἄνθρωπο ἀπό ὅλες τίς μορφές τοῦ κακοῦ πού τόν καταδυναστεύουν.
Ἀντίθετα οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι μελετοῦσαν τίς Γραφές, ἀλλά γι’αὐτούς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δέν ἦταν ζωή, δέν ἦταν πηγή χαρᾶς καί μέσο ἀπελευθέρωσης, ἀλλά θεσμός αὐστηρά τυποποιη-μένος μέσα ἀπό μία σειρά κανόνων πού στόχευαν στό νά ἐλέγξουν κάθε ἐκδήλωση τῆς καθημερινῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων.
Ἄν ἀνάλογα ἰσχύουν καί γιά τούς χριστιανούς σήμερα, τότε ἡ ἀπάντηση στό σχετικό μέ τήν ἀδυναμία τῶν χριστιανῶν νά ἀναγνωρίσουν τήν ἀναγεννητική δύναμη τοῦ λόγου Θεοῦ ἐρώτημα εἶναι προφανής.
Ἄν ἡ Ἁγία Γραφή δέν παίζει κάποιον πραγματικό ρόλο στήν καθημερινότητα τῶν χριστιανῶν, ἄν ἡ ἀνάγνωση τῆς Ἁγίας Γραφῆς δέν ἀποτελεῖ πηγή ἔμπνευσης καί δύναμης στόν ἀγώνα τους γιά μεταμόρφωση τοῦ κόσμου σέ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τότε καί οἱ χριστιανοί ἔχουν μετατρέψει τήν πίστη τους σέ ἕνα νεκρό θεσμό, πού τίποτε ἄλλο δέν προσφέρει παρά μόνον τήν ψεύτικη ἱκανο-ποίηση ὅτι τά ἔχει κανείς καλά μέ τόν Θεό.
Στήν περίπτωση αὐτή τό Εὐαγγέλιον πού βρίσκεται πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα ἀποκτᾶ ἕναν ἄλλο συμβολισμό, τό χαρμόσυνο ἄγγελμα πού θά ἀλλάξει τόν κόσμο, γίνεται Ἱερόν Εὐαγγέλιον, ἀντικείμενο εὐλαβικῆς προσκύνησης. Τοποθετεῖται ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Βήματος, ὅπου οὐδεἰς δύναται νά τό ἀσπασθῆ.
Ριζική ἀλλαγή τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς εἶναι δυνατή μόνον ὅταν ὑπάρχει ζωντανή σχέση μέ τόν Θεό καί ὄχι μέ μία χλιαρή πίστη ἤ μέ μία παραδοσιακή θρησκευτικότητα πού κληρονόμησε κανείς ἀπό τούς γονεῖς του.
Ζωντανή σχέση μέ τόν Θεό προϋποθέτει καθημερινή ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ, καθημερινή πάλη τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό, καθημερινό ἀγώνα καί προβληματισμό γιά νά βρεῖ κανείς τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στόν Θεό. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἔχει τή δύναμη νά ἐλευθερώσει τόν ἄνθρωπο, θά πρέπει ὅμως καί ὁ ἄνθρωπος νά θελήσει νά ἐλευθερωθῆ καί νά παραμείνει ἐλεύθερος. Τοῦτο πραγματοποιεῖται μόνον ὅταν συνεργάζεται ὁ ἄνθρωπος μέ τόν Θεό γιά τήν ἀπαλλαγή τοῦ κόσμου ἀπό τό κακό.
Προϋπόθεση, λοιπόν, γιά νά ἐνεργήσει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι νά πιστέψουν οἱ ἄνθρωποι στή δύναμή Του. Πρίν ἀρχίσει νά παραπο-νιέται κανείς ὅτι σήμερα δέν γίνονται πιά θαύματα, θά πρέπει νά ἐπιχειρήσει νά κάνει ὁ ἴδιος ἕνα θαῦμα, νά πάρει τήν ἀπόφαση νά ἀλλάξει τόν τρόπο τῆς ζωῆς του καί μαζί μέ αὐτόν νά ἀλλάξει τόν κόσμο. Μόνον ὅταν οἱ χριστιανοί ἀποφασίσουν νά πάρουν σοβαρά τόν ρόλο τους στήν κοινωνία καί ἀρχίσουν νά ἀγωνίζονται, ὥστε νά μετατρέψουν τόν κόσμο σέ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, θά ἀρχίσουν καί νά βλέπουν νά πραγματοποιοῦνται θαύματα. Τό μέγα θαῦμα τῆς ζωῆς των εἶναι ἡ ἀνάσταση καί ἡ θέωση. Ἡ μετοίκηση ἀπό τήν ἐπίγεια στήν ἄνω Ἱερουσαλήμ, στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.
